آوای شمال
  • گزیده اخبار :
  • شنبه ۴ آذر ۱۳۹۶ , Saturday 25 November 2017

    ابزار هدایت به بالای صفحه

    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 49083
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۱۴ فروردین, ۱۳۹۵ - ۱۲:۰۶
  • شما اینجا هستید :اخبار برگزیده > سیاسی
  •   

    انقلاب باید مجددا به ریل خود باز گردد؛

    خطر انقلاب‌زدایی؛ آنچه که از خیانت هم مهم‌تر است!

    سخنان آغازین مقام معظم رهبری در سال جاری، اشاره به آینده‌ای دارد که ممکن است با جدی نگرفتن خطر نفوذ و تغییر محاسبات نخبگان و مسئولان کشور، سیرت انقلاب اسلامی را عوض کند و چهره‌ای نو و غرب‌پسند به نظام اسلامی بدهد.

    آوای شمال/ به نقل از راه دانا،  ۱٫ دوم خرداد سال ۷۶ بود که مقام معظم رهبری پس از انداختن رأی خود در صندوق، طبق عادت معمول، دقایقی با خبرنگار رسانه‌ی ملی گفت‌وگو کردند. ایشان در آن مصاحبه در خصوص شخصیت هاشمی رفسنجانی فرمودند: «برای شخص من، هیچ کس آقای هاشمی رفسنجانی نخواهد شد.»[۱]

    ۲٫ هاشمی بعدها در سال ۸۲، در مصاحبه با روزنامه کیهان، دوستی خود با رهبر انقلاب را مصداق بارز «اخوّت فی الله» دانست و پیرامون این سخن رهبری، خاطرنشان کرد: «من در نماز جمعه گفتم که حاضرم کاغذ سفید را امضا کنم و ایشان هرچه می‌خواهند، بنویسند و از پیش تعهد می‌کنم که حرف ایشان را قبول دارم. این را تعارف نمی‌کردم. در همه‌ی مراحل کسی را بهتر از ایشان نمی‌دیدم.»[۲]

    ۳٫ هم‌زمان با آغاز رقابت‌های انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۸۴ و شکست تلخ هاشمی از محمود احمدی‌نژاد که یکی از استان‌داران دولت او محسوب می‌شد، هاشمی هویت پنهان خود را آشکار ساخت و در ضدیت با رئیس‌جمهور وقت و آشکارسازی نقاط افتراق خود با حکومت، لازم دید تا ژستی منتقدانه بگیرد و اوج این واگرایی را در انتخابات سال ۸۸ به نمایش گذارد.

    هاشمیِ سال ۸۸ دیگر مصداق بارز «برای شخص من، هیچ کس آقای هاشمی رفسنجانی نخواهد شد» نبود و رهبر معظم انقلاب علی‌رغم اشاره به همراهی مستمر هاشمی با نظام، به وجود «اختلاف نظر در موارد متعددی بین خود و هاشمی» اشاره کردند. ایشان هم‌چنین نظرات احمدی‌نژاد را در خصوص مسائلی مانند سیاست‌خارجی، عدالت اجتماعی و پاره‌ای از مسائل فرهنگی، به خود نزدیک‌تر دانستند تا هاشمی رفسنجانی.[۳]

    این مرد کهنه‌کار سیاست، پس از انتخابات سال ۸۸ بر شدت شبهه‌افکنی‌ها و سنگ‌اندازی‌های خود در مسیر نظام افزود و در زمره‌ی خواصی قرار گرفت که طعم شیرین حضور ۸۵ درصدی مردم، به مذاق‌شان خوش نیامد و نظام را در شرایطی که آماج اتهامات نادرست قرار گرفته بود، تنها گذاشتند.

    ۴٫ بهار سال ۹۲ فرار رسید و هاشمی توانست جای خالی خود در پاستور را به نمایندگی از حسن روحانی پر نماید. او کمی قبل از انتخابات هفتم اسفند ۹۴ مدعی شد که ۴۷ درصد از آرای ۵۰ درصدی روحانی متعلق به پایگاه اجتماعی اوست و اگر نبود حمایت‌های او از روحانی، تعداد آرای روحانی با آرای باطله برابری می‌کرد. با روی کار آمدن دولت یازدهم، هاشمی هم پر و بال گرفت و به این واسطه، او تمامی ناگفته‌های خود در زمینه‌های سیاسی، تاریخی، فرهنگی، انتخاباتی و حتی شخصی را به طرق مختلف اعم از سخنرانی‌ها، اجلاس‌ها، مصاحبه‌ها و خصوصاً توئیتر و اینستاگرام بیان کرد.

    ۵٫ قطعا هاشمی رفسنجانی از جمله معدود کسانی است که سوابق بسیار زیادی، چه قبل و چه بعد از انقلاب اسلامی در کارنامه‌ی سیاسی خود دارد و اتفاقاً هوش و ذکاوت او بر همگان آشکار است. بعید است کسی مانند او که تجارب فراوانی در این عرصه‌ی پر فراز و نشیب دارد و دوره‌های حساس کشور مانند وقوع انقلاب، جنگ تحمیلی، ترورها و خیانت‌های داخلی را دیده و لمس کرده است، برخی بدیهیات و مسائل اساسی یک نظام سیاسی را نداند.

    تقویت بنیه‌ی دفاعی و نظامی کشور بر هیچ کس پوشیده نیست و محال است که «نماینده‌ی امام در شورای عالی دفاع» و «جانشین فرماندهی کل قوا در ماه‌های پایانی جنگ»، از این موضوع بی‌خبر باشد. با این حال هاشمی، همه‌ی داشته‌های تئوریک و اصولی خود را یک‌جا جمع می‌کند و مدعی می‌شود: «دنیای فردا، دنیای گفتمان‌هاست نه موشک‌ها.» رهبر معظم انقلاب نیز در پاسخ به این سخنِ غلطِ چهره‌ی مصلحتی نظام فرمودند: «این حرف اگر از روی ناآگاهی گفته شده باشد، خب ناآگاهی است، اگر از روی آگاهی گفته شده باشد، خیانت است.»[۴]

    به هر تقدیر، هاشمی، یا در حالتی حداقلی دچار «جهل» و «ناآگاهی» است و یا در وضعیتی واقع‌بینانه، مصداق آن سخن امام در نامه‌ی عزل آیت‌الله منتظری می‌باشد که فرمودند: «تاریخ اسلام پُر است از خیانت بزرگانش به اسلام»؛ خیانتی که آیت‌الله خامنه‌ای نیز به آن اشاره نمودند.

    ۶٫ در کنار این‌ها چگونگی رفتار هاشمی در آینده، نه به عنوان یار نظام و رهبری، بلکه به عنوان رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام و هم‌چنین نفر اول خبرگان استان تهران حائز اهمیت است. به‌علاوه، با توجه به آرایش جدید مجلس شورای اسلامی و خبرگان رهبری، که برخی از اعضای آنها در فهرست انگلیسی‌پسند قرار داشتند و با انبوه جوسازی‌ها و هجمه‌ها علیه چهره‌های انقلابی، مجلسین را از حضور آنها محروم کرده‌اند، بیانات صریح و کم‌سابقه‌ی رهبر انقلاب، اهمیتی مضاعف یافته است.

    متأسفانه در نبود بزرگانی چون مرحوم آیت‌الله مهدوی کنی، واعظ طبسی و خزعلی، و هم‌چنین عدم راه‌یابی حضرات آیات یزدی و مصباح به مجلس خبرگان، هم‌چنین شکل‌گیری مجلس شورای اسلامیِ جدیدی که دعواها بر سر رئیس آینده‌ی آن، بین مصوب بیست دقیقه‌ای برجام و دیگری کسی که شعار اصلی‌اش «رفع حصر سران فتنه» بوده، و نیز مجموعه‌ی اقدامات دولت تدبیر و امید که بیشترِ مفاهیم انقلابی را باور ندارند و در دوراهی انقلابی‌گری و تساهل درجا می‌زنند، نباید انتظار چنین سخنانی را از مقام معظم رهبری نداشت.

    معظمٌ‌له طی یکی دو سال گذشته، بارها و بارها به «خطر انقلابی‌زُدایی» از مجموعه‌ی نظام هشدار جدی دادند و از همه‌ی ارگان‌ها نظیر دولت، مجلس خبرگان، شورای عالی امنیت ملی و حتی حوزه‌ی علمیه خواستند تا انقلابی باشند و انقلابی بمانند.

    سخنان آغازین مقام معظم رهبری در سال جاری، اشاره به آینده‌ای دارد که ممکن است با جدی نگرفتن خطر نفوذ و تغییر محاسبات نخبگان و مسئولان کشور، سیرت انقلاب اسلامی را عوض کند و چهره‌ای نو و غرب‌پسند به نظام اسلامی بدهد. در واقع هشدارهای ایشان، نه فقط متوجه شخص هاشمی رفسنجانی، بلکه متوجه مجموعه‌ی مسئولانی است که از سال ۹۲ تا کنون، کشور را در مسیری قرار داده‌اند که از تفکرات انقلابی به‌دور بوده و دشمنان را در دشمنی خود گستاخ‌تر کرده است. انقلاب باید مجددا به ریل خود بازگردد…

    ۱٫ مصاحبه با خبرنگار صداوسیما پس از شرکت در انتخابات ریاست جمهوری ۰۲/۰۳/۷۶
    ۲٫ به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی هاشمی رفسنجانی
    ۳٫ خطبه‌های نماز جمعه تهران ۲۹/۰۳/۸۸
    ۴٫ بیانات در دیدار جمعی از مداحان اهل بیت(ع) ۱۱/۰۱/۹۵

    برچسب ها :

    نظرات