آوای شمال
  • گزیده اخبار :
  • چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۴۰۰ , Wednesday 22 September 2021
    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 117158
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۱۹ مرداد, ۱۴۰۰ - ۱۷:۴۹
  • شما اینجا هستید :اجتماعی > اخبار استان > اخبار برگزیده > اخبار محمودآباد > خبر برگزیده > سرخ‌رود > سیاسی > یاداشت سردبیر > یادداشت مخاطبین
  •   

    کاسه صبر مردم محمودآباد از ناکارآمدی مدیران برق و آب و مخابرات لبریز شد / بحران برق ویروسی مرگبار تر از کرونا

    به قلم امیرعباس رضاپور سردبیر و فعال رسانه‌ای؛

    به گزارش آوای شمال؛

    در میان هیاهو و یکه تازی های کرونا ویروس، با آمدن فصل تابستان، بحران دیگری پدید آمد که به مراتب سخت تر و مرگبار تر از کرونا است، بحرانی که اکثرا تابستان به تابستان با قدرتی بیشتر در ایران ظاهر می‌شود، بحران برق.

     

     

    کاهش نزولات آسمانی و افزایش دمای هوا قصه پرتکرار این روز های قطعی برق است که هربار به اداره برق مراجعه می‌کنیم تنها جوابیست که از متولیان امر می‌شنویم.

     

    در این میان نهایت عکس‌العمل و کارکرد مدیران امور برق به رسم همیشه توصیه مردم و شهروندان به صرفه جویی و قطع کردن برق است.

     

    اخیرا نیز در راستای هوشمند سازی قطع برق خود‌ جدولی منشتر نموده‌اند که در آن به زمانبندی خاموشی‌ها در خیابان ها و مناطق مختلف شهرستان پرداخته‌اند و ادعا کردند بر حسب جدول زمانبندی خاموشی ها انجام خواهد شد؛ اما چیزی که محقق شد خلاف گفته های متولیان امر بود و قطعی هایی که بی مقدمه در محور های مختلف و در فواصل زمانی طولانی انجام شد کاملا گویای این مسئله است.

     

    در قرن بیست و یکی که همه چیز وابسته به برق و جریانات الکتریکی است حتی ثانیه ای قطع شدن آن، آن هم در یک روز عادی خسارات زیادی را به همراه دارد، حال در فصل گرم و طاقت فرسای تابستان، در شرایط فوق بحرانی کرونایی، در شرایطی که همه چیز به خودی خود روی هواست، برق قطع می‌شود؛ بدون اطلاع قبلی، بدون برنامه ریزی درست، برخلاف زمانبندی اعلام شده، طی چندین مرحله و در فواصل زمانی طولانی.

     

    رفتار سلیقه‌ای و بی‌توجهی مدیران امر به خسارت و آسیب های جبران ناپذیر این عمل کاملا در این مورد مشهود است.

     

    بی‌توجهی به خسارتی که به لوازم خانگی منازل در اثر نوسانات جریان برق وارد می‌شود، آسیب های وارده به بخش پزشکی از جمله جمعیت زیادی از شهروندان که در حال سپری کردن قرنطینه کرونایی در منزل هستند، دسته‌ای از این بیماران که حتی به کپسول اکسیژن متصل‌اند، بیمارانی که نیاز به دیالیز دارند، بیمارانی که مشکل قلبی داشته و با باتری قلب نفس می‌کشند و … که این موضوع تلفات جبران ناپذیری به جسم و جان شهروندان وارد می‌کند.

     

    از این گذشته فعالیت بسیاری از مشاغل دائما متصل به برق است و بدون برق عملا هیچ کاری نمی‌توانند کنند؛ برخی از این مشاغل از جمله نانوایی‌ها که قوت غالب روزانه شهروندان را تامین می‌کنند ناگهان با قطعی برق مواجه شده که باعث غیرقابل مصرف شدن خمیر نان، عدم طبخ نان و در نهایت کوچک شدن سفره مردم می‌شود.

    همچنین با فرا رسیدن فصل برداشت محصولات کشاورزی همه ماشین‌آلات و کارخانه ها شدیداً به برق نیازمندند و اگر این فرآیند دچار اختلال شود خسارت جبران ناپذیری به بخش کشاورزی و نیز کشاورزان وارد می‌شود.

     

    این مشکلات خودش به مقدار کافی کام مردم مردم محمودآباد را تلخ و زندگی را دشوار کرده حال مردم شهرستانی که در نوار پربارش و سرسبز شمال کشور و در مجاورت دریا واقع شده باید معضل قطعی آب را هم به دوش بکشند.

     

    نعمتی که خداوند به بشر ارزانی داشته و در دسترس همگان قرار داده، نعمتی که حیات بشر وابسته به آن است، امروزه به دلیل ناکارآمدی و ناتوانی مدیریتی، از آن محروم شدیم.

     

    گاهی که کل روز آب نیست، گاهی چند ساعت هست و چند ساعت نیست و گاهی با برق می‌رود اما دیگر با آن نمی‌آید.

     

    اما این تمام ماجرا نیست!

     

    گویا بحران مدیریت تا خون شهروندان را در کاسه نکند وِلکن نیست!

     

    بعد از کرونا و برق و آب اینبار نوبت به مخابرات و وضعیت بد آنتن‌دهی تلفن های همراه رسید.

     

     

    در عصری که به عصر ارتباطات مشهور است، در بسیاری از نقاط مختلف محمودآباد مردم گاها هیچ دسترس به اینترنت ندارند و وضعیت آنتن‌دهی به صفر می‌رسد.

     

     

    به راستی این همه ضعف در مدیریت ادارات شهرستان از کجا نشات می‌گیرد!؟

     

     

    متولیان امر اگر نمی‌توانید به مشکلاتی که از مدیریت ناکارآمد شما سرچشمه می‌گیرد سر و سامان دهید صندلی تان را به اهلش بسپارید و بیش از این کاسه صبر مردم مظلوم را لبریز نکنید.

     

     

    به راستی چرا جزئی ترین حق مردم محمودآباد از سوی نمایندگان آنان در ادارات مطالبه نمی‌شود!؟

     

    و چرا هیچ کس پاسخگو نیست!؟

     

     

    به امید فردایی بهتر برای محمودآباد مظلوم…


    نظرات