صندوق‌های زردرنگی که به خاطره‌ها می‌پیوندد | آوای شمال
آوای شمال
  • گزیده اخبار :
  • دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۷ , Monday 20 August 2018

    ابزار هدایت به بالای صفحه

    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 96274
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۲۷ دی, ۱۳۹۶ - ۰۹:۴۹
  • شما اینجا هستید :اخبار محمودآباد
  •   

    پستچی‌های خسته، نامه‌های سرگردان؛

    صندوق‌های زردرنگی که به خاطره‌ها می‌پیوندد

    هنوز خیلی از آن سال ها نمی‌گذرد که با صدای زنگ و شنیدن صدای پستچی به سمت درب می‌رفتیم تا نامه‌ای از یک دوست، فامیل و یا عزیزی را دریافت کنیم.

    آوای شمال/ در سال های نه چندان دور نوشتن نامه برای جویا شدن از احوال یکدیگر از مرسوم‌ترین شیوه های ارتباط میان افراد بود، نداشتن یا کمبود سیستم‌های ارتباطی همانند تلفن موجب شده بود نوشتن نامه به صورت عادی در میان مردم برای پرسیدن احوال و رساندن خبری در برقراری ارتباط با دیگران مرسوم شده باشد.

    با یادآوری نوع ارتباط‌های قدیمی و نگه‌داشتن نامه‌ها پس از سال‌ها به عمق ارتباط عاطفی در گذشته و حال پی برده می‌شود.

    بیان عشق و علاقه، غم‌ها و شادی‌ها از طریق نامه بیشتر از زبان گفتاری طرفدار داشت اما امروزه پیشرفت علم و تکنولوژی همه چیز را آسان و هیجان و عاطفه را کمرنگ‌تر کرده است.

    آن روزها را خیلی‌ها به خاطر دارند، همان ایام خوب نزدیک بودن دل‌ها، بوی کاغذ و نوشتن سطرها، خرید تمبر و انداختن نامه‌ای در صندوق زردرنگ پستی که نسل امروز آن را نمی‌شناسد، آن دوران سخت اما خوش و ماندگار.

    پستچی شهر ما

    مجید محمودی متولد ۱۳۶۲ از شهروندان محمودآبادی و یکی از نامه‌رسان‌های این شهر است که در اداره پست محمودآباد چند سالی است فعالیت می‌کند و نامه‌ها و بسته‌های پستی را به دست صاحبانش می‌رساند.

    وی در گفت‌و‌‎گو با خبرنگار ما، اظهار کرد: در گذشته نامه‌های فراوانی از صندوق پستی شهر جمع‌آوری و برای تحویل به درب خانه‌های مردم برده می‌شد اما امروزه ارسال نامه خیلی کمرنگ شده است.

    وی افزود: از سال ۸۳ در اداره پست محمودآباد مشغول به کار شدم و در حال حاضر در خیابان‌های معلم و امام بسته‌های پستی را توزیع می‌کنم، ۴ پستچی در سطح شهر هستیم که کار روزانه دریافت نامه‌ها، بسته‌های پستی و ارسال آن به مشتری را انجام می‌دهیم.

    مجیدی ادامه داد: هنوز هم مانند گذشته نامه در صندوق‌های پستی اما به تعداد کم وجود دارد و بیشتر خرید‌های اینترنتی، کارت ماشین، اشیاء گم شده و سیم کارت‌های ایرانسل جای نامه‌ها را گرفته است.

    این پستچی پیشرفت تکنولوژی و فراگیری امکانات مختلف در فضای مجازی که وارد زندگی مردم شده است را عامل کارایی کمتر ارسال نامه دانست و گفت: رساندن نامه‌های اداری، رسمی مختلف یا کارت‌های مالکیت خودروها عمده‌ای از فعالیت‌های پستچی‌ها را در حال حاضر شامل می‌شود.

    وی با اشاره به خاطره‌هایی از دوران کاری خود، اظهار کرد: نامه‌ها و بسته‌های پستی را با موتور سیکلت شخصی‌ام جابه‌جا می‌کنم، یکی از خاطراتی که در این شغل دارم مربوط به دزدی موتورسیکلت می‌شود، زمانی که نامه‌ها را توزیع کردم و برگشتم اثری از آن نبود.

    مجیدی افزود: روزی دیگر هنگام توزیع قبض‌ها تمام آن به جوی آب ریخته شد و مجبور شدم روی بخاری خشک کنم و دوباره برای توزیع بروم.

    ابراهیم ناطقی یکی از شهروندان محمودآبادی است که متولد ۱۳۳۵ بوده و به واسطه شغل خبرنگاری نامه‌های بسیاری را به صندوق پستی زرد رنگ شهرش انداخته است، مردی که کوله باری از خاطرات دیروز را برای‌مان زنده کرد.

    موبایل، تلفن و اینترنت نامه نگاری را از بین برد

    وی با ۴۰ سال سابقه فعالیت در این حرفه را دارد و در گفت‌و‌گو با خبرنگار ما از ارسال خبرهای خود به صورت نامه می‌گوید: از سال ۱۳۵۲ مشغول کار شدم، در آن زمان مانند امروز امکاناتی همچون اینترنت و تلگرام برای ارسال خبر‌ها نبود، حتی تلفن هم در شهر کوچک‌مان در دسترس برای ارتباط نداشتیم.

    این خبرنگار محمودآبادی خاطرنشان کرد: تمامی خبرها پس از نوشته شدن به اداره پست برده می‌شد و به صورت نامه با تمبر پست می‌کردم، پس از آن دفتر روزنامه در تهران بعد از دریافت متن خبر، روزنامه را از طریق پست برایم ارسال می‌کرد.

    شهروند محمودآبادی ادامه داد: آن روزها همه چیز حال و هوای دیگری داشت، آمدن موبایل، تلفن و اینترنت، نامه نگاری را از بین برد، روزهای چشم انتظاری مردم برای رسیدن یک نامه به سر رسید.

    این خبرنگار امروز اگرچه برای ارسال خبرها نیاز به نوشتن روی کاغذ و ارسال آن با پست ندارد اما هنوز لذت نوشتن را دوست داشتنی‌تر می‌داند و امیدوار است همچنان صندوق‌های پستی شهرش حامل دریافت نامه‌ها باشد.

    ۱۵ صندوق پستی فعال در سطح شهرستان محمودآباد

    اسماعیل قربانی رئیس اداره پست محمودآباد در گفت‌وگو با خبرنگار ما، اظهار کرد: در سال‌های گذشته ۲۶ صندوق پستی فعال در سطح شهر محمودآباد وجود داشت که این میزان امروز به ۱۵ صندوق پستی رسیده است.

    وی افزود: صندوق‌های فعال محمودآباد هر روز با دو پستچی در تمام نقاط شهر بازدید شده و سالی دوبار بحث تخلیه و رنگ آمیزی صندوق ها نیز در دستور کار قرار دارد.

    رئیس اداره پست محمودآباد با بیان اینکه هنوز نامه‌های عادی وجود دارد که درون صندوق‌های پستی می‌گذارند، گفت: روزانه نامه‌های تمبر خورده داخل صندوق پستی وجود دارد هر چند تعداد آن‌ها کم شده اما بر اساس روال گذشته فعال است.

    این مسؤول ادامه داد: فضای اتوماسیون و الکترونیکی پیشرفت کرده، همه به سمت ارسال نامه‌های مجازی رفته‌اند و نیاز به ارسال فیزیکی نامه‌ها به صورت قبل نیست، ترافیک نامه‌های دستی کمتر و بحث جابه‌جایی کالا در سازمان پست بیشتر شده است.

    قربانی با بیان اینکه پست مازندران بحث امانت کشاورزی و تجاری را مطرح کرده است، خاطرنشان کرد: برای کشاورزان نرخ مخففه در نظر گرفته و امروزه برنج با نرخ ۴۰۰ تومان در حال توزیع در سطح کشور است که کمکی به عرضه محصولات کشاورزی می‌شود.

    رئیس اداره پست محمودآباد تصریح کرد: امانت تجاری در پست بحث دریافت و ارسال بسته‌های خاص محصولات است که از این طریق برای مشتریان ارسال می‌شود.

    به گزارش آوای‌شمال، با توجه به پیشرفت تکنولوژی و ورود تلگرام و سایر امکانات اینترنتی در زندگی روزمره مردم ارسال نامه‌های شخصی کاهش پیدا کرده است.

    شاید نسل جدید با صندوق پستی قدیمی آشنا نباشند، اما عده‌ای دیگر به خاطر دارند که در سال‌های گذشته صندوق‌های زرد رنگ پست در نقاط مختلف شهر نصب بوده و هر روز تعدادی از نامه‌های مردم به داخل آن انداخته می‌شد.

    حال امروزه با کمک وسایل ارتباطی مدرن حتی با ارسال یک پیامک در جای جای جهان از حال یکدیگر باخبر می‌شویم، نمی‌دانیم آیا در سال‌های آینده ردپایی از این صندوق‌های قدیمی پست در خاطره‌ها می‌ماند.

     

    مرجع: ایسنا

    برچسب ها :

    نظرات