آوای شمال
  • گزیده اخبار :
  • دوشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۸ , Monday 27 May 2019

    ابزار هدایت به بالای صفحه

    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 5385
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۳۰ دی, ۱۳۹۳ - ۰۷:۱۲
  • شما اینجا هستید :اجتماعی > ایران و جهان > سیاسی
  •   

    “شارلی ابدو” و “مردم امروز” در یک قاب!

    آوای شمال/ “من هم شارلی هستم”؛ همین عبارت کافی بود که روزنامه “مردم امروز” را با کارت قرمز دادستانی مبنی بر توقیف، روبه‌رو کند. اما “شارلی” کیست؟ چرا باید همین جمله کوتاه، یک نشریه را به کام توقیف بکشاند؟ برای پاسخ به این سؤال باید به ۱۲ روز پیش بازگردیم؛ زمانی که تروریست‌های پرورش‌یافته در […]

    آوای شمال/ “من هم شارلی هستم”؛ همین عبارت کافی بود که روزنامه “مردم امروز” را با کارت قرمز دادستانی مبنی بر توقیف، روبه‌رو کند. اما “شارلی” کیست؟ چرا باید همین جمله کوتاه، یک نشریه را به کام توقیف بکشاند؟

    برای پاسخ به این سؤال باید به ۱۲ روز پیش بازگردیم؛ زمانی که تروریست‌های پرورش‌یافته در آستین غرب، به بهانه انتشار کاریکاتور موهن علیه پیامبر عظیم‌الشأن اسلام(ص) توسط نشریه طنز “شارلی ابدو”، حمله‌ مسلحانه‌ای به دفتر این مجله در “خیابان نیکولاس” پاریس که به کشته شدن ۱۲ نفر منجر شد را ترتیب دادند تا بدین‌ترتیب نقشه از پیش طراحی شده اربابان آمریکایی و صهیونیستی خود مبنی بر نمایش چهره‌ای خشن از اسلام را عملیاتی کنند.

    شاید بگویید که این حمله تروریستی چه ارتباطی به روزنامه “مردم امروز” دارد!؟

    قبل از اینکه به سؤال بالا جواب دهیم، باید به تحلیل مشی رسانه‌ای روزنامه‌های دوم خرداد که در ادبیات سیاسی کشور، اصطلاح زنجیره‌ای را یدک می‌کشیدند، بپردازیم؛ روزنامه‌هایی که در هتک حرمت ارزش‌های دینی، گوی سبقت را از سکولارترین نشریات ربودند.

    تشبیه انقلاب اسلامی به استبداد قجری(روزنامه توس؛ مرداد ۷۷) و قوانین مصوب در ایران به دستورات طالبانی(هفته‌نامه “راه نو”، شهریور ۷۷)، عدم سازش‌پذیری جمهوری اسلامی با قانون(هفته‌نامه “آبان”، شهریور ۷۷)، گره زدن مشروعیت حکومت امیرالمومنین(ع) به بیعت با مردم (ضمیمه روزنامه “همشهری”، مهر ۷۷) و نداشتن کارنامه درخشان انقلاب اسلامی در دین‌دار کردن مردم(روزنامه “خرداد”، بهمن۷۷) تنها گوشه‌ای از اظهارات و نوشته‌های وادادگان سیاسی به اصطلاح اصلاح‌طلب است.

    باتوجه به آگاهی از سبقه سیاسی جریان اصلاحات، باید دانست که همچنان تتمه تفکر ضد دینی این جماعت به قول خودشان نو‌اندیش، بعد از گذشت سال‌ها در قالب نشریات قارچ‌گونه ظهور و بروز دارد.

    اما بازگردیم به بحث ابتدایی خود؛ پس از حادثه تروریستی نشریه “شارلی ابدو”، یکی از کارتونیست‌های مجله که روز حادثه در ساختمان نشریه حضور نداشت، اقدام به انتشار دوباره کاریکاتوری موهن از پیامبر(ص) و با عنوان “من هم شارلی هستم” کرد و با این کار زمینه به وجود آمدن کمپینی جهانی در اهانت به ساحت مقدس پیامبر اسلام(ص) را فراهم ساخت.

    در همین راستا “جورج کلونی” کارگردان مشهور هالیوود، عامدانه و یا از سر جهل به کمپین مزبور پیوست و عبارت “من شارلی هستم” از زبان وی، تیتر روی جلد شماره اخیر “مردم امروز” شد.

    این اقدام روزنامه “مردم امروز” (از قضا! سردبیری این نشریه توقیفی هم با “محمد قوچانی” است) دادستانی را بر آن داشت تا مهر توقیف را بر پیشانی آن بزند؛ در حقیقت کاری که روزنامه “مردم امروز” انجام داد، نوستالژی نشریات اصلاح‌طلب در اهانت به ارزش‌ها را زنده کرد.

    اقدام ضد دینی روزنامه “مردم امروز” که از نگاه هواخواهان اصلاح‌طلبش صرفا نوعی “گاف رسانه‌ای” به حساب می‌آید، نقدهای تند و تیزی را از سوی “جمیله کدیور” نماینده مجلس ششم شورای اسلامی و “کامبیز نوروزی” مشاور حقوقی سازمان سینمایی در پی داشت.

    “جمیله کدیور”، قوچانی و همکارانش در “مردم امروز” را مورد عتاب اصلاح‌طلبانه خود قرار داده و می‌گوید: “نمی‌دانم چرا دوستان روزنامه‌نگاری که سال‌ها سابقه فعالیت در نشریات مختلف داشتند و بارها مزه تعطیلی را به دلایل واهی چشیده بودند، چطور متوجه حساسیت‌های وضعیت فعلی نبودند و به این راحتی بهانه به دست دادند.”

    همچنین “کامبیز نوروزی” می‌گوید: “توقیف “مردم امروز” تأسف‌بار است؛ حتما اگر هم تخلفی رخ داده است راه‌های ملایم‌تری برای برخورد وجود دارد.” وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود، اقدام “مردم امروز” را تنها “غیرحرفه‌ای” توصیف کرده است.

    جمله‌های این دو شخصیت که مشتی نمونه خروار از جریان اصلاح‌طلب هستند، افسوس هر انسان متدینی را در پی دارد؛ چراکه اینان نه برای اهانت به ساحت مقدس پیامبر(ص) که صرفا برای از دست رفتن رسانه‌های دین‌ستیزشان، انگشت حسرت به دهان می‌گزند.

    اینکه روزنامه‌ای در مملکت اسلامی به چاپ می‌رسد و به راحتی این حق را به خود می‌دهد که همگام با نشریات دین‌ستیز خارج، با مقدس‌ترین ارزش‌ها بازی کند، متبادرکننده این سؤال در ذهن است که چرا با وجود هیئتی به نام “نظارت بر مطبوعات”، باید نهادی به نام دادستانی وارد عرصه شده و البته در اقدامی به موقع و شایسته، مانع فعالیت چنین نشریات معلوم‌الحالی شود؟

    برچسب ها :

    نظرات