آوای شمال
  • گزیده اخبار :
  • سه شنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۶ , Tuesday 21 November 2017

    ابزار هدایت به بالای صفحه

    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 78824
  • تعداد نظرات : ۴۸ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۲۰ خرداد, ۱۳۹۶ - ۱۲:۵۵
  • شما اینجا هستید :مقاله
  •   

    جمال ذاکری – دانشجوی دکتری آموزش زبان(آموزش و پرورش شهرستان محمودآباد)

    آموزشگاه های زبان انگلیسی: چرا و چگونه؟

    با آغاز فصل تابستان، بسیاری از خانواده ها به پرکردن اوقات فراغت فرزندان خویش فکر می کنند. برای رفع این دغدغه گزینه های زیادی وجود دارد که یکی از پرطرفدارترین آنها «آموزشگاههای زبان انگلیسی» است.

    به نام خدا


    در ایران آموزشگاههای زبان انگلیسی با اینکه مراکز خصوصی اند امّا مجوّز فعالیت را از وزارت آموزش و پرورش اخذ می نمایند و در حقیقت باید برای ارتقای سطح زبان انگلیسی فعالیّت کنند. براساس قانون داخلی این وزارتخانه نوع فعالیّت آموزشی این مراکز ارتباط مستقیم با برنامه درسی آموزش و پرورش و منابع درسی در مدارس ندارد. وجود چنین مراکزی مویّد مفهوم دقیق بنگاه خصوصی در قوانین کشور است. به هر ترتیب، آنچه که در این آموزشگاهها وجود دارد دنیایی جدید و متفاوت از آن چیزی است که زبان آموزان در شیفت مدارس برای درس زبان انگلیسی تجربه می کنند. محیط و بافت آموزشگاهها به نوعی است که زبان آموز بین آنچه که در مدرسه دارد و آنچه که در آموزشگاه زبان ملاحظه می کند هیچ ارتباط ظاهری نمی بیند. به عبارت دیگر، زمان کلاس ها، حجم مطالب، ساعات آموزشی، روش تدریس، کتب، منابع کمک آموزشی، معلمان و غیره مواردی نیستند که در زبان آموزان در مدرسه تجربه می کنند. درست یا نادرست، تاکنون، وزارت آموزش و پرورش هنوز اقدامی جدّی برای نظارت و ارزیابی دقیق این موسّسات که خود مولّد آنهاست انجام نداده است. به هر حال ، این موسّسات سالانه توسط وزارت آموزش و پرورش مجوز می گیرند و هرسال هم به تعدادشان افزوده می شود. شاید بتوان به آموزشگاههای زبان از جنبه های متفاوت پرداخت اما آنچه که در این بخش به آن پرداخته شود بررسی علل پیدایش و رونق آموزشگاههای زبان است. نگارنده سعی دارد از منظر پدیده شناسی به آموزشگاههای زبان در ایران بپردازد و به این سوالات اساسی جواب دهد: چه چیزهایی باعث شد اولین بار وزارت آموزش و پرورش به این نوع موسسات فکر کند؟ و اینکه چه عوامل خوشایند و یا احتمالاً ناخوشایندی وجود دارد که در حاضر نیز این وزارتخانه را مجاب یا مجبور به صدور مجوز مینماید؟ برای پاسخ به سوالات، از نظرسنجی استفاده شده است. جامعه آماری این تحقیق ۱۲۰ نفر از والدین، زبان آموزان، معلمان مدارس و آموزشگاهها، و همینطور مدیران مدارس و آموزشگاههای استان مازندران بودند.     

     

    در حقیقت، خاستگاه آموزشگاههای زبان انگلیسی و رونق آنها را باید از مقوله جریان خصوصی سازی در آموزش و پرورش دانست. بنا به تحقیق اشرف (۱۳۷۶)، در اواخر دهه ۱۳۶۰، آموزش و پرورش دولت ایران دچار چالش هایی شد. جمعیّت زیاد دانش آموزان در کلاس های درس (بشیرنژاد، ۱۳۹۳)، دو شیفت ماندن اجباری بسیاری از مدارس، کمبود معلمین دارای صلاحیّت، به کارگیری کتب با اطلاعات قدیمی شده و بعضاً متناقض با علوم روز جهان. علاوه بر این، تاکید نظام آموزشی بر حفظ طوطی وار مطالب، وضعیت موجود را داشت به بحران تبدیل می کرد طوری که به نظر جای خلاقیّت، مستقل ساختن شاگرد در یادگیری، و تفکّر نقّادانه در آموزش و پرورش کشور بسیار کم فروغ بود (مهران، ۱۳۷۶). به نظر عدم رضایت والدین از وضع موجود، متمرکز بودن بیش از حد آموزش، عدم تخصیص بودجه مناسب و بعضاً عدم رعایت عدالت در تقسیم آن، و همچنین عدم ارتباط محکم و منطقی بین تحصیلات و بازار کار دلایل مهمی بودند که مسئولین آن دوره را مجاب کرد تا خط مشی خصوصی سازی، که سالها در کشورهای پیشرفته مرسوم بود، را برگزینند. بدین ترتیب، با گذراندن لایحه قانونی دولت به بخش های خصوصی اجازه ورود به آموزش و پرورش کشور را داد. از آن به بعد بود که اصطلاح «مدارس غیرانتفاعی» در جامعه ایرانی رایج شد. این مدارس از حدود سال ۱۳۷۰ با دریافت شهریه (عموماً بالا) و هزینه سایر خدمات به خانواده ها علم عرضه می کردند.

     

    همانطور که اشاره شد یکی از بخش های خصوصی تعریف شده در آن لایحه قانونی، آموزشگاههای زبان انگلیسی است. پدیده خصوصی سازی در آموزش و پرورش، با تاکید بر برنامه آموزش غیرمتمرکز، به آموزشگاههای زبان خصوصی این اجازه را می داد که سیلابس و کتب آموزشی خود را ارائه دهند. این کار البته می بایست تحت نظارت، قوانین و مقرّرات دولت باشد. بدین ترتیب، بخش خصوصی در فرایند تصمیم گیری های آموزش وپرورش نقش تاثیرگذاری ایفا می کند. هرچند غیرمستقیم و در مقیاس کم و بعضاً با فشارهای دولت در برخی موارد، تاکنون این امر محقّق شد (برجیان، ۲۰۱۳). در حال حاضر، در کنار آموزشگاههای زبان انگلیسی تقریباً تمام مدارس غیرانتفاعی، در هر مقطعی، آموزش زبان انگلیسی را جزو اصلی برنامه درسی هفتگی دارند. این که عرضه آموزش زبان در این مدارس با کیفیّت انجام می شود یا خیر خود مقوله ی شایان توجه جدّی است امّا به گفته ی طالبی نژاد و علی اکبری (۲۰۰۲) یکی از عواملی که والدین در تعیین مدرسه غیرانتفاعی فرزندانشان مهم می دانند برنامه آموزش زبان، کیفیت آموزش، و کادر معلمین مجرب آموزش زبان انگلیسی مدرسه غیرانتفاعی است.

     

    گفته می شود رشد روزافزون و جهانی علم و تکنولوژی در قرون ۲۰ و ۲۱ و عرضه آن (منحصراً) به زبان انگلیسی دلایل اصلی هستند که منجر شد زبان انگلیسی به «زبان بین المللی» معروف گردد. ایرانیان نیز که از دیرباز تاکنون به رشد و کسب علم مشهورند همواره سعی کردند با تعاملات علمی و فرهنگی با ملل دنیا ارتباط داشته باشند. خانواده های ایرانی در بعد انقلاب با درک عمیق این موضوع، به یادگیری زبان انگلیسی اهمیّت فراوان داده اند و این مسئله روند ایجاد و رونق آموزشگاههای زبان انگلیسی را در سطح کشور مضاعف کرد. هرچند این موسّسات در ابتدای سالهای انقلاب مورد استقبال نظام جدید ایران قرار نگرفتند و بعضاً مخالفت هایی هم شده است، به تدریج دولت های گوناگون جمهوری اسلامی رونق این موسّسات را به فال نیک گرفتند چه اینکه با زبان انگلیسی پیام انقلاب اسلامی ایران را راحت تر به گوش جهانیان می رساندند.

     

    کوچک یا بزرگ، این مراکز خصوصی و گهگاه نیمه خصوصی (ریاضی، ۲۰۰۵) دوره های متفاوت را برای متقاضیان با اهداف گوناگون ارائه می دهند. تحقیقات فراوانی نشان می دهند که حضور افراد (دانش آموز و بزرگسال) در آموزشگاههای زبان انگلیسی می تواند دلایل گوناگونی داشته باشد. در نظر سنجی که از گروههای والدین، زبان آموزان، معلمان و همینطور مدیران مدارس و آموزشگاهها انجام شد دلایل زیر به طور اجمال به دست آمد. جامعه آماری این تحقیق ۱۲۰ نفر (زن و مرد) و توسط نگارنده در محدوده جغرافیایی استان مازندران و در بازه زمانی زمستان ۱۳۹۵ انجام گشت.

     

    سوال اول: چرا دانش آموزان به آموزشگاههای زبان می روند؟

               

    همانطور که می دانیم درس زبان انگلیسی در متوسطه اول (سال هفتم) نظام آموزش و پرورش ایران ارائه می گردد. بالطبع، بخشی از زبان آموزان آموزشگاههای زبان دانش آموزانی هستند که خانواده هایشان و یا خودشان علاقمندند در سنین زیر ۱۲ سال با زبان انگلیسی آشنا شوند. اما عمده ترین دلایلی که از جوابهای نظرسنجی به دست آمد به اجمال زیر است.

    ۱) زمان اختصاص یافته در طول هفته برای آموزش زبان خارجی در مدارس بسیار اندک است.

    ۲) در مدارس تاکید زیادی بر مهارتهای غیرضروری زبان دارند. درحالیکه همه به یادگیری مهارتهای شنیداری و گفتاری علاقه بیشتری دارند، مدارس گرایش نامتعادلی به مهارتهای خواندن و نوشتن و به ویژه گرامر دارند.

    ۳) زمان نامناسب کلاسها عامل جدّی دیگری است. از آنجاکه کلاس زبان در برنامه هفتگی مدارس گنجانده می شود، قرار داشتن دروس دیگر در برنامه ی آن روز دانش آموزان را دچار اختلال در یادگیری مهارتها می نماید.

    ۴) درحالیکه معلّمان زبان آموزشگاهها «تمایل به استفاده» از زبان انگلیسی در کلاس دارند، معلمان زبان مدارس فقط «موارد استفاده» آن را به دانش آموزان معرفی می کنند.

    ۵) دربرخی موارد مشاهده می شود معلّمان در برقراری ارتباط به زبان انگلیسی در کلاسهای مدارس توانمندی های مناسب ندارند.

    ۶) سطح دانش زبانی شاگردان در مدارس در نظر گرفته نشده، لزوماً کلاسها دارای سطوح ناهمگن می باشد.

    ۷) از دید روانشناسی، بار معنایی فرد student (دانش آموز) در مدرسه با فرد language learner (زبان آموز) در آموزشگاههای زبان متفاوت است و همین مسئله می تواند تزلزل در انگیزه و خدشه دار شدن حسّ مسئولیت پذیری گروه اول – دانش آموزان مدرسه – را به همراه داشته باشد.

    ۸) جوّ حاکم بر مدارس (از طرف مدیر، معاونین، سایر معلمان، …) بعضاً موجب عدم انگیزه و پیشرفت در یادگیری زبان می شود.

    ۹) برخی والدین (از جامعه ی آماری این تحقیق) رفتن به کلاس زبان را نوعی «پرستیژ اجتماعی» می دانند.

    ۱۰) به دلایل شخصی، برخی شاگردان علاقمندند زبان انگلیسی را بیشتر تمرین نمایند. امکان وقت و تمرین بیشتر در مدارس مهیّا نیست.

    ۱۱) از آنجاکه دانستن و به کارگیری زبان انگلیسی برای رسیدن به شغل در آینده عامل مهمّی است، خانواده ها رغبت بیشتری دارند تا فرزندان علاوه بر مدرسه در محیط دیگری زبان انگلیسی را خوب یاد بگیرند.

    ۱۲) در مدارس «سخت بودن» درس زبان انگلیسی در ذهن دانش آموزان تداعی می شود در صورتیکه حضور در آموزشگاهها «مهم بودن» زبان انگلیسی را در ذهن دانش آموزان و خانواده هایشان تداعی می نماید.

    ۱۳) مطالب کتب درسی آموزشی مدارس قدیمی اند و اطّلاعات آنها با خواسته ها و نیازهای روز دانش آموزان این نسل هماهنگی ندارد. البته با رویکرد جدید آموزش زبان با کتب Prospect و Vision   این معضل در حال رفع شدن است.  

    ۱۴) وجود «مسئول آموزش»، «مشاور آموزش»، و «روانشناس یادگیری زبان» در آموزشگاههایی که علاقمندند عملکرد ممتازی از آموزش زبان را ارائه نمایند نشان از اهمیت موضوع نزد مسئولین آموزشگاهها دارد. این امکانات در مدارس به هیچ وجه مهیّا نیست.

     

    سوال دوم: علت حضور بزرگسالان در کلاس های آموزشگاههای زبان چیست؟

            

    هرچند آموزشگاههای زبان انگلیسی با مجوّز وزارت آموزش و پرورش، طبق قوانین موجود، باید افراد زیر ۲۰ سال را تحت پوشش قرار دهند، بسیار مشاهده می شود این مراکز یکی از مکانهای مورد علاقه بزرگسالان نیز هست. از دید افرادی که در این تحقیق شرکت کردند عوامل ذیل می تواند علل اصلی حضور افراد بزرگسالان در آموزشگاههای زبان باشد:

    ۱) پرکردن اوقات فراغت (به ویژه بانوان)

    ۲) مسافرت تفریح کوتاه مدت به کشورهای دیگر و استفاده از زبان انگلیسی برای برقراری ارتباط

    ۳) آشنایی با زبان و فرهنگ ملل

    ۴) استفاده مستقیم و غیرمستقیم از دانش زبان انگلیسی در مشاغل خودشان

    ۵) تحصیل در خارج از کشور به ویژه کشورهای انگلیسی زبان

    ۶) قبولی در آزمون های زبان دوره های تحصیلات تکمیلی (دکتری) داخل کشور  از قبیل TOLIMO ، EPT ، …

    ۷) قبولی در امتحانات بین المللی زبان مثل TOEFL ، IELTS ، GRE و …

    ۸) بهره گیری از زبان انگلیسی در استفاده از تکنولوژی روز دنیا (اینترنت ، موبایل های هوشمند ، …)

     

    گفته می شود در دنیایی که تمام وسایل زندگی در حال هوشمند شدن است بزرگسالان (والدین) ناگزیر از رقابت با فرزندانشان هستند. به عبارت دیگر والدین به صرف سن بیشتر و یا با تجربه بودن نمی توانند رقابتی آسان با فرزندانشان داشته باشند. به نظر آنچه که می تواند وزنه رقابت را به نفع و سَمت والدین ببرد مجهّز بودن والدین به دانش زبان انگلیسی است.

     

    سخن آخر

    در حال حاضر، آموزشگاههای زبان انگلیسی نه تنها پدیده ای ناآشنا نیست بلکه شواهدی وجود دارد خانواده های ایرانی دلایل محکم و منطقی دارند که فرزندانشان را بیش از پیش به این مراکز می فرستند. با این حال، بیان موارد ذیل ضروری به نظر می رسد.

     

    نکته اول: بنا به یافته های این تحقیق میتوان ادّعا کرد خانواده ها جایگاه آموزشگاههای زبان را به خوبی تشخیص می دهند و در آینده نزدیک این امر موجب گسترش چنین آموزشگاههایی در سطح کشور می شود اما باید متذکر شد رسالت آموزش رسمی زبانهای خارجی (به ویژه انگلیسی) همچنان جزو وظایف و تعهدات وزارت آموزش و پرورش می باشد. مسئولین این وزارت باید دقّت کنند هرچند آمار افرادی که به کلاس های آموزشگاههای زبان می روند چشمگیر است اما این امر باعث نگردد وزارت آموزش و پرورش در سهم خود (ایجاد برنامه تاثیرگذار آموزش زبان در مدارس، کنترل و نظارت بر این سیستم، و …) کوتاهی نماید و در نتیجه خانواده ها به طور کلّی از آموزش زبان در مدارس ناامید شوند.

     

    نکته دوم: یافته های تحقیق حاضر نقش آموزشگاههای زبان را به عنوان بازوی کمکی آموزش و پرورش در آموزش زبان ، موثر دانسته ، پیشنهاد می کند که مسئولین آموزشگاهها وظایف محوله خویش را با دقّت و حساسیّت بالا انجام دهند و از افراط و تفریط پرهیز نمایند. به نظر هرچند این مراکز لزوماً «خصوصی» هستند اما خصوصی بودن بمنزله «پول-محور» بودن نیست. همانطور که در قانون مدارس غیرانتفاعی و آموزشگاههای علمی آزاد و زبانهای خارجی آمده عملکرد این مراکز باید به نحوی باشد که تمامی اقشار جامعه ایرانی، با هر مقدار درآمدی که دارند، بتوانند از محیط آموزشی بهره ببرند.            

      

    برچسب ها :
    انتشار یافته: ۴۸
    1. کاملا درسته.اما کاش همه ی خانواده ها قدر آموزشگاههای خصوصی رو بدونن و نظر مثبت نسبت به

      آموزش بچه ها در چنین مراکزیداشته باشند

    2. با عرض سلام و ادب استاد بزرگوار جناب آقای ذاکری یک بار دیگر از نظرات و دیدگاههای ارزشمند شما بهره مند شدیم باشد که همه به این نکات کلیدی توجه کنند و بکار گیرند.

    3. با تشکر از استاد ذاکری؛
      ایشان به نکته ی مهمی اشاره کردند و آن این است که روش های آموزش زبان در آموزشگاه ها و مدارس متفاوت است که می تواند باعث سردرگمی و تردید زبان آموز و خانواده شود.

    4. باسلام وعرض ادب، طاعات و عباداتتان قبول حق.

      با تشکر ازشما که نکات خوبی را مطرح کردید.آرزوی موفقیت و سلامتی برای تمام کسانی همچون شما که با دلسوزی و خلوص نیت در حوزه آموزش زبان فعالیت دارند.امیدوارم مسئولین مربوطه هر چه بیشترو بهتر ازقبل به امر ساماندهی و منسجم کردن آموزشگاهها بپردازند و همچنین یک آینده شغلی ایمن را برای مدرسان این آموزشگاهها فراهم کنند.

      سپاسگزارم
      با احترام
      غلامی

    5. مقاله خیلی خوب و پر مختوا بود . از آقای دکتر ذاکری متشکرم

    6. آقای ذاکری، شما به جای این حرف ها، اول باید یاد بگیری که کلاس های زبان رو دست هر کسی ندی، چون مبحث آموزش بسیار حساسه و تدریس زبان دوم کار آسونی نیست که شما این کار رو با دانشجو هایی محول میکنید که حتی درس روش تدریس رو هم نگذروندند و با این کار خیانت بزرگی به جامعه زبان آموزان میکنی و در واقع غوایت صورت میدی. اگر خیلی نگران وضعیت زبان هستی، ب بهانه های مختلف دانشجو برا تدریس استخدام نکن. موفق باشی.

      • سلام و عرض ادب .آقای دکتر ذاکری یکی از بزرگان عرصه ی فعالیت خودشون هستند و جامعه ی دانشی اعم از دانشگاهها و مدارس محمودآباد خودشون رو مدیون استاد میدونند .در ضمن ایشون نه تنها درمحمودآباد بلکه شهر های دیگری هم مثل آمل فعالیت دارند که اکثر مردم اونجا ایشون رو یک استاد بینظیر و غیر قابل تکرار میدونند .پس انتقاد درمورد ایشون باید درخور شخصیت و همراه با موازین اخلاقی باشه .نکته ی بعد اینکه تمامی دانشجویان زیر دست ایشون گزینش شده و در طی سال بارها از کلاسها و امتحانات مربوط به تدریس بهره میبرند و در صورت ناتوانی از تدریس کنار گذاشته میشوند .شما اگر جزئ تحصیلکرده های شهرمون باشید که اینطور به نظر نمیرسه مطمئنا خدمت خالصانه ایشون رو قدر می دونستید.کاش بجای انتقاد توهین آمیز و بی دلیلتون ،برای شناسایی استاد و اهدافشون در بین جامعه ی زبان آموزان بیشتر تحقیق کنید.موفق باشید

      • همه کسانی که مدرس زبان هستن اعم از دانشجو یا استاد دانشگاه بالاخره یه روز از پله اول شروع کردن و مسلما همه اونها در شروع تدریس اشتباهاتی داشتن و کسب تجربه باعث شده بیشتر یادبگیرن. هیچ کس بدون اشتباه شروع نکرده. پس میدون دادن به دانشجوها حتی اگه ترم های اولیه باشن گناه کبیره نیست و شما هم هرچند به رو نمیاری ولی میدونی که استاد ذاکری تا از توانایی های کسی مطمئن نشه اونو مشغول به کار نمیکنه. اینو هم خوب میدونی که همون دانشجوهای شاغل در موسسه استاد ذاکری ترم های پایینو تدریس میکنن و استاد کلاسهای بزرگسالان بهشون نمیده که از نتونن از پسشون بربیان. پس هیچ دل نگرانی نداشته باش و خیالت تخت باشه که بچه هایی که تو کلاس اونا زبان یاد میگیرن، واقعا یاد میگیرن. چون تایید شده ی استاد ذاکری هستن. در ضمن همون اداره آموزش و پرورشی که تظاهر میکنین کارش مقبول نیست ولی ته دلتون آرزوی همکاری باهاش دارید تنها استاد ذاکری رو لایق دونسته و بهش اجازه برگزاری کلاسهای زبان تو تمام مدارس روستاهای اطراف رو داده که البته خیلیا جلز و ولزشون دراومده و سعی میکنن زیرزیرکی یواشکی تو روستاها کار کنن. نکته آخر اینکه درخت هرچه پربارتر، افتاده تر . حتما رو این جمله تامل کنید.سعی در تحقیر کردن یه استاد دانشگاه فقط از عهده دو گروه برمیاد: گروه اول کم سوادان گروه دوم رقبای استاد که چشم دیدن موفقیت های روزافزونشو ندارن.

      • سلام خدمت دوستان
        نکته ای که اقای محمد اشاره کردن در بحث حساس بودن اموزش زبان دوم از نظر من درست هست. و اینکه معلمان باید اطلاعات کافی در مورد زبان دوم٫ چگونگی تدریس٫و روانشناسی دانش اموزان داشته باشند بسیار مهم است.ولی این نکته رو هم باید در نظر داشت که اطلاعات تئوری در این زمینه با اجرای واقعی در کلاس و تجربه کردن متفاوته. بنده به شخصه به دانش معلم در زمینه ی اموزش زبان دوم اهمیت زیادی میدهم ولی بر این باورم که اگر افزودن دانش تئوری همراه با تجربه ی تدریس باشه بیشتر در ذهن ماندگار هست.هر معلم باید دوره های مخصوص برای تدریس کتاب های زبان را طی کند تا مهارت های لازم را برای تدریس داشته یاشد. اما در مورد بی احترامی نسبت به استاد بزرگوار و والا اقای ذاکری باید عرض کنم ایشون معلم ها را بر اساس سوابق تحصیلی و ارزیابی تعیین صلاحیت میکنند و بعد کلاس در اختیارشون میگذارند و این ارزیابی مختص به ورود معلمان نیست بلکه در طی دوران تدریس معلمان ارزیابی میشوند و تعیین سطح میشوند.اقای ذاکری بسیار فرد با تجربه و با وجدانی هستند و بهتر از من و شما به فکر یاد گیری کسانی هستند که برای یاد گیری زبان دوم به ایشون مراجعه میکنند در نتیجه با دقت و وسواس معلمین رو انتخاب میکنند.
        متشکر

    7. سلام سایت محترم آوای شمال، حرفهای من به نویسنده “محمد” است. لطفاً درج کنید.
      من از وقتی که دبیرستان بودم با اقای ذاکری آشنا هستم. به نظر من و همه ی هم مدرسه ای ها ایشون معلمی با سواد، با وجدان، سختگیر در درس و البته خوش قلب بودند. نمره بیخود به کسی نمیداد. پارتی بازی هم نمیکرد. بعداً که دانشجوی رشته زبان شدم و در کلاس های ایشون در دانشگاه حاضر شدم تازه فهمیدم که آقای ذاکری کیه. میتوانم به جرآت بگم تنها مدرسی که واقعاً میخواست شاگردانش باسواد باشند همین ایشون بودند. همون سالها بسیاری از دانشجویان قوی به واسطه ی ایشون در آموزشگاههای زبان استان درس میدادند. من خودم یکی از اونها بودم. آقای ذاکری دلش میخواست به جوانها میدان بده. هنوز هم این اعتقاد رو داره. الآن که چند سالی فارغ التحصیل هستم و در شهرم تدریس میکنم، تمام مهارت تدریسم رو از اون سالها دارم. خدا رو شاکرم که دانش آموز و دانشجوی آقای ذاکری بودم.
      اقای محمد! دانشجو خودش باید با فهم باشه و از موقعیت ها استفاده کنه! از اینکه بهش فرصت داده میشه خوشحال باشه و قدردان خدا باشه که داره هم درس میخونه و هم کار میکنه. چرا نباید به دانشجو کار داده بشه؟!!

    8. سلام . به نظرم نوشته “محمد” خالی از فهم درست از مقاله ی جناب استاد ذاکری است. مقاله ی آقای ذاکری چیزی است و اهانت های “محمد” چیز دیگری است.
      اما در جواب باید بگویم “محمد” در نوشته هایش (که نشان از شخصیت آدم دارد) ادب را رعایت کند. جناب ذاکری – به نظرهمکارانی که با ایشان کار میکنند – انسانی باسواد و دقیق در کارها هستند.
      آقای محمد! اولاً مگر استخدام دانشجو در مراکز علمی منع و اشکال شرعی، عرفی، و قانونی دارد؟!!! در ثانی دانشجویانی که با آقای ذاکری همکاری دارند، بلا استثنا از طرف آموزش و پرورش بطور سختگیرانه ای گزینش و تایید شده اند. ثالثاً اگر مطلع نیستید، بدانید افرادی که جناب ذاکری انتخاب میکنند ابتدائاً در کلاسهای روش تدریس، کلاس داری، و روانشناسی (که اگر بدانید به مجموعه ی آن TTC میگویند) شرکت و دارای صلاحیت تدریس میشوند. این کلاسها یا توسط ایشان و یا اساتیدی مٍل استاد محمدی و استاد نیکو (زیر نظر جناب ذاکری) برگزار میشود.
      در آخر ، برای “محمد” آرزوی موفقیت میکنم.

    9. نویسنده بالا – محمد – به شدت در اشتباه است. شاید اگر روزی با آقای ذاکری از نزدیک کار میکرد می دانست جناب ایشان معلمی سختکوش، دلسوز، و در جایگاه مدیریت فردی باهوش و آینده نگر هستند. مشاوره هایی که ایشان به والدین و فرزندانمان میدهند فوق العاده است. بنده به عنوان یکی از اولیا واقعاً به ایشان اعتقاد دارم. در ضمن معلم دخترم، دانشجوی زبان انگلیسی هستش. من که خودم معلم هستم از رفتار با وقار این معلم با شاگردان و تدریس با انرژی اش ، بسیار راضی هستم و دوست دارم ترم بعد هم ایشان معلم بچه ام باشند.
      به نظرم، آقای “محمد” باید خوب درس بخوانند تا شایسته تدریس در زبانکده ها باشند.

    10. با سلام مجدد خدمت تمامی دوستان، لازم میدونم پاسخ بدم در زمینه ای مختلفی ک دوستان اشاره کردند. ابتدا فرد اول، آقا امید. ببین امید جان، من ن گفتم آقای ذاکری اهل پارتی بازیه نه همچین مسایلی این یک. دوما شما باید ب این موضوع دقت کنی ک بحث استافده از موقعیت ها نیست. مثلا ساده ای برای شما میزنم در صنعت خودروسازی و خودروی پراید. سالانه ب خاطر ندانم کاری چندین نفر با این ماشین کشته میشوند؟ بیاییم این موضوع را به موضوع تدریس دانشجویان تازه کار رشته زبان و یا بعضا افرادی ک حتی زبان نخوانده اند وصل کنیم، بله استفاده از موقعیت خوب است اما آیا، منطقی نیست ک ب پیشرفت و آینده ی زبان اموزان هم فکر کنیم؟ آیا این منطقی است که به بهانه ی میدان دادن به جوانان و کسب تجربه، زبان اموزان را در معرض خطر قرار دهیم؟ موضوع تدریس بسیار حساس است، یک معم حتی با یک تصحیح بیجا میتواند چنان خرابکاری صورت دهد ک تا سال ها بر روی ان زبان اموز تاثیر بگذارد.
      در پاسخ ب فرد دوم، زهرا خانم، ایشون این طور ک مشخصه در این زمینه تازه کار هستند، و حرف از TTC میزنند. خانم عزیز، سری ب کتاب اپروچ های ریچاردز و راجرز بزنید، صفحه ی ۳۶ بیندازید تا دستتان بیاید تفاوت بین پروسیجر و اسامشن در چیست. کلاس تربیت مدرس فقط شما را با پروسیجر اشنا میکند، و خبری تحلیل پشته ی فکری مسایل نیست. خیلی خنده دار است ک فکر میکنید با TTC میتوانید معلم شوید. اگر چنین بود، برای چ متخصصین این رشته سال ها عمر در این رشته گذراندند؟ تا امثال شما متکی بر TTC باشند؟ خیر. این رشته را درک نکرده اید، شاید هم اول کار این رشته هستید. شما میدانی چطور کرکشن انجام دهی، اینترلنگویج، اینترکشن، انواع تسک ها، چگونگی فاین تیون کردن تسک ها، میزان اینپوت دادن در کلاس ها، فرم IRF و Teacher Wait Time را میدانی؟ نمیتونانی این مسایل را در TTC بیاموزی.
      اگر آموزش و پرورش ما درست بود ک وضعیت امروز ما این نبود، چ چیزی را سنگ محک گذاشته اید؟ گزینش آموزش پرورش؟
      بی شک آقای ذاکری را فردی پرتلاش میدانم و این موضوع را کتمان نکردم، اما قرار نیست هر کسی ک سخت کوش هست خالی از اشتباه باشد. من با ولی دانش آموز ب زبان تخصصی صحبت نمیکنم چون ولی دانش اموز نظرات کلی میدهند، با این حال ب نظرات تمامی دوستان و آقای ذاکری احترام میذارم ولی همچنان حاضرم تا ساعت ها ب بحث در این مورد ادامه دهم.
      موفق باشید.

      • جناب محمد اگر به نیروی جوان و دانشجوی تازه کار میدان فعالیت و رقابت داده نشه به نظرتون چه آینده ی شغلی درانتظارشونه .کما اینکه استاد ذاکری هر دانشجویی رو سرکلاس نمیفرستند .انتقاد شما انگار از روی حرص و پشتیبانی از شخص خاصی صورت گرفته .چون خودتون که سطح کاریه دانشجوهارو برای تدریس انقدر بالا درنظر دارید به نظرتون فرق دانشجوی درحال تدریس با کسی که دکترای زبان داره چیه؟سطح و سنجشی که ایشون درنظر گرفتند برای دانشجوها خیلی بالاتر از سطح زبانکده های دیگه و شاغلان دراین امر تو شهرمون هست .کسایی که به واقع هدفشون فقط پس انداز بیشتر در جهت رفاه خودشونه نه بالابردن سطح آموزشی خانواده ها .در هر حال انتقادتون اگر صورت دیگری داشت برای همه ی ما به نمایندگی از جامعه ی زبان آموزان خوشایندتر بود .

    11. سلام و عرض ادب خدمت اقا دکتر؛
      مقاله بسیار پرمحتوا و عالی بود.در جواب اقا محمد جناب دکتر ذاکری در ابتدا کلیه مدرسین خود را با معیارهای مختلفی که با توجه به تجربه خود سنجیده است و با کلاس های اموزشی و ضمن خدمت برای مدرسین خود اجازه تدریس را داده است.

      • مجددا عرض میکنم، بحث بر سر مسایل بسیار بسیار ریزی هست ک فقط دانشجویانی در بهترین حالت و پس از گذراندن TTC از پس ان ها برمی آیند ک ب ترم ۷ رشته ی آموزش در لیسانس رسیده باشند، دروس جامعه شناسی، فاسفه، روش تدریس، روش تدریس مهارت ها و تهیه و بررسی مطالب درسی و CA را ب خوبی گذرانده باشند، ب توانش تحلیلی در این مسیر رسیده باشند، سپس وارد دوره TTC شوند. آیا همه ی دانشجویان مدرس این چنین اند؟

    12. با سلام . درباره حرفی که زدید (mohammad)
      اقای ذاکری یکی از افراد با تجربه در زمینه اموزش زبان هستند که از موثر ترین شیوه ها برای کارایی هر چه بیشتر و نتیجه بهتر استفاده میکنند و نمیتوان روش های ایشون رو زیر سوال برد . در ضمن,خیانت به جامعه زبان آموزان یعنی استفاده از اطلاعات و دانش های زبانی آپدیت نشده که در اینصورت خیلی هم به ضرر زبان آموزان هست در حالی که دانشحویان اطلاعات کامل تری در این زمینه دارند و چه بسا بهتر میتوانند به دانش آموزان کمک کنند و اینکه دانشجویان قبل از شروع به کار مراحلی را طی میکنند تا صلاحیت انتخاب شدن به عنوان مدرس را داشته باشند و بتوانند شروع به کار کنند.

      • خانوم کاظمی عزیز، علم آقای ذاکری را زیر سوال نبردم، اما این حرف شما ک “موثر ترین شیوه ها برای کارایی هر چه بیشتر و نتیجه بهتر استفاده میکنند و نمیتوان روش های ایشون رو زیر سوال برد” حتی درباره ی راد الیس و داگلاس بروون و الیسون مکی و ماکارو مدیر گروه اکسفورد و تاملینسون و لولت هم نمیشه زد. لطفا اکادمیک صحبت کنید، کجای دنیا با این حد از اطمینان حرف میزنند؟ کجای دنیا میگن فلانی رو (نمیشه) زیر سوال برد؟ نام ویدووسن را ک حتما شنیده اید ان شا الله. در مورد خیانت هم بله نباید از افراد اپدیت نشده در این مسیر استفاده کرد اما نباید هم صرفا برای تجربه از اماتور ها بهره برد.

    13. سلام مجدد به محمد. و عرض پوزش از سایت خوب آوای شمال که متصدع اوقات میشوم.
      جناب محمد، به نظر می رسد شما جدیداً از رشته های دیگر به رشته آموزش زبان آمدید و در جو زدگی تئوری های اون.
      اولاً ، نوشته های قبلی و جدید شما نقدی برای مقاله ی جناب استاد ذاکری نیست بلکه تاختن و به رخ کشیدن یک سری دغدغه های دانشجویی است که مسائل آن ربطی به جناب آقای ذاکری ندارد! تلاش کنید در فضایی که ایشان مقاله نوشتند و احیاناً شما مطالبی بلدید و یا مثل استاد تحقیق کرده اید نقد کنید.
      ثانیاً ، محض اطلاع باید بدانید بنده (در زمینه هایی که شما جولان دادید) بنا به نیازم از منابع زیر استفاده کرده ام. دوست دارم شما هم آنها را ورقی بزنید.
      ۱٫ Correction: Ellis 2008; Lyster & Ranta 1997; Macaro et al 2010, Mackey 2007; VanPatten & Benati 2010; Salimi & Rad 2016 //// 2. Interlanguage: Ademian 1976; Corder 1967, 1971a; Ellis 2008; Faerch et al 1984; Memser 1971; Macaro et al, 2010; Selinker 1972 //// 3. Interaction: Bruner 1983; Cattel 2000; Ellis 2008; Field 2004; Halliday 1975; Owens 2001; Storch 2017; Rezaei & Meshkatian 2017 //// 4. Types of Tasks: Beijamin 2008, 2013; Thurman 2008; Willis & Willis 2007; Branden et al 2009; Pinter 2017 ; Moghaddas 2013 //// 5. Fine Tuning of Tasks: Chan 2016; Najafian et 2016; Aoyama et al 2016 //// 6. Input: Krashen 1985; Mitchell & Myles 2004; Gonzalez 2008; VanPatten & Benati 2010; Mahboob & Lin 2016; Ren 2017; Bagheri & Bagheri 2016; Shirzad & Rasekh 2017 //// 7. Initial Response Feedback (IRF): Molinari et al 2013; Lee & Kim 2014; Ding & Wang 2014; Ghaniabadi 2015 //// 8. Teacher Wait Time: Ingram & Elliot 2014, 2016A; Wright 2015; Wagner et al 2014; Alavi et al 2016; Assuncau Flores 2017; Khany & Mohammadi 2016 //// ….
      ثالثاً ، آقای محمد! همانطور که خودتان نوشتید همه ی مطالب تئوری و فوت وفن معلمی در یک دوره کوتاه مدت (برای تدریس کتابهای خاص در اموزشگاه ها) انجام شدنی نیست. جناب ذاکری و همکارانشان (استاد محمدی و استاد نیکو) در TTC اکثر موارد مهم تئوری (آنقدری که لازم است) که یک معلم نوپا باید بداند را از روی کتاب How to Teach English (2007) جرمی هارمر تدریس می کنند. بقیه کلاس نیز به کار تمرین تدریس همه و Observe اختصاص دارد. راستی، پیشنهاد میکنم یکبار هم شده در کلاسهای این اساتید تلمذ کنید!
      رابعاً ، رویکردها، روش ها، تکنیک ها، و استراتژیهای که آقای ذاکری به همراه سایر اساتیدی که در اینجا و شهرهای همجوار به معلمان آموزش میدهند بسیار دقیق و کاربردی است و همیشه به درد این گروه خورده است. شک دارم که ندانید هدف TTC آماده سازی معلم برای تدریس یک سری کتاب خاص است و نه برای تمام کتب دنیا. (توصیه میکنم با مطالعات بیشتر ، تفاوت بین Teacher Education, Teacher Training, Teacher Training را پیدا کنید.)
      خامساً، جناب محمد! این دور از ادب است که در مورد آموزش و پرورش به لفظ تحقیرآمیز مطلب بنویسید. اینکه نقصی دارد دور از ذهن نیست. هیچ آموزش و پرورشی خالی از اشکال نیست. همه ی ما (اگر ایرانی خوب و فعال هستیم مثل استاد ذاکری) باید تلاش کنیم تا بتوانیم میهن را بهتر کنیم. راستی ، مگر شما محصول همین کشور نیستید؟!!!!
      در پایان، ضمن افتخار به خاطر همراهی با جناب استاد ذاکری، از ایشان (به خاطر عقیده های پاکشان و تلاش خداپسندانه شان) و برای شما آقای محمد (به خاطر دغدغه هایشان) آرزوی موفقیت دارم.

      • سوال اول من از شما، این هایی رو ک کپی کردید رو همین هایی ک دارند تدریس میکنند بلد هستند؟ پاسخ صریح لطفا.
        حدستان در مورد رشته ی من اتباه بود. این جانب از رشته ی دیگری وارد این رشته نشدم، گویا بر اساس اطلاعاتم شما فکر کردید من در مطع ارشد درس میخانم یا درسم را تمام کرده ام ولی باید بگویم ک لیسانس رشته ی اموزش را دارم ن بیشتر و در شرف ورود ب ارشد هستم. اگر ب نظر میرسد اطلاعاتم از سطح لیسانس شاااید کمی بالاتر بشد، ممکن است ب خاطر مطالعه باشد! این حقیر در جو زدگی تیوری ب سر نمیبرم، کاش شما و دوستانتان کمی بهتر صحبت میکردید گر چ ایرادی ندارد، انگاره های شما در طول سیالیان زیاد شکل گرفته و طبیعی است ک برایتان قابل تحمل نیست فردی ان ها را زیر سوال ببرد، استفاده از کلمات جولان و این ها بماند. (لطفا کلمه ی Social Monster ک مرتبط با Hymes است سرچ شود)
        حال در مورد معلم نوپا فرمودید. معلم نوپا یعنی چه؟ من کسی را لایق تدریس میدانم ک حداقل تا ترم ۷ رشته ی آموزش را خوانده باشد، بعد اگر ب توانایی تحلیل رسید، دوره TTC بگذراند وار توان زبانی مناسب و اموزش مناسب داشت بعد بسم ا…
        کلاس را دست چ کسی میخاهید بدهید؟ دانشجوی ترم ۲ و ۴؟ ک TTC گذرانده؟ این دانشجو همان مقالاتی ک درشان تخصص دارید و من اصلا سوادم ب آن ها نمیکشد را درک میکند؟ تا ۹۹ درصد تیوری قابلیت پرکتیس شدن دارد. آیا آن داشنجو اصلا از مسایل ایمپریالیسی زبان و توحیدی بودن یا نبودن مواد درسی سر در میاورد؟ میتواند تصمیم بگیرد اگر جایی مواد درسی با فرهنگ غالب سازگاری نداشت باید چ کند؟ نه هیچکدام را نمیداند. میتوناد اینپوت خوبی بدهد؟ حالا میخاهد گزینش آموزش و پرورش هم شده باشد، چ فرقی میکند. جنابعالی حرف از ادب میزنید، من بی ادب، ادب را در متون خود و دوستانتان هم پیدا کردید سلام بنده را برسانید و ب عنوان بی ادب من را ب آن ها معرفی کنید! اولا دوما ثالثا رابعا خامسا و در انتها آرزوی موفقیت؟ پرگمتیکس و پولایتنس را ک بلدید، سری بزنید ببینید اثری از اولا و دوما درش هست؟ من سوادم البته پایین است فقط اسم این ها را شنیده ام.

    14. اگه شما با امر آموزش آشنا بودید باید میدونستید که علاوه بر واحد روش تدریس واحد های جامعه شناسی و روانشناسی آموزش پروررش و همچنین واحد های عملی تدریس گذرانده میشه توسط همین دانشجو های بی تجربه!!!!
      حالا کلاس های ttcجدا
      پس بی تجربه نیستن و مدرک هم همیشه مهم نیست مهم اون بار علمیه .خیلی پیش اومد دیدیم کسی دوره تحصیلاتش کامله و مدرکش رو گرفته ولی بار علمی آنچنانی نداره وبه همین دلیل پس از اجرای یک سری آزمون ها و دوره,وداشتن معیارهای مورد نیاز مدرسین انتخاب میشن .

    15. در پاسخ ب دوست عزیز عبیدی، شما باز هم حرف بنده رو ب دقت مطالعه نفرمودید. بحث بر سر اشتغال دانشجو ها نیست و این موضوع بسیار مهم هست ک بله راه رو باید برای دانشجو ها باز کرد، ولی ب چ قیمتی و این بسیار مهم هست. تقریبا تمام متخصصین این رشته ب موضوع CPH آشنا و اون رو پذیرفتن، و با در نظر گرفتن حساسیت بسیار بالای تدریس ب افراد در سنین پایین، باز هم نمیتوانم بپذیرم ک ریسکی در این زمینه و تسبت ب زبان اموزان صورت بپذیرد. در مورد من باید بگم ک همه ی دوستان اشتباه کردند، من ب هیچ وجه از فرد خاصی طرفداری نمیکنم و با هر کسی ک در این مسیر قدم برمیدارد همیشه بحث میکنم. مطمینم شما من را با کس دیگری اشتباه گرفته اید.

    16. اقای محترم
      آکادمیک فقط اسم بردن از اسامی نیست !!!!اگه فقط یکی از اون اشخاصی که اسم بردین به کتاباشون دقت کرده باشین ,همین موثرترین روش هارو در اون ها پیدا میکنین که خواستین میتونین استفاده هم بکنین البته اگه ترجمش تو بازار باشه…

    17. امید - دانشجوی فوق لیسانس روانشناسی

      سلام (بخش اول)
      کاربر محترم محمد
      مطلبم را الآن می نویسم چون دیشب تا دیر وقت (با توجه به درج زمان پیام در سایت حداقل ۳:۱۵ صبح) حرفهای همکاران را رصد میکردید و سعی کردید از اقیانوس تئوریها به قوانین مغرورانه که حتی اساتیدی که شما «احیاناً» در کلاس درسشان حضور داشتید جرات بیان ندارند مثل ” من کسی را لایق تدریس میدانم ک حداقل تا ترم ۷ رشته ی آموزش را خوانده باشد، بعد اگر ب توانایی تحلیل رسید، دوره TTC بگذراند وار توان زبانی مناسب و اموزش مناسب داشت بعد بسم ا… ” جوابی درخور خود بنویسید.

      کاربرگرامی محمد، به نظربا توجه به حدود و اقتضای سنی شما که تلویحاً از ادعای قلم تان ” باید بگویم ک لیسانس رشته ی اموزش را دارم ن بیشتر و در شرف ورود ب ارشد هستم” برمیآید و عدم تمرکز و بلوغ فکری و منطقی درمقام پاسخ ها، ذهن جنابعالی تاریکخانه ای مشوش از تئوریهاست که (بازهم) به نظر حتی فرصت استفاده عملی آنها را تاکنون نداشته اید.

      کاربر محترم محمد،
      بگذارید اولین نوشته تان را تحلیل کنم.
      در تیر ۱۵, ۱۳۹۶ ساعت ۱۷:۲۲ تاریخ حرفتان را با خطاب «آقای ذاکری» و «شما» شروع کردید که نشان از نزاکت دارد و موجب خرسندی است. اما در ادامه نزاکت را دور ریختید و با بیان “اول باید یاد بگیری که کلاس های زبان رو دست هر کسی ندی،” تصویر نگارشی خود را نزد خواننده ها کدر نمودید. بیایید جمله خوب شما رو یکبار دیگر مرور کنیم که “مبحث آموزش بسیار حساسه و تدریس زبان دوم کار آسونی نیست” . کاملاً درست نوشتید. همه و همه ی صاحب نظران همین عقیده را دارند. ادامه متن شما ” شما این کار رو با دانشجو هایی محول میکنید ” (صرف نظر از خطای زبانی شما در بکارگیری زبان اول یعنی حرف اضافه «با» به جای «به») نشان از عدم حضور دلیل در تواتر ذهنی تان است چون نفرمودید کجای کتابهای لیسانس شما نوشته شده که نباید به دانشجو کار آموزش محول شود و اگر محول بشود و نظارت هم باشد چه ایرادی دارد. به نکته ی خوبی در این قسمت ” درس روش تدریس رو هم نگذروندند ” اشاره فرمودید. همه قبول دارند افرادی که درس روش تدریس را گذراندند درک بهتری از آموزش دارند. درست. اما سوال در این است : آیا همه ی دانشجویان از این درس درک یکسان دارند؟ سوال بعدی این است: آیا اساتید محترمی که در دانشگاههای گوناگون این درس را ارائه می دهند در قالبی واحد و تاثیرگذار تدریس می کنند؟!
      در ادامه مطلب تان به علت پرش ذهنی دیگر و با گاردی تهاجمی (که شاید از کنترل خودتان خارج بود) ناجوانمردانه عنوان کردید” با این کار خیانت بزرگی به جامعه زبان آموزان میکنی و در واقع غوایت صورت میدی.” به نظر، شایستگی دانش شما دراین لحظه سقوطی مرگبار داشت چون ادب را س بریدید و نشان فرهنگی خود را به طرز مخوفی به نمایش گذاشتید. به کارگیری کلمه «خیانت» به این سادگی برای افراد متهم هم غیرقانونی مجرمانه و قابل پیگیری است چه رسد به جناب ذاکری عزیز! جناب کاربر محترم ، دوست دارم این جمله را که خطاب به ایشان نوشتید برای خانواده تان بخوانید ، واکنش شان را ببینید و بعد مثل یک بزرگسال با درک و شعور به قضاوت بنشینید. اتهام دیگر شما در پس این اشتباه بزرگ، اشتباه دیگر !!! به کارگیری واژه “غوایت” است. به نظربه خاطر ذهن طوفانی و روان ناآرامتان دوست دارید از کلمه های سنگین استفاده کنید. بدون اینکه آن واژه را از نظر کاربرد زبانی، بافت، مفهوم، … درنظر بگیرید. چطوری در ذهن شما «…غوایت….میدی” در یک سطح قرار می گیرند.
      ادامه مطلب شما ” اگر خیلی نگران وضعیت زبان هستی، ب بهانه های مختلف دانشجو برا تدریس استخدام نکن. ” صرف نظر از ادبیات کوچه بازاری که داشتید، به نظر این طور می آید که به طور غیر مستقیم خواستید بگویید آقای ذاکری شما را استخدام کنند. آگر این چنین بود، هست و یا احیاناً خواهد بود، بدانید ایشان تا جایی که از دستشان برمی آید خیرخواه هستند و یقیناً و یقیناً به همه ی متقاضیان تدریس زبان ، فارغ التحصیل یا دانشجوی زبان – با توجه به استانداردهای منطقی و مطمئناً علمی و فرایندهای جذب – کمک خواهند کرد. درصورتی که احساس می کنید می توانید فضای آموزش موفق هستید اقدام کنید. حتماً استقبال می شوید. از بازگشت (اختیاری و یا بدون اختیار) نزاکت شما هم در پایان مطلب تان نیز بسیار خرسند شدم.
      موفق باشید (۱)

      • سلام

        ایشون خطاب ب آقای ذاکری کامنت گذاشته و از مقاله آقای دکتر ، انتقاد کردن.

        اینجا کلاس روانشناسی نیس….شما هم غیرمستقیم با جملات ب ظاهر قشنگ و تکنیک های فریب دهنده حالت تهاجمی نسبت ب مخاطبتون نگیرن
        خدا بگذره ، خلق خدا نمیگذره.
        شما هم آقا محمد رو از روی ادبیاتی ک موقع نوشتن بکار گرفتن، مورد قضاوت قرار ندین

        جناب آقا ذاکری خودشون اگه صلاح بدونن حتما جواب این دوست عزیز رو میدن

        آرزوی موفقیت

    18. دانشجوی لیسانس - ترم 6 - نور

      سلام به محمد
      شما چرا مناظره حضوری با آقای ذاکری و افرادی که مثل ایشون فکر میکنند نمیذارین؟ یک مکان مشخص کنید شاید به نتیجه رسیدی…..

    19. با سلام … شرط اول انتقاد رعایت احترام و ادب است … انتقاد باید سازنده و مفید باشد علی الخصوص نسبت به شخصی با بیش از بیست و اندی سال سابقه تدریس و زحمت در حوزه اموزش زبان خارجه و تلاش مستمر و با روحیه ای دلسوزانه و خیرخواهانه …. به این نکته توجه کنید دانشجویانی که درحال تدریس هستند گزینش شده اند و مورد تاییده اموزش و پرورش . معلمان ( معلمان دانشجو) کلاس هایی را تحت نظر اساتید بزرگ و محترم و متخصص در حوزه اموزش زبان خارجه طی میکنند , در این کلاس ها علاوه بر مسایل اموزشی مسایل پرورشی از جمله روانشناسی و زبان شناسی فرا گرفته میشود.
      لطفا با اطلاعات بیشتر اظهار نظر بفرمایید….

    20. سلام خدمت استاد ذاکری
      مقاله بسیار مفید و. پرباری بود.
      من هم با نظر دانشجوی لیسانس ترم ۶ موافقم. مناظره خیلی پیشنهاد خوبیست
      و اگر کسی نگران یادگیری درست زبان بچه هاست بهتر است به صورت حضوری با اقای. ذاکری صحبت کنند.
      و شما اقای محمد … همه ی کسانی که برای مقاله اقای ذاکری کامنت گذاشتند بدون ترس، خودشان را معرفی کردند و با اسم کامل اومدند. شما چرا معرفی نمیکنید؟!!
      موفق باشید

    21. به نام خدا
      جناب محمد، دانش آموخته به اصلاح تازه فارغ التحصیل شده (به ادعای خودتون میگم)،
      شما چیزهایی میدانید که احتمالاً تاکنون هیچ شانسی برای عملیاتی کردن نداشتید. اگر جنابعالی لیسانس دارید و در شرف ارشد شدن هستید اولاً مبارکه و دوماً باید به اطلاع شما برسانم بنده لیسانس آموزش زبان را با نمرات عالی و معدل ۱۹ در دانشگاه تهران تمام کردم و مثل شما منتظر جواب نهایی ارشد. منابعی هم که لیست شان در اختیار قرار گرفت در کلاس های پیش از ارشد به خوبی گذراندم. ۷۰% مطالب کنکور امسال با جزوات آمادگی کلاسهای تیم دکتر کسائیان (ساری) و جزوات رفع اشکال آقای ذاکری (آمل) مطابقت تام دارد. بنده قبولی خودم را مدیون این بزرگواران می دانم. برای اطلاع شما عرض کنم سوالات ۸۲، ۸۹، ۹۸ کنکور امسال که درمورد tasks بودند و دو سوال آزمون سازی (۱۰۴ ، ۱۱۲) عیناً در کلاسهای آقای ذاکری کار شد طوری که فکر کردیم ایشان طراح سوال بودند ولی نبودند بلکه با توجه به دقت و تسلط علمی به طور خاصی کار بیشتر کردند.
      همکار احتمالی آینده، بی ادبی شما به استادم و خودم که گفتید « این هایی رو ک کپی کردید رو همین هایی ک دارند تدریس میکنند بلد هستند؟ پاسخ صریح لطفا» هم به خاطر صغر سن و هم به خاطر کوچکی دنیای تان می بخشم …..
      برای گرفتن پاسخ صریح درمورد گران گویی تان با شروع « من کسی را لایق تدریس میدانم …» شما را به جواب آقای امید – دانشجوی فوق لیسانس روانشناسی ارجاع می دهم.
      راستی، نگفتید نظر علمی شما درمورد مقاله ی آقای استاد ذاکری چیه.

    22. جمیع دوستان عزیز، نمیدانم چرا ب حرف من توجه نمیکنید، اصلا اصل مطلب را ول.کرده اید. یکی از روان شناسی میگوید، نوشته ی من را از نظر نگارشی بررسی میکند. دیگری از کلاس خصوصی آقای کساییان و آقای ذاکری میگوید(انگار من کلاس های ارشد این بزرگاوران را زیر سوال بردم)، میگوید دنیایتان کوچک هست و و کلا بر اساس حدس و گمان، ک گفتند احتمالا شما از رشته دیگری اومدید و غلط درومد، این پیشبینی ها و احتمالاتشونم هم غلطه. ان شاء االه ک خیر هست، شما باشید و سنگ محکی ب اسم کنکور، اری شما بهترینید ک در دانشگاه تهران درس خواندید! خوب است ما خودمان را معرفی نکردیم و ناگهان حمله ی همه جانبه ای ب این حقیر شد، وای ب حالمان ک ناممان را هم بگوییم و آن هم مناظره؟ الله اکبر. البته نامم را هم ک بگویم هیچکدامتان نمیشناسید! ما اصلا کسی نیستیم ک کسی بخواهد بشناسد. با تشکر از آقای علی ک در این آشفته بازار پاسخ آقای روان شناس را دادند. کوچک همه ی شما. در نهایت: آینه چون قد تو بنمود راست/خود شکن، آیینه شکستن خطاست. یادتان نرود، ما ک بد بودیم و هستیم، منتها شما ک خوبید یادتات باشد چ حرف هایی ک ب اینحانب نسبت ندادید. کوچک همه ی دوستان مدرس و آقای ذاکری و با آرزوی موفقیت برای همه ی شما. خداحافظ.

      • سلام آقا محمد

        ببین من از شخص خاصی طرفداری نمیکنم……..اینجا کسی ک انتقاد کنه آخرش همین میشه……….بزار بگم تو جامعه ما اصولا کسی از انتقاد خوشش نمیاد….دوست من شما هم انتقادت خارج از موضوع بوده……..اینجا از کلماتی ک بکار میبرین هرکی یه برداشت ازش میکنه……..یکی روانشناسه، یکی از دانشگاههای معتبر فارغ تحصیل شده و حتی معدل عنوان میکنه ک آقای روانشناس میتونن فقط همین جمله رو تحلیل کنن ک کلی منظور داشتن …و هزار چیزای دیگه.

        آقای ذاکری انشان شریف هستن….آقا محمد عزیز این جمله شما (وای ب حالمان ک ناممان را هم بگوییم و آن هم مناظره؟ الله اکبر)

        اینجا دادگاه نیست که کسی بخواد شمارو محاکمه کنه……….شما از شخص آقا ذاکری انتقاد کردین و خارج از موضوع مقاله بود….. دوستان هم از کوره در رفتن

        کسی هم چیزی به شما نسبت نداد همه از عصبانیت ی چیزی گفتن همانطور شما ک از روی عصبانیت ی چیزی گفتین ولی ته دلتون ی چیز دیگه میگه

        موفق باشی

    23. سلام آقای محمد!
      اولاً ما دوست شما نیستیم (چون دوستانمان با استادشان اینطوری که شما حرف می زنید حرف نمی زنند) .
      ثانیاً یادتان باشد این اتحاد همه دوستان برای دفاع از حق خود است درکنار صیانت از شأن استاد ذاکری ، که این خود نشان از غیرت علمی است . ….. ما درس آموخته مکتب اسلام هستیم. …. اگر آن روزی که به امام حسین(ع) یورش بردند آن عده ی اندک ، بیشتر بودند ، کسی جرآت نمیکرد برای جنگ با اسلام جلو بیآید چه رسد به اینکه آن فاجعه عاشورا را رقم بزند. ….. خودتان میبینید الان نیز به رهبری و ایران عزیز اتهاماتی میزنند. به نظر شما تکلیف ما سکوت است یا …..؟ یا باید برای دفاع پا پیش بگذاریم و جانفشانی کنیم. استادان ما به ما آموختند برای شغلمان غیرت علمی داشته باشیم: خوب درس بخوانیم وخوب درس بدهیم.
      ثالثاً ، به قول شهید بهشتی -ره – ما عاشقان خدمتیم نه تشنگان قدرت. همکاران آموزشگاههای زبان عاشق خدمت علمی هستند نه تشنه منم منم زدن “مدرس زبانکده”. همان غیرت علمی شان نمیگذارد بدون مطالعه و تمرین عملی به کلاس بروند و شما آنها را عاملان خیانت بدانید.
      نهایتاً ، ضمن عرض خداحافظی ، آرزوی موفقیت برای شما، نصیحتی دارم: هر وقت جناب ذاکری عزیز و معلم هر زبانکده ای را دیدید از ایشان دلجویی کنید. یادتان باشد توهین به عالِم ، توهین به عالَم و خالق آن است.
      بدرورد

    24. بارک الله به زهرا خانم و بقیه دوستانی که با آقای استاد ذاکری همکاری می کنند. محمد شما میتونید برای دانستن بخشی از کارهای علمی استاد به وبلاگ ایشون سری بزنی:
      http://www.amirszakeri.blogfa.com
      موفق باشی.

    25. سلام کاربرمحترم.
      چیزی که من از نوشته های شما متوجه شدم اینه که به نظرم شما نگران آینده زبان آموزان هستید. اما این نکته همیشه به خاطر داشته باشید که استاد بزرگوار و باتحربه ای همچون آقای ذاکری هیچوقت منافع شخصی و به آینده دانش آموزان ترجیح نمیدهند. به همین منظور اگر دانشجویانی که مشغول تدریس هستند کفایت لازم در این زمینه نداشته باشند قطعا اجازه ادامه تدریس به آنها نخواهد داده شد پس جای هیچ نگرانی و تردیدی در این کار وجود نداره بلکه قابل تحسین که یک زمینه شغلی برای دانشجویان فراهم شده.
      در انتها باید بگم که جناب آقای ذاکری با تجربه چتدین ساله نیازی به انتقاد من و شما ندارند.

    26. سلام و عرض ادب و احترام خدمت استاد ذاکری و همه کاربران چندروزیست فکرم بابت این نظرات و انتقادات مشغولست ترجیحم سکوت بود و نمیخواستم تکرار گفته های دوستانم باشم،اما امروز چیز هایی دیدم و خواندم که طاقت نیاوردم، سوال من این است که راه حل اقای محمد و همفکران ایشان که شاید جرات ابراز نظر نداشتند (یا شاید هم اصلا وجود نداشتند..) برای این دغدغه بی ربط با مقاله استاد چیست؟ اصلا همان که شما گفتید،به دانشجو های ترم پایین،دوره ندیده،کم سواد و … همه این صفات خوبی که به مدرسان تحت نظارت استاد ذاکری نسبت دادید،نباید کلاس داد (هرچند من نمی دانم از کجا و چگونه به این آمار دقیق سطح سواد همه مدرسان دست پیدا کردید). پیشنهاد شما چیست؟ اصلا پیشنهاد و راه حلی دارید؟ فقط امیدوارم موافق بیکاری نیروهای جوان به بهانه حساس بودن مسئله آموزش و همچنان بر سر کار ماندن بازنشسته ها بخاطر داشتن تجربه کافی نباشید. هرچند بعید میدانم اصلا قصدی غیر از تخریب داشته باشید چون به گفته خودتان شخصی ناشناس و فارغ التحصیلی هستید همچون بقیه پس لایق دانستن یا ندانستن شما باز به قول خودتان نمیتواند سنگ محک باشد و در جایگاهی قرار ندارید که افراد مورد تایید آموزش و پرورش را زیر سوال ببرید، هرچند که شما نه نظارت استادی نظیر استاد ذاکری را قبول دارید نه فیلتر آموزش و پرورش نه فارغ التحصیل دانشگاه های معتبر نه دوره دیده های کتب معتبر آموزشی (mohammad:خیلی خنده دار است ک فکر میکنید با TTC میتوانید معلم شوید.)و … به راستی از نظر شما چه کسانی لایق هستند؟ جالب است که حتی حرف های خودتان باهم در تناقض است.

    27. درود به استاد عزیزم جناب ذاکری
      نخست اجازه میخوام مراتب سپاس و قدر دانی خودم رو بابت نگارش این مقاله به اطلاع حضرتعالی برسونم.
      مطالب بسیار ارزنده و آموزنده بودند بطوریکه این احساس دربنده بوجود آمد که دیگرباردرکلاس شما کسب دانش میکنم ، دست مریزاد.
      هرچند استاد، جایگاه والای حضرتعالی درمقام شامخ آموزگار برکسی پوشیده نیست ولی متاسفانه درحاشیه مقاله ، مطالبی عنوان شد که حقیربه ناچار سکوت اختیار نتوانم کرد.
      با اجازه استاد لازم می بینم به اختصاربه یکی دو نکته اشاره کنم. چرا که مباحثی مطرح شده است وهمه صاحبنظران به نوعی درچالش با این کاربر منتقد ما (Mohammad) بوده اند واینکه اکثرا بازخوردی آموزش محورداشته اند که قضاوتش بی تردید بر دوش خوانندگان خواهد بود، بنابراین بنده به این موارد نخواهم پرداخت .عارضم که بنده به شخصه جسارت و اعتماد به نفس ایشون رو درانتقاد به دانش پژوهی فرهیخته چون استاد ذاکری تحسین میکنم هر چند به شدت ادب و تربیت ایشون رو زیرسئوال میبرم حتی عقیده دارم ایشون از نوعی حالت مخالفت بیمارگونه رنج میبرند. باری، آقای محمد یا امثالهم و… بدانید که : “تا مرد سخن نگفته باشد / عیب وهنرش نهفته باشد” . هم زبان وهم قلم، پلی هستند بین ما و مخاطب وشما شوربختانه پلی ازگچ بنا نمودید .
      متاسفانه اگرجنابعالی تحصیلکرده اید وبه قول خودتان اطلاعاتتان بالاست که بنده گمان نمی برم اینگونه باشد، باید بدانید که : “ادب مرد به ز دولت اوست” . حالا دولت پیشکشتان که بی شک آن را هم ندارید . تا جایی که بنده استحضاردارم اگرانتقادی به کارویا عملکرد حتی دشمنی هم که داشته باشید سزاست که محترمانه عنوان بفرمایید نه اینکه با لحنی عاری از ادب نگارنده ای دلسوز آموزش چون ایشان را اینگونه عتاب نموده و به ناحق متهم به چنین کاستی هایی کنید. و به عنوان حرف آخربد نیست بدانید تمام افاضاتی که درباره علم آموزش فرمودید را همگان دانایند ، بد نیست درکنارش بدانید که ورود به کلاس درعمل وگرفتن سکان آن و انتخاب روش تدریس، فراخورشرایطی خاص است که جوامع خاص خودش را میطلبد، متغییربوده وخود مقوله ای دیگراست وچندان ارتباطی با کلیشه های آموزشی ندارد .به نظرمیرسد شما یا دراین جامعه زندگی نمیکنید و یا اینکه خیلی رویا پردازید و این امرازایده آل هایی که برای آموزشگاه های زبان درسر میپروانید بخوبی هویداست.
      بهترین آروزها برای همه دلسوزان آموزش

    28. سلام خدمت همه دوستان گرامی و بزرگوار

      با توجه به انتقاد آقا محمد و نظر دوستان لازم می دونم چند نکته ای رو در این باب متذکر بشم:
      ۱٫ افراد هم فکر و هم سو با آقای دکتر ذاکری در محیط های آکادمیک و علمی بسیار زیاد هستند و قطعا افرادی هم وجود دارند که با بعضی نظرات مخالف هستند. در محیط های آکادمیک افراد باسواد بسیار محترمانه انتقاد می کنند و طرف مقابل هم جواب میده نه مثل آقا محمد که با ادبیاتی که در شان فرهیختگان نیست آقای دکتر ذاکری رو مورد خطاب قرار می دهند. جملاتی مثل: “… شما اول باید یاد بگیری که…” و “…با این کار خیانت بزرگی…”
      ۲٫ آقا محمد در بعضی از کامنتهاشون اسم افراد سرشناس آموزش زبان رو ذکر کردند که البته این گونه انتقاد و ذکر این افراد با این تفکر نشون میده که اطلاعاتشون در مورد این افراد فقط سطحی بوده و از عمق سابقه علمی این افراد بی خبرند و اطلاعاتشون ناقص هست. شدیدا توصیه می کنم وارد ریز کارهای علمی، زمینه فعالیت و هدف این افراد بشید و مطالعه بیشتری بفرمایید.
      ۳٫ جهت اطلاع آقا محمد باید بگم که بسیاری از بزرگان آموزش زبان که در حال حاضر افراد بنام و علمی دنیا هستند ابتدا در رشته های غیر از آموزش زبان (ادبیات انگلیسی، مترجمی و زبان شناشی) تحصیل کردند و در حال حاضر افراد بسیار موفق در این زمینه هستند.

      ۴٫ از اصطلاحات رایج و تخصصی آموزش زبان استفاده کردید. یه سوال… به نظر شمایی که به قول خودتون دانشجوی کارشناسی هستید و تازه با این اصطلاحات پیش پا افتاده آشنا شدید و اینقدر ذهن شما رو درگیر کرده که مباحثو به اینجا می کشونید، آقای دکتر ذاکری که علم و سابقه ایشون به همه و حتی شما اثبات شده اطلاعی ندارند و بی گدار به آب می زنند؟؟!! و به نظر شما ایشون قبل از انجام چنین کارهای علمی – اون هم بعد از این همه سال سابقه درخشان در سطح ملی و بین المللی – بی هدف پیش می روند؟؟!!!! برای اطلاع هرچند اندک از کارهای علمی ایشان میتوانید به وبلاگ ایشان مراجعه نمایید.
      http://www.amirszakeri.blogfa.com
      ۵٫ انتقاد این دوستمون در مورد بکارگیری نیروهای جوان و دانشجویان مستعد جای بسی تامل است. واقعا عجیبه که این دوستمون مخالف استفاده از نیروهای تازه نفس و مشتاق هستند. ما باید از آقای دکترکمال تشکر رو داشته باشیم که لطف می فرمایند و به افرادی که علاقه مند هستند اعتماد می کنند و این فرصت رو میدن که خودشونو محک بزنند. ای کاش چنین افرادی تو مملکت ما زیاد بودند… ممنون میشم اگه آقا محمد دلیل این مخالفتشونو بگن تا همه ماها – بخصوص این دوستایی که تازه شروع به کار کردند-بدونیم.
      ۶٫ همونطوری که همه دوستان استحضار دارند معلمی یه هنر هست و صرفا به نکات علمی معطوف نمیشه. اینکه با حرفهاتون ته دل یه سری از افراد تازه کار و مشتاق رو خالی کنید هنر نیست. این خیلی مهمه که با هنر خودتون نیروهای جوان و مستعد رو جذب کنید و استعدادشونو پرورش و رشد بدید.

      ۷٫ خیلی مشتاقم بدونم آیا جنابعالی تدریس می کنید؟ کجا؟ و اینکه شما از چه فیلتر(هایی) و بر اساس چه چیزی شروع به فعالیت کردید؟
      و توصیه دوستانه آخر به آقا محمد عزیز؛ شما می تونید برای سوال و رفع ابهامات درمورد به کارگیری دانشجوی زبان در امر آموزش، به آموزشگاهی که ایشان هستند مراجعه کنید. با منشی هماهنگ کنید که از آقای دکتر برای شما وقت بگیرند و حضوری (تاکید می کنم حضوری) بیایید و سوالات تون رو از آقای دکتر بپرسید و از اونجایی که ایشون انسان متواضع، فرهیخته و باسوادی هستند مطمئنم به همه سوالات مبهم شما با استناد علمی جواب می دهند. در ضمن می تونید از ایشون مشاوره هم بگیرید که بهتون منابعی رو معرفی کنند تا اطلاعات علمی و عملی خودتونو در امر آموزش زبان بالا ببرید.
      موفق و پیروز باشید.

    29. سلمت استاد بزرگوارم اقای جمال ذاکری مقاله بسیار مفیدی بود با تشکر از شما. ً بنده به شخصه از تلاش های بی وقفه ی شما در امر اموزش زبان انگلیسی اگاه هستم و میدانم که شما نگران اینده ی ما و بچه های اینده هستید از تلاش های بی وقفه ی شما کمال تشکر را دارم و لازم دانستم که بگویم اندسته از دوستانی که اگاهی و اشنایی به این حوزه ندارند لطفا سکوت کنند چون همه ی ما واقعا از درایت و اگاهی شما در این امر اگاهی داریم و مطمئن هستم که به نحو احسنت اینکار را انجام میدهید اینده ی این مملکت را ادم هایی مانند شما بیمه میکنند به امید روزی که استاد ذاکری مانند های زیادی در دنیا بیایند که تمام هدفشان تلاش برای بالابردن سطح علمی دانش اموزان باشند.
      با تشکر.

    30. سلام و عرض ادب خدمت استاد ذاکری مقاله ای پرمحتوا و خوبی بود واما در جواب آقای محمدکسانی که درحال تدریس هستند بی شک از توانایی های برخوردارند دکتر ذاکری یکی از بهترین ها و همچنین دارای بار علمی فراوان هستند انتخاب ایشون از بهترین انتخاب هاست و مدرسینی که انتخاب میشن قابلیت های دارند وباگزراندن دوره های آموزش وارد مرحله تدریس میشوند

    31. سلام خدمت دکتر ذاکری عزیز. متشکر از مقاله خوبتان. برخلاف اکثر آموزشگاه هایی که امروزه در اطرافمان میبینیم که بیشتر به فکر سودجویی خود هستند، آموزشگاه دکتر ذاکری جزء آن دسته ای است که پول محور نبوده و استخدام نیروی تازه کار فقط به خاطر رشد، پرورش و کسب تجربه برای آنهاست. همانطور که دوستان ذکر کردند آقای ذاکری بسیار به فکر پرورش معلمان هستند و همیشه حامی و راهنمایِ معلمان در زمینه تحصیل و تدریس بوده اند. برای من به شخصه کلاس های ttc و observation تاثیرگذار بود سپس کسب تجربه تدریس در کلاس ها که جناب ذاکری برای ما مهیا کردند. به نظر من اگر از فارغ التحصیلان کم تجربه تازه کارِ رشته زبان استفاده شود، بسیار بهتر است یا حداقل دانشجویانی که درس روش تدریس را گذرانده اند زیرا من بعد از گذراندن درس روش تدریس با دنیای جدیدی از آموزش زبان رو به رو شدم که قبل از آن توجهی به آنها نداشتم و می پنداشتم به آن روشی که خود در زبانکده آموزش دیده بودم روش درستی است ولی بعد از گذراندن درس روش تدریس آن باورهای نادرست در ذهنم شکسته شد. اما به هر حال دانشجویان مشغول به کار توسط آقای ذاکری از یکسری فیلتر هایی عبور می کنند و اگر دارای صلاحیت لازم باشند مشغول به تدریس می شوند ( هستند دانشجویانی که بسیار بهتر از یک فارغ التحصیل تدریس می کنند) و سپس آموزش های لازم به آنها داده میشود که همانطور که در بالا اشاره کردم بسیار تاثیرگذار است. در طول تدریس نیز ایشان پیگیر کار بچه ها هستند و جلسه های آموزشی متعدد برای معلمان برگزار می کنند.
      در پایان تشکر ویژه میکنم از جناب آقای ذاکری عزیز بابت حمایتشان از نیروی تازه کار و همچنین کمک ها و مشاوره های همیشگیشان.

    32. با عرض سلام و ادب خدمت استاد بزرگوار دکتر ذاکری

      بهترین و پرمحتواترین مقاله ای بود که تا بحال خواندم و تشکر میکنم از جناب دکتر بابت چنین مقاله ای که نوشتن .
      اقای محمد بجای اینکه از مقاله و روش استاد در موسسه زبان که چرا دانشجویان ترم اول یا حتی بیشتر به تدریس مشغول هستند انتقاد کنید میتونید به موسسه تشریف بیاورید و مشاهده کنید که قابلیت تدریس دارند البته اگر جرات رویارویی با استاد ذاکری رو دارین و در مقابل گفته های ایشان به تته پته نمیافتین.والا.
      همون دانشجویان ترم اول نسبت به شما که معلوم نیس کی هستین و از کجا اومدین و چیزی هم بارتون نیس برتری دارند از همه لحاظ.
      در اخر میگم بجای اینکه وقتتون رو اینجا بگذرونید و انتقادهای بیجا از جناب دکتر کنید صرف چهارتا کتاب کنید تا بلکه چیزی عایدتون بشه.خدافظ

    33. سلام خدمت همه دوستان و استاد محترم
      اگرچه متوجه هیچ گونه ارتباطی بین کامنت های این کاربر محترم(محمد) و مقاله استاد نشدم ولی با توجه با اینکه ایشون بسیار نگران آینده زبان اموزان هستند سوالاتی ذهن بنده را مشغول کرد.
      صرف نظر از نویسندگان و کتبی که نامشان را لیست کردید و بنده نیز همانند برخی از همکارانم در دوره لیسانس و رشته آموزش همچون جنابعالی گذراندیم؛
      فکر میکنید اساتید برجسته حوزه ما حدودا از کی و کجا شروع به تدریس کردند؟؟؟ بسیاری از محققین رشته ما که کتب و مقالاتشون در دانشگاه ها تدریس میشود از چه زمانی مشغول تدریس شدند؟؟؟ آیا تمام این اساتید نیز مرتکب خیانت علیه زبان آموزان شدند؟!!!!!!!!!
      و اما اگر اعتقاد شما چنین است، همانطور که دوست عزیز اشاره کردند پیشنهاد شما چیست؟! چه راه حلی پیشنهاد میکنید تا هم به تعبیر شما به زبان آموزان صدمه ای وارد نشود وهم برای معلمان تازه کار و باانگیزه فرصتی برای عملی کردن تیوری های آموزشی که طی دوران دانشگاه مطالعه نمودند فراهم گردد؟؟
      در آخر کمی از این فضای ایده آلیستی تیوری های دانشگاهی بیرون بیایید و فراموش نکنید تمامی این تیوری ها و تسک های آموزشی وقتی باارزش اند که در کلاس اجرا شوند و صرف مطالعه آنها کافی نیست، لذا برای اجرا و عملی کردن آنها به اعتقاد بنده باید به معلمان تازه کار میدان داد.

    34. با سلام خدمت دوستان عزیز، قرار بود دیگر چیزی ننویسم اما امروز اومدم و با تعداد زیادی پیام جدید مواجه شدم. اولا باید بگم که به خاطر لحن متنم در پیام اول از آقای ذاکری عذرخواهی میکنم و این ابیات مولوی رو برای خودم مینویسم.
      نکته ای کان جست ناگه از زبان هم چو تیری دان که جست از آسمان
      وانگردد از ره آن تیر ای پسر بند باید کرد سیلی را ز سر
      چون گذشت از سر، جهانی را گرفت گر جهان ویران کند، نبود شگفت

      اما دوستان گویا واقعا حرف های من رو دقیق نخوندند البته حق هم دارند متن ها زیاد شد و طولانی ولی دوستی فرمودند پیشنهاد شما چی هست یا چرا با میدون دادن ب نیروی جوان مخالفید.

      دوستان (البته اگر اون خانوم نگن ما دوست شما نیستیم!)، حرف من بسیار واضح هست، من هم کاملا موافق با میدان دادن به نیروی جوان هستم و خود هم ازین گروه هستم اما حرفم را واضح زدم، به کسی اجازه ی شروع کار بدهیم ک ب ترم ۶ یا ۷ رشته ی آموزش رسیده باشد، ب توانش تحلیل رسیده باشد، پس از آن دوره ی آمادگی بگذراند و بعد شروع کند. کجای این نگاه ایده آل گرایی است؟

      یعنی شما میفرمایید در موسسات مواردی که ترم ۲ و ۳ و ۴ باشند برای مثال نداریم ک شروع به تدریس کرده باشند با TTC? نمیتوانم باور کنم چون ب عینه میبینم که موسسات پر هستند ازین موارد.

      خانوم مینا میفرمایند پیشنهاد شما چیست؟ پیشنهادم رو بالاتر نوشتم حقیقتا بسیار واضح. دوستان فکر میکنند حتما تا دانشجو رشته زبان شدن باید تدریس کنند گویا! خیر صبر کنند. صبر کردن انقدر سخته؟ صبر کنند تا به شرایط مورد نظر برسند، شرایط مورد نظری ک من به عنوان یک استاندارد مشخص نکردن از خودم، با منطق و صحبت های بزرگای همی نرشته هم جور درمیاد. بذاریم دانشجو ب ترم ۶ ۷ برسه بعد شروع کنه.

      دوست دیگری فرمودند شما چیزی بارتون نیست پاسخی در این مورد ندارم، چی میشه جواب داد اصلا. بگم نه بارم هست؟ یا بگم شما درست میگی من هیچ بارم نیست؟!

      یا دوستی فرمودند شما سکوت کنید! پس تضارب آرا کجا میره؟!

      و یا حسین آقا که فرمودن انتقاد از استفاده از نیروی جوان جای بسی تامل داره، ایشون هم مشخصه اصلا دقیق صحبت ها رو نخوندن، و یا در مورد افراد ب نام این رشته در سراسر دنیا گفتن ک مثلا در مقطع لیسانس رشته ادبیات خوندن و بعد وارد آموزش شدن! خوب آیا ما میدونیم اون دوستان از چ زمانی شروع ب تدریس کردن؟ یا اگر مثلا در دوره ای ک تخصص نداشتن تدریس کردن، امروز نظرشون در مورد اون دوران چیه؟ آیا ما ازین مسایل آکاهی داریم؟ لطفا حرفی بزنید ک با منطق جور در بیاد، بله این رو همه میدونن که بسیاری تغییر رشته دادند و موفق شدند!

      یا دوستی در کامنت های بالا فرمودن کلاس های ترم پایین رو میدن به تازه کار ها. خوب این ک اشتباه ترین کار ممکن هست چون حساس ترین سطوح همین سطوح پایین هستند.

      سخن آخر این ک برای من سخت نبود ک دوستان همفکر خودم را با کپی کردن لینک سایت به این صفحه دعوت کنم تا یک جنگ کامنتی تمام عیار شکل بگیره ولی چیزی که من اینجا حس کردم، یک حمله ی تمام عیار به مخالف بود، از این ک ایشون حرفاشون متناقضه تا شما سکوت کن و چیزی بارت نیست و ما دوست شما نیستیم و خلاصه این ک شما کلا حرفت مهم نیست و این ها. خوب اگر مهم نبود چرا این قدر حمله؟

      حرف هایم را کامل قبلا زدم و باز هم در این کامنت اخر تکرار کردم. نه تنها مخالفتی با نیروی جوان نیست، بلکه حضور آن ها در فضای کار قابل تقدیر است، اما باید حقایق را گفت، دانشجو و نیرو های جوان با شرایط خاص باید شروع به کار کنند، و لطفا صرف TTC گذراندن و یا گزینش آموزش پرورش که صرفا مصاحبه ای مرتبط با مسایل اعتقادی شکل میدهد نفرمایید که مسیر طی شده درست است. با آرزوی موفقیت برای جناب آقای ذاکری و بقیه ی دوستان

      • سلام.منم قصد داشتم دیگه حرفی نزنم اما مثل شما نگران ودلواپس خیلی مسائل هستم که درپایان عرایضم
        خواهم گفت .دوست عزیز کاش واقعیت هم مثل گفته های شما بود،کاش آقای ذاکری آدمی بود که به یک
        روش اکتفا میکرد و به قول شما از روش TTCبرا گزینش استفاده میکرد .کاش انقدر سختگیر نبودن تا
        صدهانفر که ارزوی همکاری با ایشون رو دارند به ارزوشون میرسیدند .دوست خوب ،بنده فارغ التحصیل
        رشته آموزش زبان انگلیسی هستم و در رشته مترجمی مشغول به تحصیل !یکسال مداوم در آزمون های ایشون شرکت میکنم اما نتونستم در آزمون های ورودی نمره مورد نظر رو کسب کنم.روش پذیرش و آموزش معلمان ایشون خیلی فراتر ازTTCو روشهای مورد نظر شماست .حال باید بگم من هم نگران هستم .نگران اینکه به عنوان یک فارغ التحصیل این رشته هنوز نتونستم از آزمونهای بسیار سخت و فوق العاده حرفه ای ایشون نمره قبولی کسب کنم .من هم نگران عزیزانی هستم که در زبانکده های دیگر با روشهای ساده TTCپذیرش میشن .کاش استاد ذاکری هم استاد سختگیری نبود .متشکرم

    35. سلام دوستان. به این نکته توجه کنید! محمد اصرار داره دانشجوی زبان تا ترم ۷ و ۸ باید صبر کنه تا به درک بهتری از زبان برسه و بعد تدریس را شروع کنه.
      آقای محمد! خیلی دلم میخواهد درمورد سابقه زبانی شما بدانم. مگر شما در طول مدرسه به آموزشگاه زبان نمی رفتید و فقط در موقع انتخاب رشته دانشگاهی متوجه شدید که به زبان علاقه دارید و بهتره به اون به عنوان شغل نگاه کنید؟!! اگه اینجوریه و آشنایی شما به این ۴ ساله دانشگاه بند هستش، فتوای شما به اینکه دانشجو (تا ترم ۷ و ۸) به این زبان آشنایی پیدا میکنه، شاید درست باشه. اما در فتوای تان نفرمودید اونهایی که قبل از ورود به رشته زبان در دانشگاه ، زبانکده می رفتند و زبان یاد گرفتند الان هم در ترم ۳ دانشگاه هستند و به اندازه شما (و شاید بیشتر) که فارغ التحصیل هستید زبان انگلیسی را به کار میگیرند میتونند درس بدهند یا خیر. لطفاً برای شفاف سازی این مسئله در فتوای تان تجدید نظر بفرمایید!
      با تشکر

    36. با سلام
      خطاب به آقای محمد
      استاد ذاکری همه ی ما معلمین رو از قبل میشناختن،از وضعیت تحصیلیمون آگاه بودن و اعتماد اولیه بر این اساس شکل گرفت.ضمنا اینکه هیچ کدوم از معلم های ایشون با اولین درخواست کلاس تحویل نگرفتن، بلکه ارزیابی هایی وجود داشته
      بعد از این ما کلاس هایی رو گذراندیم که ایشون تشخیص دادن، حالا به قول یه سری دوستان ttc.
      یه سری کلاس های دیگه ای رو هم استاد اجباری کردند حتی فرمودند اگر کلاس هایی که گذاشتن رو شرکت نکنیم کلاس تدریسی هم بهمون تعلق نمیگیره،این کلاس ها خارج از مقوله تدریس بوده و برای تقویت زبانی هرچه بیشتر مدرسین بوده،این هم یه قسمت دیگه.
      همه ی ما از طرف اموزش پرورش گزینش شدیم،بعضا بعضی دوستان سختگیرانه تر این گزینش ها براشون اعمال شد،دیگه اموزش و پرورش هم بهمون اعتماد کرد،نمیتونیم اینو زیر سوال ببریم
      استاد در طول سال از مدرسین خودش امتحان های جامع و سختی از کتاب های تدریسیشون میگیرن که در صورت عدم قبولی امکان تدریس ندارن
      در طول ترم مدام با بچه ها و یا در طرح روستایی با مدیران هماهنگ هستن و از وضعیت تدریسی و رضایت بچه ها و خانواده ها سوال میپرسن
      ما حتی تو زمینه های مختلف هم کلاس داریم، حتی شما که فکر میکنین از روانشناسی یا جامعه چیزی نمیدونیم،در طول سال جلسات مشاوره با روانشناس داریم که هم سوالاتمون رو میپرسیم هم مباحثی مرتبط با کارمون از لحاظ روانشناسی بهمون اموزش داده میشه
      یه چیز دیگه،استاد اگر بدونن معلمی توانایی تدریس در یه سطح خاصی از کتاب رو ندارن به هیچ وجه قبول نمیکنن اون سطح رو تدریس کنن،به هر معلمی با توجه به تجریه،سطح علمی، شناخت در طول سالها،روند رضایتی شاگردان و…. کلاس و سطح میدن
      گروه های رفع اشکال در تدریس یا حتی مطالبی که میخونیم داریم که استاد های خوبمون هم در گروه هستن و بدون هیچ توقعی بهمون کمک میکنن
      فضای همکاری ما مدرسین توی اموزشگاه یا طرح روستایی دوستانه است و همه بهم کمک میکنیم،نه تنها برای کمک به خودمون، برای بچه ها و کمک به جامعه زبانی
      فکر نمیکنم اموزشگاهی اینقدر روی مدرسینش حساس باشه،شما هم اگر در بین معلمین اقای ذاکری باشید و از بیرون قضاوت نکنین مطمئنا نظرتون عوض میشه و دیگه به ما دانشجو نمیگین،همه ی ما الکی بالا نیومدیم، به قول قدیمیا هفت خان رستم رو رد کردیم که شدیم معلم ایشون
      لطفا بیشتر با استاد، روند کاریشون، اعتقاداتشون تو زمینه کاری آشنا بشین که بتونید نظر واقعی و برحق در مورد ایشون بدین

    37. سلام
      آقا محمد! (پى.دى.آر)
      واقعا برام عجیبه ک دانشجوى با سوادى مثله شما این جمله رو” دانشجو نباید تدریس کنه و حتما باید ۶ یا ٧ ترم رو گذرونده باشه!” بیان میکنه.
      تو مبحث تدریس صرفا گذروندن تئورى ها کارساز نیست!
      باید تئورى و عملى باهم باشه !
      این حرفِ من یا همکاراى من نیست!
      استادایى ک من سرِ کلاسشون بودم و بهتره ک بگم سرِ کلاسشون بودیم اینو گفتن!
      پس براى معلم بودن باید از همین ترم هاى پایین شروع ب تدریس کرد.

      • مرسی که حرف های من رو تایید میکنید. تیوری ها رو شما قبل از ترم ششم فرا نمیگیرید چون شما تازه تو ترم ۶ دروس روش تدریس، زبان شناسی تحلیل خطاها، و تستینگ دارید، نه در ترم های پایین. و در ترم ۷ ام روش تدریس مهارت ها. پس طبق گفته های خودتون، صبر کنید تا تیوری ها رو فرا بگیرید، بعد اون ها رو به عرصه عمل برسونید. شما با دست خالی و بدون تیوری چه چیزی رو میتونید به عرصه عمل برسونید؟ الله اعلم! به نظرم شما به تدریس نگاه ناقصی دارید یا شاید بیشتر فکر میکنید تدریس یک فن تقلیدی هست که خوب همه اونطوری درس دادن شما هم میرید با تکرار و تقلید از دیگران همونطوری درس میدید. واقعا این حجم از حرف های غیر اکادمیک عجیبه. موفق باشید.


    نظرات