آوای شمال
  • گزیده اخبار :
  • شنبه ۵ اسفند ۱۳۹۶ , Saturday 24 February 2018

    ابزار هدایت به بالای صفحه

    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 98365
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۲۱ بهمن, ۱۳۹۶ - ۰۸:۴۲
  • شما اینجا هستید :اجتماعی
  •   

    دیگر مدرسه رفتن رویا نیست/ زنگ دانایی؛ طنین گوش‌نواز همه کودکان ایران

    اگر قبل از پیروزی انقلاب اسلامی تحصیل و نشستن روی نیمکت مدرسه آرزوی بسیاری از کودکان و نوجوانان این مرزوبوم بود، امروز به برکت نظام جمهوری اسلامی چتر آموزش و پرورش بر سر همه دانش‌آموزان گسترانده شده و دیگر مدرسه رفتن رویا نیست.

    آوای شمال/ محمد تاجیک: دوران خفقان ستم‌شاهی حال و هوای نفس‌گیر و التهاب‌آوری داشت. همه چیز رنگ و بوی سختی و استبداد داشت؛ از مرگ صدها زن و مرد و کودک در روستاها در نبود پزشک و دارو، تا ترک تحصیل هزاران کودک و نوجوان در نقاط روستایی و شهری؛ هدر رفتن استعدادهای قابل شکوفا شدن نوجوانان و جوانانی که در حسرت امکانات ابتدایی آموزش و تخته سیاه و نیمکت، سر در گریبان گرفته و در جهل و بی‌سوادی به سر می‌بردند.

    آنها که آرزوی خواندن و تماشا کردن صفحات کتاب داستانی و کودکانه را هر روز به رؤیاهای خود اضافه می‌کردند و ضمیر و فطرت پاکشان، در زلال علم و دانش شست‌وشو نمی‌شد.

    روستاها و روستازادگانی که با دیده حسرت و خود کم بینی، به کودکان هم سن و سال خود در شهرها می‌نگریستند و نگاه غمباری به کیف و کتاب و شوق آنها در راه مدرسه داشتند.

    اگر در روستایی مدرسه‌ای بود، تنها نام مدرسه را به دنبال داشت، اما ابزار و امکانات آن بسیار محدود بود و تنها در تخته چوبی رنگ و رو رفته و صندلی‌های چوبی کهنه‌ای خلاصه می‌شد.

    نه از وسایل ورزشی خبری بود، نه از آزمایشگاه و برنامه‌های متنوع فرهنگی و تربیتی.

    معلمان بسیاری را می‌دیدی که برای رسیدن به کلاس درس ساعت‌ها با پای پیاده و در شرایط سخت و طاقت‌فرسا راهی مدرسه می‌شدند و سفره دانش‌‌اندوزی که به دلیل عدم امکانات، در خانه‌ها و در فضای بی‌پناهگاه سرد زمستان و گرمای سوزان تابستان تنها برای بخشی از دانش‌آموزان گسترده می‌شد.

    روایت تلخ دانش‌آموزان قصه پُر غصه‌ای بود که هر سال تکرار می‌شد و تنها عده قلیلی در شهرها و مناطق برخوردار بودند که با آرامش نسبی به کلاس درس می‌‌رفتند و به تبع آن همه فقر و بی‌عدالتی آموزشی، هزاران استعداد ناب و بکر نوجوانان و جوانان این مرز و بوم قربانی بی‌عدالتی و بی‌کفایتی حکمرانان نظام ستمشاهی شده بود، اما خورشید انقلاب که از پس ابرهای تاریک و بی‌روح نظام شاهنشاهی طلوع کرد و درخشید، نور امید و نشاط بر تن سرد کودکان و نوجوانان این مرز و بوم تابید و جوانه‌های دانایی و توانایی آینده‌سازان وطن از دل سرزمین‌های دور و نزدیک میهن پُر گوهر ایران برخاست.

    دیگر مدرسه رفتن و کیف و کتاب به دست گرفتن کودک روستایی، رؤیا و اعجاز نبود؛ چرا که او نیز می‌توانست همراه و مانند کودک شهری و برخوردار، هر روز زنگ خاطره انگیز مدرسه را بشنود و با شوق و رغبتی مثال‌زدنی مسیر علم و دانش را طی کند.

    اما امروز به برکت استقرار نظام جمهوری اسلامی ایران، پرچم پرافتخار ایران و چتر آموزش و پرورش این مرز و بوم بر سر همه دانش‌آموزان و جویندگان علم و دانش در اقصی نقاط ایران سرافراز گسترانده شده است؛ از روستاهای مرزی در سیستان و بلوچستان و شرق کشور تا کوچک‌ترین منطقه در شمال غرب، زنگ مدرسه نواخته می‌شود.

     ۱۱۰ مدرسه با یک دانش‌آموز و در ۴۸۰۰ مدرسه کمتر از ۵ دانش‌آموز شادی‌کنان پشت نیمکت دانایی می‌نشینند؛ به هر وسیله ممکن محفل علم‌آموزی برقرار است، در کپر و کلاس خشت و گلی تا کانکس و چادر عشایری همه در انتظار علم آموختن به نسل آینده ساز ایران هستند.

    هیچ کودک و نوجوانی نیست که امروز در حسرت دانستن و نوشتن، زانوی غم در بغل کند و لباس رعنای دانایی بر تن هر فرزند روستایی و شهری پوشیده شده است.

    کتاب‌های درسی به دورترین نقاط این سرزمین به هر طریق ممکن می‌رسد و آنجا که توان ساخت مدرسه و کلاس درس از عهده دولت خارج است؛ دستان شفابخش خیرین یار و یاور دانش‌آموزان است و این که دامنه نوع دوستی و مهرورزی خیرین به خارج از کشور هم رسیده و صدها خیّر خارج‌نشین هم در امر خداپسندانه مدرسه‌سازی مشارکت دارند.

    حالا که ۴۰ سال از شکوفا شدن درخت نظام جمهوری اسلامی ایران می‌‌گذرد و تعلیم و تربیت اسلامی و عدالت محور بر رأس آموزش و پرورش آن قرار دارد، محصول و ثمره این نظام آموزشی که دانش‌آموزان مستعد و خلاق آن هستند که قله‌های علم و دانش را در داخل و خارج کشور فتح کرده و مایه افتخار و مباهات میهن در عرصه‌های رقابت‌های علمی در جهان شده‌اند.

    اوج ثمردهی نظام تعلیم و تربیت اسلامی تنها به کسب موفقیت‌های علمی و مادی منحصر نمی‌شود؛ چرا که تقدیم ۳۶ هزار دانش‌آموز شهید و ۵ هزار معلم در دفاع مقدس گنجینه گرانبها و تحفه ارزشمندی از نظام آموزش وپرورش اسلامی است.

    آنها که با آموختن درس ایثار و گذشت در کلاس درس و عملی کردن این ارزش‌های اخلاقی و انسانی در میدان نبرد و دفاع از وطن، خون خود را فدای اعتلای نظام جمهوری اسلامی و پاسداری از میهن کردند.

     در یک کلام، باید گفت همه دانش‌آموزان، معلمان و متولیان تعلیم و تربیت و دلسوزان نظام، در ماراتنی ۴۰ ساله به جنگ جهل و نادانی به جای مانده از بی‌عدالتی و بی‌کفایتی نظام ستم‌شاهی رفته و هر روز برگ زرین دیگری از صفحات درخشان رشد و پیشرفت کشور را ورق می‌زند و این راه همچنان ادامه دارد.

     

    برچسب ها :

    نظرات