آوای شمال
  • گزیده اخبار :
  • جمعه ۲۸ تیر ۱۳۹۸ , Friday 19 July 2019

    ابزار هدایت به بالای صفحه

    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 9140
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۲۶ بهمن, ۱۳۹۳ - ۱۲:۱۳
  • شما اینجا هستید :اجتماعی > ایران و جهان > سیاسی
  •   

    انتقاد رهبر انقلاب از تعبیر “آقازاده‌ها”

    آوای شمال/ به گزارش نامه نیوز، پایگاه اطلاع رسانی آیت الله هاشمی رفسنجانی، نوشت: رهبر معظم انقلاب در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۲ نسبت به تعبیر “آقازاده ها” که از سوی یکی از دانشجویان در دیدار با ایشان مطرح شد، واکنش نشان دادند. در گزیده ی سخنان رهبری در جلسه ی پرسش و پاسخ با دانشجویان […]

    آوای شمال/ به گزارش نامه نیوز، پایگاه اطلاع رسانی آیت الله هاشمی رفسنجانی، نوشت:

    رهبر معظم انقلاب در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۲ نسبت به تعبیر “آقازاده ها” که از سوی یکی از دانشجویان در دیدار با ایشان مطرح شد، واکنش نشان دادند.
    در گزیده ی سخنان رهبری در جلسه ی پرسش و پاسخ با دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی به نقل از سایت سلمان فارسی آمده است:
    من نمی‌دانم منظور از «آقازاده‌ها» چیست. «آقازاده‌ها» یک عنوان کلّی است. یعنی فرزندان علما؟ فرزندان مسؤولان؟ یا فرزندان هر آقایی؟ بالاخره هر آقایی، فرزندش آقازاده است. آقازاده و غیر آقازاده ندارد؛ باید جلوِ همه را بگیرند و می‌گیرند؛ این‌طور نیست که کسی ملاحظه کسی را بکند. البته گاهی شایعه و حرف و گپ هم درست می‌کنند؛ همه آنها را باور نکنید؛ خیلی از آنها درست نیست.
    ایشان همچنین در دیدار مرداد ماه سال ۹۰ خود با دانشجویان مجددا تاکید فرمودند:
    یکى از دوستان اشاره کردند که امیرالمؤمنین در فرمان خود به مالک اشتر فرموده‌اند که آدم‌هاى سوءاستفاده‌جو را رسوا کنید؛ شما گفته‌اید که افشاء نکنید. امیرالمؤمنین (علیه‌السّلام) نفرمودند موردى را که اثبات نشده، افشاء کنید. هیچ وقت چنین چیزى در بیان امیرالمؤمنین نیست، و این قطعاً از اسلام نیست.
    ما چطور چیزى را که اثبات نشده، به صرف اتهام، افشاء کنیم؟ ممکن است اینقدر حجم اتهام زیاد و وسیع باشد که یک عده‌اى به چشم یک امر قطعى و واقعى به آن نگاه کنند، اما هیچ پشتوانه‌ى استدلالى نداشته باشد، جائى ثابت نشده باشد. ما هیچ حجتى نداریم که این را بگوئیم. حتّى من در همان جلسه‌اى که اشاره کردند، از این بالاتر را گفتم. من گفتم حتّى جرمى که ثابت شد، اصل نباید بر افشاى آن جرم باشد. بالاخره یک مجرمى است، یک غلطى کرده، مجازات هم می‌شود؛ خانواده‌ى او، فرزندان او، پدر و مادر او گناهى نکرده‌اند؛ ما چرا بیخود اینها را رسوا کنیم؟ مگر آنجایى که خود نفس افشاء کردن، یک مصلحت بزرگى داشته باشد. بله، یک جایى هست که نفس افشاگرى در یک مسئله‌ى ثابت‌شده، مصلحتى دارد؛ آنجا ایرادى ندارد. این، منطق ماست.
    هیچ چیزى هم نه از امیرالمؤمنین (علیه الصّلاه و السّلام) و نه از هیچ‌یک از ائمه‌ى هدى (علیهم‌السّلام) برخلاف این وجود ندارد. ما واقعاً حق نداریم افراد را به صرف گمان، متهم کنیم، مشهور کنیم؛ واقعاً جایز نیست؛ نه در سایت، نه در روزنامه، نه در تریبون‌هاى گوناگون. حیثیت افراد را باید حفظ کرد.

    برچسب ها :

    نظرات