آوای شمال(طبرستان)
  • گزیده اخبار :
  • دوشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۸ , Monday 14 October 2019
    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 33481
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۲۱ شهریور, ۱۳۹۴ - ۰۵:۲۷
  • شما اینجا هستید :ایران و جهان > سیاسی
  •   

    اظهار امیدواری روحانی برای بهبود روابط با «برونئی» پس از رفع تحریم‌ها!/جریان سیاسی خاص و پرسشی به نام «آیلان»

    آوای شمال/ بسته گزارش تحلیلی روزانه به تحلیل و بررسی برخی اخبار و مطالب کمتر دیده شده در لابه‌لای رسانه‌های کشور می‌پردازد. در این بسته گزارشی _ تحلیلی علاوه بر خوانش اخبار؛ سوابق و برخی تحلیل‌های موجود پیرامون این مطالب نیز آورده شده است.   ***   برنده انتخابات مجلس آینده کیست؟! محمدرضا عارف، فعال […]

    آوای شمال/ بسته گزارش تحلیلی روزانه به تحلیل و بررسی برخی اخبار و مطالب کمتر دیده شده در لابه‌لای رسانه‌های کشور می‌پردازد. در این بسته گزارشی _ تحلیلی علاوه بر خوانش اخبار؛ سوابق و برخی تحلیل‌های موجود پیرامون این مطالب نیز آورده شده است.

     

    ***

     

    برنده انتخابات مجلس آینده کیست؟!

    محمدرضا عارف، فعال سیاسی اصلاح‌طلب و معاون اول رئیس جمهور دولت اصلاحات، اخیراً طی یک مصاحبه درباره پیش‌بینی خود از وضعیت اصلاح‌طلبان در انتخابات آینده اظهار کرده است: هر جریانی خود را برنده می‌داند اما پیش‌بینی ما این است که اصلاح‌طلبان برنده انتخابات هستند!

     

    *قبل از عارف نیز سیدمحمد صادق خرازی و مصطفی کواکبیان اعلام کرده بودند که اصلاح‌طلبان، پیروز اکثریتی انتخابات مجلس دهم هستند.

    خرازی در این زمینه البته پا را فراتر هم گذاشته و به سایت جماران گفته بود بیشترین کرسی‌های مجلس آینده به کاندیداهای حزب ندای ایرانیان خواهد رسید!

    با تمام این اوصاف اما گویا اصلاح‌طلبان ستادی و معاریف این جریان خاص سیاسی، تحلیل دقیق‌تری نسبت به انتخابات مجلس آینده دارند که اتفاقاً بر خلاف نظر سه چهره یاد شده است.

    مرتضی مبلغ، عبدالله رمضان‌زاده، جلایی‌پور، عرب‌سرخی، الویری، زاهد، محمدرضا خاتمی و… از جمله کسانی بوده‌اند که در این زمینه نظر واقعی ستادی‌های اصلاح‌طلب را بیان کرده و صریحاً گفته‌اند که اصلاح‌طلبان بنا به تحلیل واقعیت‌های موجود، حتی توقع برد میانی را هم در انتخابات مجلس آینده ندارند، دنبال تکرار مجلس ششم نیستند و…

    در جدیدترین رخداد مربوط به این تحلیل، محمدرضا خاتمی اخیراً در همین باره به خبرگزاری آنا گفته است:‌ «فضای کنونی قابلیت مجلس ششم را ندارد و این را اصلاح‌طلبان هم فهمید‌ه‌اند بنابراین حاضرند خیلی به کمتر از آن هم رضایت دهند»

    اگرچه بنا به یک تحلیل غلط، برخی چهره‌های جریان خاص با خوشحالی زائدالوصفی که از توافق هسته‌ای بلاتکلیف دولت بر وجود آنان عارض شده، به تازگی با کنایه‌هایی از پیروزی اکثریتی در انتخابات مجلس آینده نیز سخن رانده‌اند!

    اما به هر حال باید دانست مشکلاتی همچون پرونده‌های سال ۸۸، تکرار شبهات فتنه سال ۸۸ و کنایه‌های همچنان به نظام اسلامی و شورای نگهبان در صحبت‌های مشاهیر اصلاح‌طلب، قهر رسمی از انتخابات مجلس نهم، عدم عذرخواهی و توبه جریان خاص از فتنه ۸۸، عدم برائت‌جویی از جرم‌ها و غفلت‌های فتنه‌گران محصور شده و استعفای دسته‌جمعی نمایندگان اصلاح‌طلب از مجلس ششم در کنار ۱۴ سال عدم اقبال عمومی مردم به اصلاح‌طلبان در تمام انتخابات‌ها، جملگی رخدادهایی هستند که پیروزی اکثریتی اصلاح‌طلبان را با چالش بزرگی به نام «عدم مقبولیت در افکار عمومی» مواجه کرده است.

    چالش‌هایی که گویا محمدرضا عارف ترجیح می‌دهد در تحلیل خود، به آنها توجهی نداشته باشد.

     

    ***

     

    اظهار امیدواری روحانی برای بهبود روابط با «برونئی» پس از رفع تحریم‌ها!

    پایگاه اطلاع‌رسانی دولت گزارش داد: رئیس‌جمهور روحانی روز یکشنبه گذشته در هنگام دریافت استوارنامه سفیر جدید برونئی دارالسلام با اشاره به روابط خوب تهران – سری‌بگاون اظهار امیدواری کرده است که روابط دو کشور به‌ویژه با رفع تحریم‌های ظالمانه علیه ایران در همه ابعاد گسترش پیدا کند.

    رئیس‌جمهور دولت یازدهم همچنین گفته است:‌ امیدوارم در دوره جدید، همکاری دو کشور در حوزه‌های اقتصادی، علمی، فرهنگی، توریستی و بهداشت و سلامت گسترش یابد.

     

    *کشور برونئی بخشی از یک جزیره در جنوبشرقی آسیا است و پایتخت آن نیز بندر سری‌بگاون است.

    بر اساس اطلاعات ویکی‌پدیا، این کشور دارای ۴ استان و ۳۸ شهرستان است و آخرین سرشماری این کشور در سال ۲۰۰۱ نیز نشان می‌دهد که برونئی ۴۰۰ هزار نفر جمعیت دارد.

    اگرچه تلاش برای افزایش رابطه با تمام کشورهای کوچک و بزرگ جهان امری مطلوب است (که البته این اقدام در دوران دولت سابق از جانب جریان سیاسی خاص تقبیح می‌شد!) اما جای سؤال اینجاست که تحریم‌ها آیا واقعاً چنین اثر گسترده‌ای در روابط اقتصادی و فرهنگی و توریستی میان ایران اسلامی و کشوری ۴۰۰ هزار نفری مثل برونئی داشته‌اند که مقامات ارشد دولت اینطور ابراز امیدواری می‌کنند که در فضای احتمالی پساتحریم، سطح رابطه با برونئی نیز افزایش یابد؟!

    گفتنیست، رئیس‌جمهور روحانی اخیراً در دیدار با سفیر جدید «سریلانکا» نیز گفته است: در شرایط بعد از توافق هسته ای و فرصت‌های ایجاد شده، روابط فیمابین باید بر مبنای ظرفیت‌های موجود توسعه یابد و روابط اقتصادی دو کشور در شرایط جدید از تحرک مطلوب و مناسبی برخوردار شود.

    وی در دیدار با سفیر جدید «جمهوری آفریقایی بنین» نیز تأکید کرده است:‌ امیدوارم در شرایط مناسب پس از رفع تحریم‌ها، روابط با کشورهای دوست را در مسیر منافع دو ملت شتاب بخشیم.

    گفتنیست، شهربانو امانی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب و از اعضای حزب کارگزاران سازندگی اخیراً در یک مصاحبه پیرامون فضای پساتحریم گفته است: مشکلات اقتصادی حل نشد ولی فشار از مردم ایران برداشته شد!

     

    ***

     

    علت سکوت اصلاح‌طلبان درباره شهدای مدافع حرم

    جریان سیاسی خاص و پرسشی به نام «آیلان»

    محمدتقی فاضل میبدی، فعال سیاسی اصلاح‌طلب طی یادداشتی در شماره چهارشنبه گذشته روزنامه شرق با اشاره به توجهات جهانی به تصویر دلخراش جسد آیلان، کودک سوری غرق شده در سواحل ترکیه و مسئله پناه‌جویان نوشت: مهاجرت هزاران انسان عمدتا مسلمان، از سوریه، افغانستان و عراق به کشورهای اروپایی به‌ویژه آلمان و اتریش و پذیرش گرم ملت و دولت این دو کشور از چشم جهانیان پوشیده نیست. باید به ملت و دولت دو کشور یادشده دست‌مریزاد گفت که حاضر شده‌اند قریب به ٨٠٠ هزار مهاجر جنگ‌زده را پذیرا شوند.

    او در ادامه نوشته است: غرق‌شدن آن طفل سه‌ساله -که قلب تماشاگران را در سراسر جهان جریحه‌دار کرد- از سینه تاریخ پاک‌شدنی نیست. پرسشی که همیشه باقی است اینکه چه کسانی و با چه عقیده و آیینی سبب شدند این صحنه دلخراش به وجود آید و چند میلیون انسان در عراق، افغانستان و سوریه بی‌خانمان شوند؟

     

    *گویا پرونده تحلیل اشتباه مسائل سوریه، قصد ندارد در میان اردوگاه جریان سیاسی خاص بسته شود.

    معاریف این جریان سیاسی نه در روزگار شروع فتنه شام تحلیل درستی از این ماجرا داشتند و نه اکنون که به کشور آلمان به دلیل اعلام نمایشی پذیرش پناهجویان دست‌مریزاد! می‌گویند.

    جریان سیاسی خاص به جای دیدن واقعیت‌های سوریه، ترجیح می‌دهد تنها بخشی را ببیند که جامعه به اصطلاح جهانی بنا به دلایلی قصد دیدن آنرا کرده است.

    و گرنه از این تصاویر دردناک، در طول نزدیک به ۵ سال فتنه شام و رخدادهای تروریستی در سوریه کم نبود.

    فاضل‌میبدی آیا ندید تصویر به دار آویختن کودک سه‌ساله‌ی سوری توسط تکفیری‌ها را و آیا به رؤیت چشمان او نرسید هنگامیکه دشمنان دولت قانونی سوریه، دختر شیعه جوانی را در مقابل چشمان بسته‌ی همان جامعه جهانی آقایان با دست خفه کردند.

    چهره‌های جریان خاص آیا شنوای فریاد فتنه‌بار «لا ایران، لا حزب‌الله» که معرّب شعار «نه غزه نه لبنان» بود و در اوان فتنه شام از خیابان‌های شهرهای سوریه به گوش می‌رسید، نبودند؟!

    و یا مثله شدن حمزه الخطیب، کودک سوری و شیمیایی شدن صدها کودک و زن و مرد سوری با بمب‌های دشمنان محور مقاومت منطقه را؟!

    باید گفت که یقیناً جریان سیاسی خاص تمام این تصاویر را دیده است اما ترجیح داد به معاندان و تروریست‌های سوریه صفت «مخالف و منتقد» عطا کند. به آمریکا و متحدانش بعنوان دشمنان آیلان و سایر کودکان کشته شده سوری لبخند بزند و هیچگاه حاضر نباشد علیه دستان تا مرفق آلوده به خون آنها نطق سر بدهد و یادداشت بنویسد.

    جریان سیاسی خاص ترجیح داد به جای تن دادن به واقعیت‌ها، با سیاست اصولی نظام برای دفاع از جان مردم سوریه و دولت قانونی این کشور تا آن اندازه مخالفت کند که کسانی همچون عباس عبدی نیز پس از چند سال به این اشتباه راهبردی جریان خاص اشاره و از آن انتقاد کردند.

    و ترجیح داد بصورت جسته و گریخته و با کنایه از این بگوید که عاملیت استفاده از سلاح شیمیایی در سوریه نه تروریست‌ها و تکفیری‌ها بلکه دولت سوریه و شخص بشاراسد! است.

    جریان سیاسی خاص کارهایی بسیار بیشتر از دل سوزاندن برای آیلان دارد که مکلف به انجام آنهاست.

    کارهایی که البته اعتراف اخیر داریوش سجادی، از فعالان اصلاح‌طلب مبنی بر اینکه «اگر فتنه سبز پیروز می‌شد هم‌اینک داعش در تهران بود» بر عمق و وزن آنها می‌افزاید و ابعادی جدید در این تکالیف بر زمین مانده باز می‌کند.

    جریان سیاسی خاص برای تصویر آیلان در ساحل ترکیه دل می‌سوزاند و به کشور آلمان دست‌مریزاد می‌گوید اما دریغ از حتی یک اشاره در کلام چهره‌هایش یا تریبون‌هایش به «شهدای مدافع حرم» که زندگی خود را برای دفاع از تمام آیلان‌های سوریه و کودکان حاضر در محور مقاومت فدا کردند.

    جریانی داخلی که حتی از یک توجه نشان دادن خشک و خالی به شهدای مدافع حرم نیز حذر می‌کند و اِبا دارد، بدیهیست که کارش به جایی می‌رسد که باید به کشور آلمان در قبال سوریه دست‌مریزاد بگوید و درباره واقعیت مسائل سوریه سکوت کند.

     

    برچسب ها :

    نظرات