آوای شمال
  • گزیده اخبار :
  • دوشنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۶ , Monday 11 December 2017

    ابزار هدایت به بالای صفحه

    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 88932
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۹ آبان, ۱۳۹۶ - ۱۲:۳۲
  • شما اینجا هستید :اجتماعی
  •   

    ناکامی«مهارت‌آموزان ایرانی»در ۸ دوره المپیاد جهانی

    مقایسه ادوار مختلف حضور مهارت آموزان ایرانی در مسابقات جهانی مهارت نشان می‌دهد سهم ایران به رغم تبلیغات وهزینه های بسیار ، ناچیز است که ریشه در دو عامل نقصان تکنولوژی و ضعف فرآیندها دارد.

    آوای شمال/  مسابقات جهانی مهارت اواخر مهرماه به میزبانی ابوظبی با حضور ۳۴ نفر از جوانان برگزیده مسابقات ملی مهارت برگزار شد و تیم ملی مهارت ایران با حضور جوانان با انگیزه و دارای مهارت‌های فنی و حرفه‌ای،  یک مدال طلای جهانی در رشته تکنولوژی آب، یک مدال برنز جهانی در رشته لوله‌کشی و  ۵ مدال افتخار در رشته های رقابتی این مسابقات کسب کرد.

    نزدیک به ۶۷ سال ( از ۱۹۵۰) از برگزاری اولین المپیاد جهانی مهارت بین دو کشور پرتغال واسپانیا می‌گذرد. با تحولات زمانی چند دهه اخیر امروزه این مسابقات تحت پوشش سازمان جهانی مهارت و با عضویت تعداد۵۷ کشور با هدف ترغیب جوانان به فراگیری آموزش‌های مهارتی، اشاعه اطلاعات درزمینه استانداردهای مهارتی، تبادل تجربیات شرکت کنندگان و… هر ۲ سال یکبار به میزبانی یکی از اعضا برگزار می‌شود.

    ایران نیز از سال ۱۹۷۵ به عضویت این سازمان درآمد و در سه دوره قبل از انقلاب در این مسابقات شرکت شرکت کردکه در آن دوران تنها موفق به کسب یک دیپلم افتخار در رشته فرزکاری شد.

    پس از انقلاب و با یک وقفه ۲۵ساله تیم ملی مهارت کشورمان به استعداد ۶ نفر در مسابقات جهانی سوئیس شرکت کرد که حاصل آن کسب یک دیپلم افتخار و جایگاه سی‌ام جهانی دربین ۳۶ کشور بود. ازآن تاریخ به بعد تیم ایران به طور منظم در ۷ دوره از این مسابقات شرکت کرد که حاصل آن به اجمال در جدول زیر آمده است:

    سایه تحریم بر مسابقات جهانی مهارت

    هر چند اعضای تیم مهارتی اعزامی ایران به مسابقات جهانی امارات ۳۱ نفر بودند اما رقم رسمی اعلام شده در سایت world skill تعداد ۲۴ نیز عنوان شده چراکه رشته‌های ۷ نفر از شرکت کنندگان از سوی برخی کارخانجات مانند زیمنس در لیست تحریم قرار دارد و از این جهت حتی از نزدیک شدن شرکت کننده و مربی ایرانی به سایت برخی رشته‌ها نظیر فرزکاری و کنترلر صنعتی جلوگیری به عمل آمد.

    در همین زمینه شکرالله جمالی، کارشناس سیاستگذاری عمومی می گوید: نکته ای که قبل از بررسی چالش های تیم اعزامی به مسابقات بین المللی بایستی به آن توجه داشت این است که مقایسه این نتایج در ادوار مختلف نمی‌تواند دقیقا نماد قطعی از پیشرفت یا افول تیم در رنکینگ جهانی باشد چون بررسی دقیق کارشناسی نشان می‌دهد این رتبه‌ها معلول دو عامل اساسی شامل مجموع امتیازات مکتسبه کل اعضا تیم از یک طرف و تعداد شرکت کنندگان درمسابقات ازسوی دیگر است.

    جمالی ادامه داد: صرف نظر از فراز و فرودهای موجود تیم‌های اعزامی دردوره‌های مختلف، در یک همسان سازی و مقایسه با سایر تیم‌های علمی و ورزشی اعزامی به تورنمنت‌های بین المللی نظیر المپیادهای ورزشی و مسابقات دانش آموزی ودانشجویی، تیم‌های مهارتی نتوانسته‌اند از باب کسب مدال و جایگاه انتظارات مجریان، متولیان وعموم را برآورده سازند بطوریکه اگر در هر دوره از مسابقات، تعداد رشته‌های مورد آزمون را ۲۸ رشته در نظر بگیریم درمجموع بدون درنظرگرفتن مقام‌های مشترک، تعداد ۸۴ مدال طلا، نقره و برنز بین برندگان تقسیم می‌شود که سهم ایران از این تعداد به رغم تبلیغات وهزینه های گزاف بسیار ناچیز است.

    مشکل از کجاست؟

    این کارشناس سیاستگذاری عمومی افزود: تحقیق جامعی در خصوص علل وعوامل  این ناکامی به عمل نیامده است اما به طور اجمال می‌توان به دوعامل اساسی دراین مقوله شامل ضعف تکنولوژی و نقصان مدیریت اشاره کرد.

    وی با اشاره به عامل نقصان تکنولوژیکی گفت: تحریم‌ها و محدودیت کشورهای صاحب صنعت و تکنولوژی سالهاست تاثیر مخرب خود را درحوزه‌های مختلف اقتصادی و صنعتی برجای گذاشته است. عرصه آموزش‌های مهارتی نیز از این آسیب‌ها درامان نمانده است.

    به نظر می‌رسد عدم دسترسی تیم‌های مهارتی  ایران به دستگاه‌ها وماشین آلات پیشرفته صنعتی و آموزشی باعث شده که در خیلی از رشته‌های آزمونی در مسابقات جهانی، تیم ایران عملا حرفی برای گفتن نداشته باشد. جمالی معتقد است: این کاستی‌ها خصوصا در رشته‌هایی نظیر مکانیک خودرو که مستقیما با تجهیزات سنگین وگران‌قیمت سروکاردارند بیشتراحساس می‌شود.

    وی افزود: در سالهای اخیر بعضا تلاش‌هایی برای کاهش این فاصله از طریق تامین برخی تجهیزات از تعدادی از شرکت‌های معتبر نظیر فستوی آلمان صورت گرفته است ولی شواهد نشان می‌دهد که تاثیر چندانی بر روند موجود نداشته است.

    برخی از ضعف‌ها و چالش‌ها در این بخش به شرح زیر است:

    – عدم تحقیق جامع ومستدل درارتباط باناکامی‌های تیم المپیاد ایران و ارائه راهکارهای علمی مبتنی بر کارشناسی برای بهبود وضعیت فعلی و دوری ازروش های متداول سنتی

    – بی انگیزگی مربیان دوره‌های آموزشی ومهارتی قبل و بعد از المپیادهای داخلی جهت ممارست با منتخبین جهانی

    – بورکراسی اداری ومسیرهای پرپیچ و خم اداری جهت تامین به موقع تجهیزات موردنیاز تیم

    – واخوردگی مسابقه دهندگان درکشورهای میزبان به جهت تفاوت‌های آشکار فرهنگی واجتماعی و معطوف شدن توجه و حواس آنها به حاشیه‌های مسابقات.

    – عدم آگاهی وآشنایی تعدادی از منتخبین با کارگاههای مهارتی به جهت اشتغال به تحصیل در سایر مراکز آموزشی

    – عدم مستندسازی مراحل المپیاد جهانی و شبیه سازی آن در المپیادهای داخلی و یا استفاده ازنکات برجسته وکلیدی آن

    – عدم دقت لازم درانتخاب همراهان تیم ازقبیل: کارشناس و مترجم و یا تغییرات پی درپی و تعویض نیروههای تخصصی در ادوار مختلف

    – ضعف جسمانی برخی از مسابقه دهندگان در حین مسابقات وعدم توان لازم جهت ادامه مسابقات

    – ایجاد استرس و اضطراب ناشی از عدم موفقیت در المپیاد

    -عدم استفاده بهینه ازتوان وامکانات وبخش خصوصی

    – عدم اجرای وعده ها وقول وقرارهای قبل از اعزام و رها شدن مسابقه دهندگان پس از المپیاد

    البته حواشی های زیادی هم قبل از مسابقات وهم پس از آن بروز می‌کند که بعضا تاثیر نامطلوبی بر روند حضور و ادامه مسابقات برجای می‌گذارد که جمالی به تعدادی از آنها، اینگونه اشاره کرد: اعزام چندین برابری همراهان نسبت به تعداد اعضا تیم، تبلیغات سرسام آور، اعزام تعداد زیادی کارشناس، مربی و کارآموز در رشته‌های تحریم شده و صرف هزینه‌های زیاد، ارتکاب برخی اعمال خلاف مقررات توسط مسابقه دهندگان نظیر تقلب درآزمون های عملی.

    این کارشناس سیاستگذاری عمومی افزود: پیشنهاد می‌شود تیمی مرکب از تعدادی از کارشناسان زبده و با تجربه جهانی در المپیاد، ابتدا چالش‌ها و کاستی ها را با توجه به نتایج قبل، بررسی و سپس راهکارههای لازم جهت بهبود وضعیت ارائه شود.

    جمالی در ادامه تاکید کرد: همچنین باید از کشورهایی که در این زمینه به موفقیت‌های مطلوبی دست یافته‌اند الگو بگیریم. ضمن اینکه لازم است قبل از اردوههای تخصصی، حتی المقدور تجهیزات و ماشین آلات لازم تامین شود؛ همچنین باید سایت مناسب که حاوی اطلاعات لازم و مستندات ادوار قبل در آن درج شده باشد راه اندازی و بروزرسانی شود.

    به گفته وی،   باید مسابقه دهندگان از سنین پایین‌تر در مراکز آموزشی پذیرش و تحت آموزش قرارگیرند و تمهیدات لازم جهت مشارکت بخش خصوصی در برگزاری المپیادهای داخلی وخارجی اندیشیده شود.  بخشی از زمان اردوهای تخصصی در کشورهای عضو سپری شود. ازمربیان و کادر آموزشی با انگیزه دردوره‌های آموزشی استفاده شود. امکانات لازم و مشوق‌های ممکن برای برندگان ومدال آوران تامین و در اختیار آنها قرارداده شود و همچنین پیشنهاد می‌شود در رشته‌هایی که کشور مزیت نسبی دارد، تیم‌های مهارتی انتخاب واعزام شوند.

     

    برچسب ها :

    نظرات