آوای شمال
  • گزیده اخبار :
  • پنج شنبه ۵ مرداد ۱۳۹۶ , Thursday 27 July 2017

    ابزار هدایت به بالای صفحه

    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 82350
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۲۲ تیر, ۱۳۹۶ - ۰۱:۵۱
  • شما اینجا هستید :فرهنگی
  •   

    نویسنده کتاب «حضور اجتماعی و نقش‌های زنانه» گفت: وقتی اهمیت جایگاه با ارزش مادر مشخص شد، باید به عنوان یک اولویت، آن را تقویت کرد و باید بابت محور آرامش خانه و خانواده­ بودن، داشتن رابطه صحیح و اسلامی با همسر و تربیت درست فرزندان تحسین شود.

    روایت نویسنده غربی از مهم‌ترین عوامل خوشبختی موفق­‌ترین زنان/ تشویق مادران برای تربیت فرزندان جزو اولویت‌های نظام باشد

    مشارکت اجتماعی زنان بر حسب نیازهای واقعی خود و جامعه، قابلیت‌ها و توان‌ زنانه خویش، مسئولیت‌های انسانی و الهی و همچنین استفاده از همه فضاهایی که شریعت برای تأثیرگذاری در جامعه با هدف ساختن جامعه‌ای الهی و سالم قابل تصور است، در این میان اسلام حضور زن در اجتماع را بلامانع دانسته و آن را […]

    مشارکت اجتماعی زنان بر حسب نیازهای واقعی خود و جامعه، قابلیت‌ها و توان‌ زنانه خویش، مسئولیت‌های انسانی و الهی و همچنین استفاده از همه فضاهایی که شریعت برای تأثیرگذاری در جامعه با هدف ساختن جامعه‌ای الهی و سالم قابل تصور است، در این میان اسلام حضور زن در اجتماع را بلامانع دانسته و آن را مشروط به عدم آسیب به خود،‌ خانواده و دیگران کرده است، حضور متعهدانه که پایه‌های فرهنگی،‌ معنوی، اجتماعی و سیاسی را استحکام بخشد مورد نظر اسلام است که در آن رعایت حدود حجاب شرعی و عفاف را ملاک خود در نظر می‌گیرد، به مناسبت روز «حجاب و عفاف» با حجت‌الاسلام والمسلمین امین کشوری نویسنده کتاب «حضور اجتماعی و نقش‌های زنانه» و فعال فرهنگی گفت‌وگو کردیم که در ادامه می‌آید:

    روایت یک نویسنده غربی از موفق­‌ترین زنان و کلید خوشبختی آن‌ها/ اسلام حقوق کامل و مستمری را برای حیات زنان به ارمغان آورده است

    *با اینکه زنان نیمی از جامعه را تشکیل می­‌دهند، اما چرا در جایگاه مدیریتی می­‌بینیم که کمتر حضور دارند؟

    – زنان، همیشه تاثیرگذار و نقش آفرین بوده‌ اند. در عمر نزدیک به چهل ساله نظام مقدس اسلامی، شاهد رشد قابل توجه، کمی و کیفی حضور زنان در موقعیت­‌های تحصیلی، شغلی و مدیریتی هستیم که اصلاً قابل مقایسه با استبداد طاغوتی پیش از انقلاب نیست. ما معتقدیم اسلام که خاتم و کامل­ شده همه ادیان الهی می­‌باشد، حقوق کامل و مستمری را برای حیات زنان به ارمغان آورده و سعادت و موفقیت را فراروی آنان ترسیم کرده که با عمل کامل می­‌توانند به آنها دست یابند. اسلام زن و مرد را در یک رتبه انسانی تلقی می­‌کند و وجود تفاوت­‌هایی در حقوق اجتماعی را به معنای برتری و تقدم بر دیگری نمی­‌داند، بلکه تقسیم کاری است که یک موضوع را دنبال می­‌کنند و آن رسیدن به تکامل و تعالی مورد رضایت خداست.

    باید توجه داشت که ظلم آن­جاست که هندسه روابط اجتماعی با محوریت رضایت الهی تعریف نشود و می­‌توان گفت که ملاک ظلم، تبعیت نکردن از محوریت الهی است. پس اگر حضور اجتماعی، نشستن بر صندلی­‌های مدیریتی و یا عدم آن، تابع محوریت اسلام و کلام الهی نباشد، هم حضور و هم عدم حضور هر دو ظلم­‌اند. یعنی هم مردسالاری و نفی حقوق زنان، ظلم است و هم حضور مساوی و بی‌چون و چرا در همه حیطه­‌های مردانه، برای زنان ظلم است و هر دو رویه، دو روی سکه ظلم­‌اند.

    اگر قرار است زنان را هم‌عرض شأن اجتماعی مردان بدانیم، لطفی به زنان نمی­‌شود. به­ واقع موجودی را که از حیث جسمی و روحی با مرد متفاوت است و از لطافت و ظرافت زنانگی برخوردار است را خواسته­‌ایم که مانند مردان کنیم. امروزه مشاهده می­‌کنیم که در دنیای غرب نیز موج اهمیت به طبیعت زنانگی و پذیرش تفاوت­‌های میان زن و مرد در موقعیت‌ها و مشاغل اجتماعی رو به فزونی است.

    چند وقت پیش در مطالعاتم به مطلب جالبی برخوردم. کارول تورکینگتون در کتابی با نام «آینه­‌ای در برابر زنان شاغل» مصاحبه­‌های فراوانی را با زنان شاغل ـ از هنرمند گرفته تا مدیر اجرایی عالی­‌رتبه ـ چه به صورت مستقیم و چه از طریق شبکه اینترنت انجام داده که آن­‌ها را عرضه کرده است. او در بخشی از کتابش می­‌نویسد: «نکته جالب این­که برخی از موفق­‌ترین زنان، خوشبختی خود را با اصطلاحاتی مانند ترفیع شغلی، شغل بهتر و خانه مجلل­‌تر که معمولاً برای اندازه­‌گیری موفقیت به کار می­‌رود، بیان نمی­‌کردند. بسیاری از زنان موفق به من گفتند، هر چه بیشتر موفق می­‌شدند، بیشتر می­‌فهمیدند که خوشحالی و شادکامی آن­ها در لحظات آرامی نهفته است که با فرزندان و همسرانشان داشته­‌اند یا زمانی که به سرگرمی مورد علاقه خود پرداخته­‌اند یا استعداد فراموش شده­‌ای را به کمال رسانده­‌اند».

    همچنین «اِن تایلوور ملمینک» در کتابی با عنوان «مادری تأخیره شده» نوشت: به این علت این کتاب را نوشتم تا کمی از درد درونی خود بکاهم. وی در مصاحبه با شبکه «اِن.بی.سی» گفت: ما زنان آمریکایی قربانی جنبش فمینیستی (Feminest) هستیم و افزود: ما نسلی هستیم که فمینیست‌ها با انقلاب خود در دهه ۱۹۵۰ میلادی بمب به سویمان پرتاب کردند، ولی من با استفاده از تجارب خود، اکنون به زنان جوان می‌گویم، توجه کنید، اگر می‌خواهید زندگی زناشویی داشته باشید و مادر باشید، به خود بپردازید. وی ادامه داد: اکنون پیام من به زنان این است که تا جوان و بارور هستید، خود را از نعمت مادری و زناشویی محروم نسازید که بعد از آن خیلی دیر خواهد بود و پشیمان خواهید شد.

    بنابراین زنان، اگر به صورت بایسته و شایسته در خانه و خانواده نقش‌­آفرین بودند، محور آرامش بودند، منبع انرژی و احساسات و عواطف همسرانه و مادرانه بودند، آن وقت اگر فرصتی بود و خواستند در شغلی متناسب با طبیعت زنانه و با رعایت خطوط قرمز حاضر شوند، آنجا هم می­‌توانند برکات حضورشان را ببینند.

    دامان مادر اولین کلاس درس آدمی­‌ است/باید به عنوان یک اولویت، آن را تقویت کرد/تشویق مادران برای تربیت فرزندان جزو اولویت‌های نظام باشد

    *آیا بهتر نیست که جامعه اسلامی شرایط حضور زنان در کانون خانواده را مهیا کند تا ایجاد بسترهای اجتماعی… مانند بیمه زنان خانه‌­دار، دادن امکانات رفاهی، دادن حقوق ماهیانه، سیستم‌های تشویقی برای فرزندآوری و نگهداری فرزند؟

    -اسلام حضور اجتماعی زنان را پذیرفته ولی با حفظ جایگاه دختری، موقعیت همسری و مقام مادری و نیز نقش آفرینی در موقعیت‌های همخوان با زنانگی­‌هایشان، حال، یک سؤال پیش می­‌آید. آیا حضور اجتماعی زنان، فقط با حضور فیزیکی در جامعه محقق می‌‌شود؟ یعنی اگر آن زن، مادر خوبی برای فرزندانش بود و نیز به بهترین وجه، وظایف همسری خود را برای شوهرش انجام داد و شوهر و فرزندانی دیندار، متین، کوشا و با نشاط تحویل جامعه داد، نقش اجتماعی خود را ایفا نکرده است؟

    زن، مربی است و تربیت کردن وظیفه‌­اش محسوب می­‌شود. انبیا آمده‌اند که انسان درست کنند و آنان را به رشد و تعالی برسانند؛ بنابراین شغل مادری نیز باید با گام نهادن در مسیر انبیا و ائمه، همان انسان­‌سازی و تربیت باشد. به­ واقع، دامان او اولین کلاس درس آدمی­‌ است. به فرموده امام خمینی(ره)، سعادت و شقاوت ملت‌ها بسته به وجود زن است. حال، وقتی اهمیت جایگاه با ارزش مادر مشخص شد، باید به عنوان یک اولویت، آن را تقویت کرد و باید بابت محور آرامش خانه و خانواده­ بودن، داشتن رابطه صحیح و اسلامی با همسر و تربیت درست فرزندان تحسین شود.

    بیمه کردن زنان خانه­‌دار، تشویق آنان به جهت تربیت فرزندان مومن و متعهد و سایر موارد، همگی جزو اولویت­هاست، اینکه بگوییم نیمی از جمعیت جامعه کار نمی­‌کنند و در خانه­‌ها هستند، حرفی غلط و عنادگونه و از روی غش کردن در ادبیات مادی و توسعه­‌ای فرهنگ هوس ساخته غرب است. در آماری می­‌خواندم که اکنون در بین ۲۶ کشور منطقه از نظر نرخ باروری کل، از آخر دوم یا اول هستیم یعنی رتبه فرزندآوری زنان ۲۴ کشور منطقه از ما بالاتر است. خب این آمار خطرناکی است. در سال‌های آینده با بحران پیری مواجه می­‌شویم. باید به فکر باشیم. به فرمایشات دقیق و دوراندیشانه رهبر و امام جامعه پایبند بوده و در این راستا بکوشیم.

    خانم مارلین فرنچ، نویسنده آمریکایی در کتاب «جنگ علیه زنان» جمله جالب دارد. وی می­‌گوید: «اغلب زن­ها مادر بوده و فقط زن­ها مادر هستند. مادر شدن یعنی قبول مسئولیت؛ از شروع خلقت بشر، زن­ها مسئولیت رفاه نژاد بشری را بر عهده داشته­‌اند. این انتخاب زنان است، زن­ها این مسئولیت را به عهده گرفته­‌اند و این نه به دلیل ژنتیکی یا هورمونی است، بلکه به علت لزوم آن است. فقط کافی است به نوزاد تازه متولد شده­‌ای نگاه کنید تا این الزام را درک کنید».

     

    برچسب ها :

    نظرات