آوای شمال
  • گزیده اخبار :
  • پنج شنبه ۱۴ اسفند ۱۳۹۹ , Thursday 4 March 2021
    avayeshomal.ir
    یادداشت مخاطبین
    ششم بهمن یادآور حماسه‌سازی و رشادت مردم خطه شمال

    ششم بهمن یادآور حماسه‌سازی و رشادت مردم خطه شمال

    اسماعیل‌زاده معاون آموزش و پژوهش حوزه علمیه مازندران
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 116336
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۱۱ دی, ۱۳۹۹ - ۲۲:۳۹
  • شما اینجا هستید :اخبار محمودآباد > یادداشت مخاطبین
  •   

    چرا کودکان ابدی هرگز بزرگ نخواهند شد؟

    افراد زیادی وجود دارند که تا سن سی، چهل و حتی پنجاه سالگی کودک باقی می‌مانند....

    به گزارش آوای شمال؛

    روانشناسان دنیا در مورد افزایش چشمگیر جمعیت افرادی هشدار می‌دهند که از رشد عاطفی برخوردار نشده اند، در واقع، افراد زیادی وجود دارند که تا سن سی، چهل و حتی پنجاه سالگی کودک باقی می مانند.

    درست است که آن ها تشکیل خانواده داده اند، خانه، ماشین و شغل خوبی دارند، اما کودک یا نوجوان باقی مانده اند و در زندگی همیشه دنبال کسی هستند که به آن ها کمک کند، این کمک می تواند از طرف پدر و مادر سالخورده آن ها یا دیگر اعضای جامعه باشد.

    شاید تا به حال با کسانی رو به رو شده باشید که دائماً در مورد چیزهایی خیالپردازی می کنند که تقریباً غیر ممکن هستند. برای مثال، آن ها می خواهند که از جایی یکباره پول خیلی زیادی برنده شوند یا رئیس یک شرکت بزرگ شوند، در حالی که آن ها در زندگی واقعی معمولاً تمام وقتشان را با تماشای تلویزیون یا بازی های کامپیوتری هدر می دهند.

    کودکان “ابدی” معتقدند برای هر مسأله ای یک راه حل بی عیب و نقص وجود دارد که آن ها نمی توانند به تنهایی پیدایش کنند، شاید آن ها می دانند پاداش ها همیشه به کسانی تعلق می گیرد که دست به کار می شوند و تلاش شان را می کنند.

    این دسته از آدم ها درک نمی کنند که در برابر کارهایشان مسئول هستند، این ها همان کسانی هستند که هنگام رانندگی، وقتی به دوربین ها یا مأموران راهنمایی و رانندگی می رسند، کمربند ایمنی را بدون بستن، فقط روی لباس شان می اندازند و بعد از رد شدن، کمربند را کنار می زنند، یا کسانی که عمداً یا سهواً زندگی را برای دیگران سخت می کنند، مثلاً سبد خریدشان را وسط راهروی فروشگاه رها می کنند یا از دیگران می پرسند که چرا نمی توانند بچه دار شوند.

    نوجوان های پرخاشگر در گروه دوستانشان فقط از قوی ترین عضو گروه پیروی می کنند، آن ها اگر متوجه ضعیف بودن کسی شوند، از این فرصت استفاده می کنند تا با توسل به زور خودشان را به او اثبات کنند.

    چرا این کودکان هرگز بزرگ نخواهند شد؟

    ـ اگر در خانواده، والدین خیرخواه برای حفاظت فرزندان در برابر خطر، در همه‌ امور به جای آنان تصمیم بگیرند، این فرزندان تبدیل به کودکان ابدی خواهند شد، آن‌ها هیچ‌گاه تصمیم‌گیری و حل مسأله را نخواهند آموخت و همیشه نیاز به هدایت و حمایت خواهند داشت.

    ـ هرگاه مشکلی در زندگیشان رخ بنماید آن‌ها از پدر و مادر توقع حل و فصلش را دارند و تمام عمر مسؤولیت همه‌ دردها، رنج‌ها، مشکلات و ناکامی‌هایشان را بر دوش والدین می‌گذارند.

    ـ اگر این کودکان در نقش «کودک مطیع و سازگار» فرو روند منفعل، بی‌انگیزه، بی‌ابتکار و بی‌شوق و ذوق، افسرده‌خو و مهار شده خواهند بود.

    ـ در سن چهل سالگی هم اگر دچار سرماخوردگی شوند منتظر مادری هستند که با ظرف سوپ داغ وارد اتاقشان شود و نوازششان کند و اگر این کودکان در نقش «کودک لجباز و ناسازگار» فرو روند همیشه نافرمان، لجوج، تخریب گر و پرخاشگر خواهند بود.

    با چنین افرادی چه باید کرد؟

    توصیه می شود؛ به خاطر آن ها مسئولیتی را برعهده نگیرند و اجازه دهند که این افراد با عواقب غرولند کردنشان مواجه شوند.

    تهیه کننده: مطهره مهدوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی


    نظرات