آوای شمال
  • گزیده اخبار :
  • سه شنبه ۱ اسفند ۱۳۹۶ , Tuesday 20 February 2018

    ابزار هدایت به بالای صفحه

    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 96313
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۱۸ بهمن, ۱۳۹۶ - ۱۴:۱۸
  • شما اینجا هستید :اخبار محمودآباد > یادداشت مخاطبین
  •   

    یادداشت/ محمد رحیمی

    توسعه صنعت گردشگری ناجی اقتصاد بیمار محمودآباد

    نامی که دور از ذهن نیست، محمودآباد را می‌توان با برنامه ریزی اصولی جاذبه‌های گردشگری آن، به عنوان پایتخت گردشگری ساحلی ایران بشناسیم.

    آوای شمال/ مازندران به دلیل‌دارا بودن از جاذبه‌های طبیعی و گردشگری جزو توریست‌پذیرترین استان‌های کشور به‌شمار می‌روند و هرسال تعداد بیشماری از گردشگران را با هدف استفاده از طبیعت بکر و تنوع فرهنگی داراست. از حجمه ورود مسافرین به استان مازندران تعداد اندکی سهم شهرستان محمودآباد می‌شود و فقط به دید یک گذرگاه به این شهر توریستی توجه می‌کنند. محمودآباد که دارای جاذبه‌های طبیعی بکر و پتانسیل‌های گردشگری متنوع، کوتاه‌ترین فاصله را تا پایتخت در اختیار دارد، به دلایلی مورد بی‌توجهی گردشگران قرار می‌گیرد. هدف از توسعه گردشگری محمودآباد سود رسانی به جامعه محلی و تقویت اقتصاد شهر است. نیروی کار محلی و مهارت‌های سنتی را مورد استفاده قرار می‌دهد و کلید نجات معضلات اقتصادی و فرهنگی در محمودآباد با پتانسیل‌های موجود آن است. در فعالیت‌های گردشگری ظرفیت‌های محیطی و طبیعی مورد توجه است و همه تلاش‌ها باید برای احترام به فرهنگ صورت گیرد تا بتوان گردشگر را از زندگی مدرن و کسل کننده امروزی که هدف توریست است، جدا سازد.

    بدین ترتیب گردشگری و پر کردن اوقات فراغت برای شهروندان، به صورت مستقیم یا غیر مستقیم می‌تواند راه نجات بسیاری از مسائل و معضلات اقتصادی گریبانگیر محمودآباد، همچون بیکاری، وابستگی اقتصادی و… باشد. گردشگری، مستلزم مشارکت بخش‌های متعدد جامعه از جمله ارگان‌های دولتی و غیردولتی است، که به همان نسبت اثرات گسترده‌ای را در بر می‌گیرد. نبود برنامه‌ریزی درست در سطح شهرستان از سوی نهادهای دولتی و غیردولتی، فراهم نبودن بستر مناسب جهت ارائه‌ی خدمات شهری لازم به گردشگران و عدم وجود زیر ساخت‌های مورد نیاز را می‌توان از مشکلات چندین ساله در محمودآباد نام برد. نکته مهم در برنامه ریزی گردشگری، بازنگری و اصلاح مستمر با تغییر شرایط، حاصل اطلاعات جدید می‌باشد، که تا کنون مورد توجه قرار نگرفته است.

    با وجود دو پتانسیل طبیعی بکر، جنگل و دریا در محمودآباد، با بی‌مهری نهادهای گردشگری و شهری مواجه می‌شویم. می‌توان عدم وجود تابلوهای مناسب راهنما برای هدایت گردشگران به سمت جنگل محمودآباد و نبود زیرساخت‌های مناسب در ساحل دریا برای آرامش خانواده‌ها و امنیت گردشگران در مسیرهای منتهی به جنگل و دریا، شاهد عدم توقف گردشگر در محمودآباد هستیم. نبود امکانات مناسب جهت بهره‌مندی گردشگران از جاذبه‌های توریست‌پذیر، بر این امر مهر پسرفت نهاد. پسرفتی که سال به سال با تدابیر بی‌برنامه به سرعت آن افزوده شده است.

    محمودآباد در طی سال‌ها به مثابه دروازه ورودی مازندران، فقط به عنوان گذر تقسیم به دو سمت شرق و غرب این استان مورد استفاده قرار می‌گیرد. عدم وجود امکانات مناسب و بستر‌های لازم جهت اسکان و نبود ساختارمند نحوه هدایت گردشگران برای بهره بردن جاذبه‌های موجود از معضلات پیش چشم شهروندان و گردشگران، شهرستان محمودآباد است. مشکلاتی نظیر پسماند زباله در بعضی نقاط شهری دیده می‌شود که حتی شهروندان از چند صد متری آن نمی‌توانند عبور کنند. محمودآباد به‌دلیل نیمه اتمام ماندن پروژه‌هایی نظیر کنارگذر شهری و زیرساخت‌های ارتباطی همانند عدم برنامه‌ریزی درست برای سه راه شهر و راه‌های مواصلاتی آن، هنوز در جایگاه واقعی خودش به لحاظ جذب گردشگر و امکانات شهری قرار نگرفته است. از مهم‌ترین زیرساخت‌های مورد نیاز گردشگری شهرستان برای توسعه فعالیت‌ها، همین معضل راه‌های ارتباطیست، که نباید قفل شدن خیابان‌های منتهی به سه راه شهر را در تعطیلات به‌عنوان مرکزیت محمودآباد، از چشم پوشاند. گره‌های ترافیکی ورودی محمودآباد و مرکز آن، در صورتی که با چند اتفاق مثبت در این حوزه می‌توان گردشگرانی که قصد سفر به شهرهای دیگر را دارند، به محمودآباد جذب کرد.

    شهرهایی با وجود فاصله اندک به محمودآباد و نبود پتانسیل‌های درخور توجه گردشگران، عنوان شهرستان‌های توریستی را یدک می‌کشند، که این امر برای محمودآباد نگاه مدرن نهادها را، به گردشگر و تغییر برنامه‌های سنتی را می‌طلبد. شاید بتوان این معضل را نبود هماهنگی بین نهادهای مختلف شهری، زیست محیطی و گردشگری، همین‌طور می‌توان تسلط بیش از حد مالکیت خصوصی بر منابع و امکانات گردشگری عنوان کرد.

    عدم توجه به منابع و جاذبه‌های طبیعی و فرهنگی گردشگری در محمودآباد مبحثی است که مسؤولین مرتبط باید به آن پاسخگو باشند و راه را برای سرمایه‌گذاران خصوصی که قصد انجام زیرساخت‌های مدرن گردشگری را دارند هموار کنند. تسهیلات محدود، برنامه‌ریزی منطقه‌ای سنتی، نبود زیرساخت مناسب و عدم هماهنگی لازم بین نهادهای شهری و شهرستانی دخیل در این امر، که در نتیجه مسیر ایجاد اشتغال و توسعه اقتصادی از میراث فرهنگی و گردشگری را در محمودآباد بسته‌اند. شهرستان محمودآباد با توجه به دارا بودن پتانسیل‌های طبیعی و فرهنگی گردشگری، نگاه تبدیل شدن به “پایتخت گردشگری ساحلی ایران” را می‌طلبد. عناوینی اینگونه که شهرهای مجاور با برنامه‌ریزی مدرن یدک می‌کشند.

     نیاز مبرم به سرمایه‌گذاری و توجه به توسعه گردشگری، با وجود ظرفیت‌های متنوع در محمودآباد ما، به درستی می‌توانیم نام پایتخت گردشگری ساحلی ایران برای آن انتخاب کنیم. این اهتمام نیاز به برنامه‌ریزی مدرن و همکاری ارگان‌های دخیل در امر گردشگری را بیش از پیش داراست. امیدواریم در آینده‌ای نزدیک با تصمیمات اصولی و با بهره‌مندی گردشگران از امکانات شهری مناسب، رونق اقتصادی و فرهنگی را در شهرستان محمودآباد شاهد باشیم.

    برچسب ها :

    نظرات