آوای شمال
  • گزیده اخبار :
  • سه شنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۸ , Tuesday 20 August 2019

    ابزار هدایت به بالای صفحه

    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 47766
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۲۰ اسفند, ۱۳۹۴ - ۰۹:۴۷
  • شما اینجا هستید :سیاسی
  •   

    گزارش/

    ضیق وقت یا توسعه نیافتگی؟/گره برنامه ششم کجا بود؟

    با وجود اصرار دولت بر تصویب برنامه ششم، حرف مجلسی‌ها به کرسی نشست و برنامه پنجم تمدید شد و سوال این است که گره برنامه ششم توسعه چه بود؟

    آوای شمال/ پس از کش و قوس‌های فراوان سرانجام برنامه پنج ساله پنجم توسعه برای یک سال دیگر تمدید شد. اتفاقی که خیلی دور از ذهن نبود و بارها و بارها زمزمه‌اش را به انحای مختلف شنیده بودیم و در این میان می‌توان به اظهارات حمیدرضا فولادگر، عضو کمیسیون تلفیق برنامه ششم توسعه نظر انداخت که اخیرا گفته بود به احتمال زیاد بررسی برنامه پنج ساله ششم توسعه به مجلس دهم موکول شود چرا که اگر هم بخواهیم آن را در مجلس نهم بررسی کنیم فرصت رسیدگی فراهم نمی‌شود.

    ض

    و اینچنین بود که احتمالات بیشتر به این سو پیش رفت که عمر مجلس نهم به بررسی برنامه ششم توسعه قد نمی‌دهد تا اینکه چند روز پیش این احتمال رنگ واقعیت به خود گرفت؛ در جلسه علنی روز یکشنبه (۱۶ اسفند ماه) برنامه پنجم توسعه به مدت یکسال تمدید شد و بهارستانی‌ها با ۱۵۹ رأی موافق، ۲۱ رأی مخالف و ۴ رأی ممتنع با دو فوریت اصلاح ماده ۲۳۵ قانون برنامه پنج ساله پنجم توسعه (طرح تمدید برنامه پنجم به مدت یکسال) موافقت کردند. 

    اما این پایان کار نبود و روز چهارشنبه (۱۸ اسفند) هم خانه ملت به ادامه بررسی لایحه مذکور مبادرت ورزید و علی‌رغم تمام تلاش‌های دولت برای گرفتن مصوبه برنامه ششم توسعه، لایحه این برنامه پنج ساله رأی نیاورد و مجلس با تمدید یکساله برنامه پنجم توسعه، لایحه برنامه ششم را فعلا از دستور کار خارج کرد. 

    از سابقه برنامه‌ریزی توسعه ۵ ساله در ایران نیز باید گفت که به سال ۱۳۲۷ باز می‌گردد. طی این مدت ۱۰ برنامه توسعه به تصویب رسیده است که ۵ برنامه مربوط به دوران پیش از انقلاب و ۵ برنامه مربوط به پس از سال‌های دفاع مقدس است.

    برنامه پنجم نیامد، برنامه چهارم تمدید شد

    این اولین باری نیست که برنامه توسعه کشور تمدید شده است و با گذری بر چند سال پیش به آنجا می‌رسیم که علی‌رغم اینکه دولت سابق مطابق با ماده هشت قانون برنامه چهارم موظف شده بود که حداقل شش ماه قبل از پایان برنامه، لایحه برنامه پنجم توسعه را به مجلس ارائه کند، اما این اتفاق رخ نداد و لایحه برنامه پنجم اواخر دی ماه (سال۸۸) در حالی به مجلس رفت که لایحه مهم بودجه نیز با فاصله یک هفته بعد از آن به خانه ملت رفت و عملاً این اقدام دولت باعث شد که لایحه برنامه پنجم از دستور کار مجلس کنار گذاشته شده و به جای آن، لایحه بودجه ۱۳۸۹ بررسی شود.

    علاوه بر این به زعم برخی از نمایندگان مجلس آن زمان، برنامه پنجم اصولا وجود خارجی نداشت. اما دولت وقت نیز این گونه استدلال کرد که روح برنامه‌ها با هم تفاوت چندانی ندارد و چون همه چیز بر سند چشم‌انداز مبتنی است، بنابراین می‌توان کارها را تا پیش از تصویب نهایی برنامه پنجم هم به گونه‌ای پیش برد و در نهایت با تصویب نمایندگان مجلس تا تاریخ لازم‌الاجرا شدن برنامه پنجم، احکام برنامه چهارم تمدید شد.

    در واقع همان طور که از شواهد بر‌می‌آید لوایح برنامه و بودجه در دولت سابق نیز با تاخیر و فاصله ای یک هفته ای به مجلس تقدیم شده بود و نمایندگان مجلس در آن برهه نیز به دلیل اهمیت هر دو لایحه و محدودیت زمان، ناچار به مقدم کردن یکی از دو لایحه بودند و با اکثریت قاطع تصمیم گرفتند، لایحه بودجه را در ماه‌های پایانی سال در دستور کار داشته باشند و  سپس به لایحه برنامه پنجم توسعه رسیدگی کنند.

     و در اینجا بسیاری به فکر فرو می‌روند که آیا واقعا امکان آن وجود ندارد که لایحه برنامه جدید پنج ساله کشور چند ماه پیش از اتمام دوره برنامه قبلی به مجلس شورای اسلامی تقدیم شود تا نمایندگان پیش از پایان سال، کار بررسی آن را به اتمام برسانند؟!

     طرح یک سوال

    در اینکه دولت علاوه بر دیرکرد در ارائه بودجه به مجلس با یک دست دو هندوانه برداشت هیچ شکی نیست چرا که ارائه همزمان برنامه ششم و بودجه چیزی جز این را به ذهن متبادر نمی‌کند. بر همین مبنا بود که از چند ماه پیش نگرانی‌هایی در این باره شکل گرفت که به واقع مجلس چگونه می‌تواند به بررسی همزمان دو لایحه مهم بودجه و برنامه ششم بپردازد، آن هم در شرایطی که انتخابات مجلس نیز در پیش است و این رویداد حساس برخی از نمایندگان را از حرکت در راستای وظیفه تقنینی‌شان باز داشته است.

    کاری به این مسئله نداریم که با وجود اصرار دولت به تصویب برنامه ششم و اصرار مجلس به تمدید برنامه پنجم، سرانجام حرف مجلسی‌ها به کرسی نشست اما در این میان سوالی برایمان پیش می‌آید که علت اصلی رد برنامه ششم، آیا این بود که نمایندگان مردم به کل این برنامه را، برنامه نمی‌دانستند یا اینکه کمبود زمان برای بررسی آن از سوی نمایندگانی که تا چندی پیش در گیرودار انتخابات بودند و حال در حال و هوای بررسی بودجه دخل و خرج‌های کشور هستند، این برنامه را از دستور کار خارج کرد؟

    در واقع درست از روزی که رئیس جمهور برنامه و بودجه را به خانه ملت آورد (یکشنبه ۲۷ دی ماه)، برخی از نمایندگان واکنش‌های منفی خود را نثار این لایحه کردند، چرا که بر این باور بودند که برنامه آینده پنج ساله کشور تنها شامل احکامی آن هم برای اجرای برنامه و ناقص است.

    از جمله آنکه مهدی کوچک زاده، نماینده مردم تهران طی اخطاری در جلسه علنی روز (سه شنبه ۲۹ دی ‌ماه)، بیان داشت که دولت، احکام مورد نیاز اجرای برنامه ششم را  به مجلس ارائه کرده است و این برنامه، برنامه ششم نیست.
                                   
    در حالی که این نماینده مجلس ایرادات برنامه مذکور را ماهوی می‌داند، محمدرضا پورابراهیمی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس طی تذکری در جلسه علنی (یکشنبه ۲۰ دی ماه) ایراد کار را متوجه ضیق وقت دانست و گفت: دولت باید یک سال و نیم قبل از ارائه لایحه بودجه، لایحه برنامه ششم توسعه را به مجلس تحویل می‌داد، پس من پیشنهاد می‌دهم که برنامه پنجم توسعه برای یک سال دیگر تمدید شود چرا که قطعا برنامه ششم توسعه با وجود تعداد جلسات علنی که در پیش داریم به این دوره نمی‌رسد.

                           
    نامه‌ای با ۳۷ امضا به لاریجانی!

    به گفته پورابراهیمی در آن بحبوحه نامه‌ای از سوی وی با امضای ۳۰ نفر از نمایندگان به رئیس مجلس نوشته می‌شود و در آن خواستار تمدید یکساله برنامه پنج ساله و رسیدگی به لایحه برنامه ششم در سال آینده می‌گردند.

    علاوه بر این در آن زمان احمد توکلی، حسین حسین زاده بحرینی، الیاس نادران، حسین نجابت، اسماعیل کوثری، محمد دهقان و احمد امیرآبادی نمایندگانی بودند که در نامه‌ای به رئیس مجلس شورای اسلامی خواستار بررسی مجدد برنامه ششم توسعه توسط دولت شدند.

    اما در میان انتقادهای اکثر قریب به اتفاق نمایندگان مجلس از برنامه ارائه شده دولت، نوبخت، رئیس سازمان مدیریت ‎و برنامه‌ریزی اقدام دولت در ارائه احکام برنامه ششم به‌ جای کل برنامه به مجلس را، نوآوری دانست و تاکید کرد: از نظر دولت، مجلس فصل الخطاب است و هر بخش از برنامه ششم توسعه را تصویب کند دولت اجرا خواهد کرد.

    که در واکنش به این اظهارات احمد توکلی، عضو کمیسیون تلفیق این اقدام دولت را غیرقانونی دانست و گفت: هیچ نماینده‌ای برنامه ششم را ندیده است و گویا دولت می‌خواهد در حالی که نمایندگان برنامه را ندیده‌اند، لایحه اجرای احکام آن را تصویب کنند.

    با همه این تفاسیر اظهارات ناهمگون نمایندگان مجلس در این باره ما را به جواب روشن و یکدستی پیرامون چرایی تمدید برنامه پنجم و از دستور کار خارج شدن برنامه ششم نمی رساند و فقط  باید امیدوار باشیم که برنامه توسعه بعدی کشور در زمان مقتضی از سوی دولت ارائه و در خانه ملت به تصویب رسد.

    برچسب ها :

    نظرات