آوای شمال(طبرستان)
  • گزیده اخبار :
  • جمعه ۲۲ آذر ۱۳۹۸ , Friday 13 December 2019
    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 39572
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۷ آذر, ۱۳۹۴ - ۰۷:۳۴
  • شما اینجا هستید :اجتماعی
  •   

    تفسیر به رأی آمار نمایه‌های معتبر علمی توسط مسئولان وزارت علوم

    آوای شمال/ شکی نیست وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در دو سال گذشته، سیاسی‌ترین، ناکارآمدترین و پرحاشیه‌ترین وزارتخانه در دولت یازدهم بوده است. تلاش برای سیاه نمایی همه جانبه فعالیت‌های دولت قبل به عنوان یک استراتژی کلی در دولت در این وزارتخانه با تندروی، تخریب و اخراج های گسترده همراه شده و پرونده‌هایی ایجاد شده […]

    آوای شمال/ شکی نیست وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در دو سال گذشته، سیاسی‌ترین، ناکارآمدترین و پرحاشیه‌ترین وزارتخانه در دولت یازدهم بوده است. تلاش برای سیاه نمایی همه جانبه فعالیت‌های دولت قبل به عنوان یک استراتژی کلی در دولت در این وزارتخانه با تندروی، تخریب و اخراج های گسترده همراه شده و پرونده‌هایی ایجاد شده است که دیگر این وزارتخانه به تنهایی قادر به حل و فصل آنها نیست.

    اخراج اساتید از دانشگاه‌های علم و صنعت و پیام نور، پرونده سیاسی مرتبط با ۴۰۰۰ نفر از بورسیه‌های دولت دهم، حق مدیریت‌های چند ده میلیونی بی سابقه، افت حیرت آور رشد علمی کشور طبق داده‌های نمایه‌های استنادی، انتصاب های سوال برانگیز و بدتر از همه سخنان غیرمسئولانه ای که به صورت مداوم با تکذیبیه و انکار روبرو  می‌شوند، تنها بخشی از حاشیه‌هایی است که مسئولین این وزارتخانه در دو سال اخیر ایجاد کرده‌اند.

    وجود پرونده‌ای مانند پرونده بورسیه‌ها یا ایجاد افت بی سابقه در روند رشد علمی کشور کافی است تا بی کفایتی برخی دست اندرکاران مرتبط با این مسائل برای همگان اثبات شود.

    نکته قابل توجه در اظهار نظرهای متفاوت برخی مسئولین این وزارتخانه، تلاش برای سیاه نمایی دستاوردهایی است که بخش اعظم آن در دولت‌های نهم و دهم حاصل شده است. در کنار این موضوع، سخنان کذبی که گاه و بیگاه توسط معاونین این وزارتخانه بیان می‌شود و سریعا تکذیب شده یا انکار می‌شود، از جمله مسائلی است که باید در نحوه مدیریت فعلی این وزارتخانه، مورد توجه قرار گیرد. مواردی مانند اظهارات نصیری قیداری در مورد سازمان بازرسی، سخنان صدیقی در مورد بورسیه‌ها و صحبت‌های اخیر معاون فرهنگی وزارت علوم درباره رشد علمی از این دست موارد هستند.

    چندی قبل ضیا هاشمی معاون فرهنگی وزارت علوم مطالبی مطرح کرد که باز هم متاسفانه علاوه بر رعایت اصل سیاه نمایی فعالیت‌های دولت قبل، مواردی درباره رشد و افت علمی در سال‌های اخیر مطرح کرد که چندان با واقعیت‌های موجود و داده‌های ارائه شده توسط نمایه‌های معتبر همخوانی ندارد.

    متاسفانه معاون فرهنگی وزارت علوم برای نیل به هدف مطلوب در راستای فرار از پاسخگویی به افت رشد علمی در دولت فعلی، دست به دامن استناد به رتبه‌های ایران در سال‌های مختلف در جهان شد و اصل موضوع را بیان نکرد. وی توضیح نداد که چرا حجم تولیدات علمی کشور در سال ۲۰۱۴ نسبت به دو سال قبل که این بزرگواران وزارت علوم را تحویل گرفته اند، نه تنها رشدی نداشته، بلکه  ۶۵۰ مورد کاهش در تولید مستندات علمی را نشان می دهد؟

    وی توضیح نداد که چرا برای نخستین بار در تاریخ تولید علم کشور، چنین اتفاقی روی داده است و مقصر این اتفاق چه کسانی و چه سیاست‌هایی است؟

    این افت حیرت آور در حالی اتفاق می افتد که در دولت قبل میزان رشد تعداد مستندات علمی نسبت به سال  پیش از آن، طبق آمار ارائه شده در سایت رنکینگ جهانی  Scimago بر مبنای اطلاعات Scopus ،  در سال ۲۰۱۲ تعداد ۱۰۶۶ مستند علمی و مقاله، در سال ۲۰۱۱ تعداد ۹۵۲۶ مستند علمی ، در سال ۲۰۱۰ تعداد۵۵۸۰ مقاله و مستند علمی و در سال ۲۰۰۹ تعداد ۴۵۷۴ مستند علمی گزارش شده است.

    رشد مداوم تولید علم در دولت‌های نهم و دهم و توقف رشد و شروع افت در شتاب رشد علمی در کشور در سال‌های اخیر در دوران تصدی همکاران ضیاهاشمی در وزارت علوم، موجب پیدایش سوالات بی پاسخ زیادی در اذهان شده است.

    تاکنون هیچ کس در هیچ کجای جهان ندیده است که اسکوپوس رنکینگ علمی سالیانه کشورها را بر اساس تاریخ شمسی (مثلا سال ۹۲، ۹۳ یا ۹۴) ارائه کند. ضیا هاشمی که این آمار را بر حسب تاریخ های شمسی ارائه کرده، توضیح دهد که اطلاعات اسکوپوس از چه طریقی به وی رسیده است؟

    معاون فرهنگی وزارت علوم از کنار گذاشتن وزیر حاشیه ساز سیاسی کار به عنوان یکی از عوامل اثرگذار در رشد علمی کشور سخن گفته است، در حالی که هیچ اشاره‌ای به وضعیت برخی عوامل حاشیه ساز در وزارت علوم و زمین گیر کردن دانشگاه‌ها با مسائلی مثل داستان کاملا سیاسی بورسیه‌ها، اخراج بی دلیل اساتید، عدم به کار گیری و اخراج فارغ التحصیلان نخبه و متعهد ـ که گاهی بیش از ۶۰ مقاله آی اس آی و اختراعات بسیار در کارنامه خود داشته اند ـ نداشته است.  آیا این اخراج ها و حواشی آن هیچ اثری بر رشد علمی کشور ندارد؟ آیا کاهش انگیزه تعداد بسیار زیادی از دانشجویان دکتری که شاهد روزهای سیاه و ظلم بی امان بی مبنا به دانشجویان مظلوم بورسیه هستند و وضعیت اسفناک برخورد با این دانشجویان را با تمام جان لمس می کنند، هیچ اثری بر وضعیت علمی کشور نداشته است؟ آیا قانون گریزی های مداوم و تفسیر به رای های خودسرانه مسئولین وزارت علوم در اخراج بی ضابطه اساتید و بورسیه ها، باعث ایجاد عدم امنیت شغلی در میان فعالین دانشگاهی نشده است و آنها را از فعالیت پژوهشی دور نکرده است؟

    سیاه نمایی تمام فعالیت های دولت‌های نهم و دهم به یک رکن رکین در بیان تمام مسئولین فعلی تبدیل شده است. اعتقاد بر این است که سیاه نمایی به عنوان یک استراتژی، جایگزین پاسخگویی و عدم کارآمدی در مسئولین وزارت علوم شده است.

    مسئولین وزارت علوم دولت یازدهم که در هیچ شاخص اثر گذاری قابلیت رقابت با دولت‌های قبل را ندارد راهی ندارد جز اینکه حتی آمارهای نمایه‌های معتبر را تفسیر به رای کنند و با عبارات مضحکی مانند ” اگر ما با کاهش رشد علمی مواجه باشیم، این موضوع مربوط به ۴ ساله قبل است!” یا ” افت ما در سال ۹۰ بوده و از سال ۹۰ سه رده رشد داشته ایم! ،  یا اینکه ” در فراونی مطلق مقالات ما رشد داشته ایم و لیکن رشد ما مقداری کم بوده است!”و جالب تر از همه اینکه ” در ۲ سال اخیر به نظر می رسد با کمک همه روند رشد داشته ایم!”  ، عملکرد ناموفق خود را موجه جلوه دهند. حال اینکه داده های موجود در نمایه استنادی اسکوپوس در سال ۲۰۱۴، رشدی را در تعداد مقالات منتشر شده نسبت به دو سال قبل، نه تنها  نشان نمی دهد بلکه افت ۶۵۰ مورد تولیدات علمی را تایید می کند.

    بسیار مضحک است که اخیرا معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، در قامت یک منجی برای معاونت پژوهشی و رئیس سازمان امور دانشجویان ظاهر شده و علی رغم عملکرد بسیار ضعیف، پرحاشیه و سوال برانگیز در حوزه علمکرد خود، به دفاع از برخورد سیاسی با بورسیه ها و وضعیت نامطلوب رشد علمی کشور می پردازد.

    ورود این شخص و سخنان سوال برانگیز و حیرت آور وی نشانگر حاکمیت نگاه کاملا سیاسی بر تمامی شئون وزارت علوم در دولت یازدهم و تاییدی بر تمامی انتقاداتی است که نسبت به سیاسی کاری در این وزارتخانه در میان اصحاب دانشگاه وجود دارد.

    بهتر است که ضیا هاشمی به جای پرداختن به افت علمی کشور و موجه جلوه دادن ظلم بی مبنا به دانشجویان بورسیه، به وضعیت فرهنگی دانشگاه ها رسیدگی کند و علل میدان یافتن عناصر مساله دار، برخورد با نیروهای تشکل های ارزشی، برگزاری برنامه‌های آواز و کنسرت، برگزاری اردوهای مختلط و … را مورد بررسی دقیق قرار دهد و ضمن منتسب نکردن این اتفاقات در حوزه فرهنگی به دولت قبل، به ملت بزرگ و فهیم ایران به صورت صریح و روشن پاسخگو باشد.

    برچسب ها :

    نظرات