آوای شمال
  • گزیده اخبار :
  • دوشنبه ۳ مهر ۱۳۹۶ , Monday 25 September 2017

    ابزار هدایت به بالای صفحه

    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 70122
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۲۲ فروردین, ۱۳۹۶ - ۱۷:۵۶
  • شما اینجا هستید :فرهنگی
  •   

    دانشجویان به اعتکاف آمده‌اند تا امتحان بندگی پس دهند و در کلاس معبود درس خودسازی بیاموزند.

    مرین خودسازی در کلاس معبود

    آوای شمال/سفر آسمانی؛ مکان، خانه معبود؛ زمان، ایام البیض؛ روزهای مبارکی که انسان را به سوی سپیدی سوق می دهند. آمده است که روزهای ۱۴،۱۳ و ۱۵ هر ماه قمری فضیلت زیادی دارد و از همین رو این روزها را روزهای سپید می‌نامند و در میان تمام ماه‌ها روزهای میانی ماه رجب همزمان با میلاد […]

    آوای شمال/سفر آسمانی؛ مکان، خانه معبود؛ زمان، ایام البیض؛ روزهای مبارکی که انسان را به سوی سپیدی سوق می دهند.

    آمده است که روزهای ۱۴،۱۳ و ۱۵ هر ماه قمری فضیلت زیادی دارد و از همین رو این روزها را روزهای سپید می‌نامند و در میان تمام ماه‌ها روزهای میانی ماه رجب همزمان با میلاد مبارک «مولود خانه خدا»، فضیلتش آنقدر بی شمار است که بندگان خدا در این روزها به دنبال حجی درونی هستند.

    بندگان خدا این روزها برای طواف به دور کعبه دلشان احرام می‌بندند و مهمان خانه خدا می‌شوند تا بندگی را بیشتر از هر زمان دیگری تمرین کنند. هر کس با هر سن و جنس و هر منزلت اجتماعی که این روزها در خانه عشق معتکف می شود به دور از هر خودبینی و کبر و غرور، فقط بندگی می کند. دانشجویان هم این روزها در خانه خدا درس خودسازی می‌خوانند و بندگی را تمرین می کنند.

    دانشجویان هم به اعتکاف آمده اند تا از دنیا و دنیایی ها ببرند و وصل شوند به آن بی همتای آرامش بخش. نفر به نفر به سمت مسجد دانشگاه می آیند و خادمان با تواضع صف کشیده اند و با شیرینی و اسپند التماس دعا گویان استقبالشان می کنند.یکی می گوید: آمده ام تا به دور از تمام مشغله های روزمره زندگی به فلسفه آفرینش فکر کنم.

    یکی معتقد است اعتکاف، اجتماعی قوی برای تمرین جمعی بودن و از خودگذشتگی است. آن دیگری می‌خواهد خالص شود، می‌گوید: «آمده‌ام تا عیارم بالا رود.»
    اینها همگی آمده‌اند تا همنوا با کمیل بگویند: الهی و ربی من لی غیرک.
    اینها به دنبال راهی بودند برای اثبات عاشقی و بندگی؛ معتکف شدند تا عشق را با ظرافتی وصف ناشدنی به تصویر بکشند.

    این دانشجویان آمده‌اند تا سه روز در خلوت با معبود درس عاشقی بیاموزند و شهد وصال را ملموس‌تر حس کنند. می‌خواهند با الفبای زمینی حرف دلشان را به آسمان برسانند. می‌خواهند مثل ابوحمزه ناله سر دهند و بگویند: «سپاس خدایی را که هر وقت بخواهم می توانم صدایش کنم و هر گاه در پی خلوتی با او باشم بی هیچ واسطه ای می‌توانم داشته باشم.»

    اینها سفری سه روزه را آغاز کردند تا از دل مشغولی ها بگریزند و خالص شوند.
    اینها به اعتکاف آمده‌اند، اینجا پایان یک مسیر است برای آغاز مسیری بهتر.

     

    برچسب ها :

    نظرات