آوای شمال
  • گزیده اخبار :
  • دوشنبه ۱ مهر ۱۳۹۸ , Monday 23 September 2019

    ابزار هدایت به بالای صفحه

    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 67611
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۲۹ اسفند, ۱۳۹۵ - ۰۹:۵۶
  • شما اینجا هستید :گزارش و گفت‌وگو
  •   

    آوای شمال گزارش می‌دهد

    ملی شدن صنعت‌نفت بهانه‌ای برای مخالفت با انرژی هسته‌ای ایران/ تلاش انگلیس و آمریکا برای جبران عقده حقارت تاریخی

    موضوع ملی شدن صنعت نفت عقده حقارتی را برای انکلیسی‌ها و آمریکایی‌ها به بار آورد که پس از آن با دشمنی‌های علنی با ایران از جمله در موضوع انرژی هسته‌ای سعی در جبران آن خسارت بزرگ تاریخ دارند.

    آوای شمال/ روز ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ مجلس سنای ایران طرح ملی شدن صنعت نفت را تصویب کرد، ملی شدن صنعت نفت در واقع پیشنهادی بود که ابتدا با امضای همه اعضای کمیسیون مخصوص نفت مجلس شورای ملی ایران در ۱۷ اسفند ۱۳۲۹ به صحن علنی مجلس ارایه و ۲۴ اسفند تصویب شد و سپس با تایید سنا در روز ۲۹ اسفند به قانون مبدل شد.
    در سال‌های ۱۳۲۶ و ۱۳۲۷ مذاکراتی بین نویل گس، از مقامات شرکت نفت ایران و انگلیس و عباسقلی گلشائیان، وزیر دارائی دولتمحمد ساعد انجام شد و حاصل آن قراردادی بود که به قرارداد الحاقی گس- گلشائیان معروف شد. طبق این قرارداد، حق امتیاز ایران از نفت جنوب افزایش می‌یافت اما در عین حال قرارداد اصلی یعنی قرارداد ۱۹۳۳ تغییری نمی‌کرد بلکه بر پایه قانون استواری قرار داشت که دکتر محمد مصدق اگرچه در دوره پانزدهم در مجلس حضور نداشت اما به کمک نمایندگانی از جبهه ملی مثل حسین مکی، مظفر بقائی و ابوالحسن حائری‌زاده توانست از تصویب آن جلوگیری کند و عمر مجلس پانزدهم به پایان رسید.
    پس از کشته شدن رزم‌آرا، شاه باز هم بدون کسب رأی تمایل مجلس، حسین علاء را به نخست‌وزیری برگزید. سرانجام پس از ماه‌ها مبارزه مردم ایران با استعمار و رهبری‌های دکتر محمد مصدق و آیت‌الله کاشانی در روز ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ ماده واحده ملی شدن صنعت نفت ایران از تصویب نمایندگان مجلس گذشت.
    مضمون ماده واحده‌ای که به تصویب مجلس رسید این بود که نظر به اینکه ضمن پیشنهادات واصله به کمیسیون نفت، پیشنهاد ملی شدن صنعت نفت در سراسر کشور مورد توجه و قبول کمیسیون قرار گرفته و از آنجا که وقت کافی برای مطالعه در اطراف اجرای این اصل باقی نیست، کمیسیون مخصوص نفت از مجلس شورای ملی تقاضای دو ماه تمدید می‌نماید. بنابراین ماده واحده ذیل را با قید دو فوریت برای تصویب تقدیم مجلس شورای ملی می‌کند و ماده واحده مجلس شورای ملی تصمیم مورخه هفدهم اسفند ۱۳۲۹ کمیسیون نفت را تایید و با تمدید مدت موافقت می‌کند و در تبصره یک آقایان حق دارند تا ۱۵ روز بعد از تشکیل کمیسیون حق حضور داشته باشند.
    گزارش کمیسیون در ۲۴ اسفند از تصویب نمایندگان مجلس شورای ملی گذشت و همچنین مجلس سنا در ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ گزارش پیشنهادی کمیسیون نفت را با این مضمون که «به نام سعادت ملت ایران و به منظور تامین صلح جهان، امضا کنندگان ذیل پیشنهاد می‌نماییم که صنعت نفت ایران در تمام مناطق کشور بدون استثنا ملی شود یعنی تمام عملیات اکتشاف، استخراج و بهره برداری در دست دولت قرار گیرد.» تصویب کرد.
    بر این اساس، کمیسیون نفت در ۵ اردیبهشت ۱۳۳۰ گزارشی مشتمل بر ۹ ماده به مجلس تقدیم کرد و نهضت ملی شدن صنعت نفت ایران به تصویب شد و این دوره تقریبا با مطرح شدن خواسته دولت شوروی برای کسب امتیاز نفت شمال در سال ۱۳۲۲ شروع شد و در ۲۹ اسفندماه ۱۳۲۹ با تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت به اوج رسید.
    محمد نبی‌زاده یک کارشناس سیاسی بین‌الملل در گفت و گو با خبرنگار ما، درباره ملی شدن صنعت نفت با اشاره به اینکه در سال ۱۲۸۰ قراردادی توسط دربار به امضا رسید که به قرارداد دارسی معروف شد و به مدت نیم قرن، فصلی از تسلط انگلیس برحیات سیاسی، اقتصادی، نظامی و فرهنگی ایران اعمال شد، گفت: صنعت نفت با قرارداد دارسی همراه شد به طوری که در سال ۱۳۱۲ تمدید شد و در مدتی کوتاه، انحصارات کشورهای مرکز با دست اندازی به منابع کشورهای پیرامون، برای تمرکز تولید و تراکم سرمایه به مبارزه برای دست یافتن بازار کار و کالا و سرمایه پرداختند و جنگ جهانی دوم با چنین اهدافی آغاز شد.
    وی افزود: در شهریور ۱۳۲۰ کارگران نفت جنوب با توجه به شرایط خاص داخلی و بین‌المللی به سرعت در سندیکای کارگران نفت خوزستان متشکل شدند و با توجه به موقعیت استراتژیک ایران و اهمیت نفت در سرنوشت جنگ، به عنوان وزنه‌ای قابل تأمل مطرح شدند.
    نبی زاده تصریح کرد: کارگران نفت جنوب با هدایت شورای متحده مرکزی اتحادیه‌های کارگران و زحمتکشان ایران به مبارزه ادامه دادند و در خوزستان دست به اعتصاب عمومی تیر ۱۳۲۵ زدند.
    این کارشناس با بیان اینکه با تحریک شرکت نفت انگلیس و ایران، پلیس و فرمانداری نظامی دست به کشتار عظیم در میان کارگران زدند، یادآور شد: با توجه به کشتارهای فراوان اعتصاب‌هایی نیز توسط شورای متحده مرکزی اتحادیه‌های کارگران و زحمتکشان ایران با نظارت رهبری حزب توده ایران انجام شد و ۸۳ نفر از کارگران را در کشتار ۲۳ تیر ۱۳۲۵ کشتند.
    وی، گفت: شاپور بختیار به نیابت از شرکت نفت انگلیس و ایران رئیس وقت اداره کار خوزستان و طرف مذاکره کارگران برای خواسته‌های صنفی کارگران انتخاب شد که به دلیل مبارزه کارگران برای نخستین بار قانون کار ایران در ایران تصویب شد.

    نبی زاده گفت: تداوم مبارزه کارگران منجر به پیوستن مردم به جنبش ملی شدن صنعت نفت ایران در ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ شد و با این که در مقابل این مبارزات، کشتارهایی نظیر ۲۳ تیر ۱۳۲۵ و۳۰ تیر ۱۳۳۱ را تدارک دیدند، خللی در اراده مردم به وجود نیامد.
    سید رحمان میرزازاده کارشناس علوم سیاسی در گفت و گو با خبرنگار ما، با بیان اینکه هم‌زمان با شکل‌گیری اعتراضات گسترده مردمی بسیاری از گروه‌های سیاسی و نیز نمایندگانی از مجلس شورای ملی حمایت می‌شدند، گفت: انگلیسیان برای حفظ و تحکیم موقعیت خود در زمینه نفت ایران، با اعطای برخی امتیازات محدود توانست ایران را متقاعد کند که اعتراضات خود را برای ملی شدن نفت پایان دهد که مهم‌ترین این اقدامات قرارداد «گس-گلشائیانبود» که مشهور به لایحه الحاقی نفت ‌است.
    وی افزود: برای منعقد شدن قرارداد گس-گلشائیانبود، دولت حاجیعلی رزم‌آرا تلاش فراوان کرد تا مجلس شورای ملی آن را تصویب کند اما به رغم تمام فشارها و تهدیدهایی که وجود داشت مجلس شورای ملی آن را رد کرد.
    این کارشناس سیاسی تصریح کرد: پس از مدت کوتاهی کمیسیون مخصوص نفت مجلس شورای ملی، طرح ملی شدن صنعت نفت ایران را در سراسر کشور به نمایندگان پیشنهاد کرد که پس از کش و قوس‌های متعدد در داخل و خارج از مجلس نمایندگان آن را مورد توجه جدی قرار دادند که در این میان پس از آن که رزم آرا نخست وزیر وقت در روز چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۳۲۹ با دستور خلیل طهماسبی از اعضای جمعیت فدائیان اسلام هدف گلوله و به قتل رسید این موضوع تشدید شد.
    میرزازاده با بیان اینکه دکتر محمد مصدق در راس مبارزات مردم ایران در زمینه ملی شدن صنعت نفت قرار داشت، یادآور شد: با رشد جنبش، محافل وابسته برای سرکوب جنبش تلاش‌های تازه‌ای را آغاز کردند و هم‌زمان، فشارهای سیاسی و اقتصادی از جانب انگلیس افزایش یافت و با اعزام ناوگان جنگی به خلیج فارس، این فشارها ابعاد نظامی خود را نشان داد و در چنین موقعیتی کارگران با اعتصاب‌ها، موقعیت دکتر مصدق را مستحکم‌تر کردند.
    وی خاطر نشان کرد: برخی از عناصر سازشکار با خارج‌ شدن از صف نیروهای جنبش ملی شدن صنعت نفت ایران، علیه نیروهای ترقی‌خواه به فعالیت گسترده‌ای دست زدند و سرانجام با همکاری محافل وابسته و با اقدام چند کودتای نافرجام، ضربه نهایی را در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بر مبارزات مردم وارد آوردند.
    میرزازاده گفت: در فضای سیاسی و اجتماعی بسیار حساس آن روزگار و نهایتاً در روز ۲۴ اسفند ۱۳۲۹ ماده واحده‌ای راجع به ملی شدن صنعت نفت ایران از تصویب نمایندگان مجلس شورای ملی گذشت و چند روز پس از آخرین روز سال ۱۳۲۹ مجلس سنا مصوبه مجلس شورای ملی را تأیید کرد و بدین ترتیب روز ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ به عنوان روز تاریخی ملی شدن صنعت نفت ایران در حافظه ملت ایران باقی ماند.
    به گزارش آوای شمال، پس از نخست‌وزیری مصدق در اردیبهشت ۱۳۳۰، اجرای قانون ملی شدن صنعت نفت در سرلوحه برنامه دولت قرار گرفت. با تصویب این قانون شرکت سابق نفت ایران و انگلیس خلع ید و صنعت نفت ایران در عمل ملی اعلام شد.

    نفت دزدی انگلیسی‌ها و آمریکایی‌ها، قبل و بعد از ملی شدن صنعت نفت، امروز با چهرهای جدید نمایان می‌شود و آنان سعی می‌کنند در مخالفت با مردم ایران در دستیابی به انرژی هسته‌ای، عقده حقارت تاریخی‌شان تکرار نشود.

    حافظه تاریخی ملت ایران هرگز این حوادث را از یاد نمی برد و همچنان به اظهارات امروز رئیس جمهور آمریکا و نخست وزیر انگلیس بی اعتنا هستند که مدعی‌اند: ایران نمی‌تواند وارد باشگاه هسته‌ای جهان شود .
    گویا باید یکبار دیگر تاریخ به تماشا بنشیند و استقامت مردم ایران با سنگ محک خود بیازماید، مردمی که برای بهره‌برداری صلح آمیز از انرژی هسته‌ای مصمم ایستاده‌اند.

    برچسب ها :

    نظرات