آوای شمال
  • گزیده اخبار :
  • چهارشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۸ , Wednesday 19 June 2019

    ابزار هدایت به بالای صفحه

    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 32343
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۳ شهریور, ۱۳۹۴ - ۰۶:۴۶
  • شما اینجا هستید :اجتماعی > ایران و جهان
  •   

    راهکارهای کارشناسان برای کاهش مغروقان در دریای مازندران

    آوای شمال/ در بحث فراگیر غرق شدگی در ابهای استان های شمالی باید جوانب سه ضلع دخیل این چالش یعنی شناگران، دریای خزر، امکانات و تجهیزات و مدیریت نهادهای ذیربط مورد بررسی همه‌جانبه قرار گیرد. دریای خزر در استان های مازندران، گلستان و گیلان حدود ۸۰۰ کیلومتر طول دارد که در سال جاری ۶۷ طرح […]

    آوای شمال/ در بحث فراگیر غرق شدگی در ابهای استان های شمالی باید جوانب سه ضلع دخیل این چالش یعنی شناگران، دریای خزر، امکانات و تجهیزات و مدیریت نهادهای ذیربط مورد بررسی همه‌جانبه قرار گیرد.

    دریای خزر در استان های مازندران، گلستان و گیلان حدود ۸۰۰ کیلومتر طول دارد که در سال جاری ۶۷ طرح در ۳۰۰ کیلومتر سواحل گیلان، ۹۴ طرح سالم سازی در ۳۳۸ کیلومتر سواحل مازندران و ۱۰ طرح سالم سازی در بیش از ۱۰۰ کیلومتر سواحل استان گلستان (شهرهای ساحلی بندرگز، بندر ترکمن و نوکنده) در حال اجراست.

    بر اساس آمار موجود از سال ۸۸ تا ۹۳ تعداد یکهزار و ۳۵ نفر در دریای مازندران غرق شدند که بیشترین این تعداد مربوط به سال ۹۱ با تعداد ۲۱۴ نفر بوده است و آمار غرق شدگی در سال جاری اگر چه هنوز به پایان فصل تابستان نرسیدیم ولی در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته افزایش نشان می دهد.

    در مورد ضلع اول چالش غرق شدگی یعنی شناگران، سزاست به این نکته توجه شود که از مجموع حدود ۳۳۰ کیلومتر طول سواحل مازندران ۲۰ کیلومتر آن برای استفاده مسافران آزاد است و نکته قابل توجه این که در بیشتر این نقاط آزادشده نیز تابلوهای خطر نصب است.

    طبق آمار در این مقدار اندک ساحل بیش از ۵۰۰ تابلوی هشداردهنده خطرشنا نصب شده است و با این توصیف – آبا مسافران را می شود برای شناکردن در جاهای دیگر دریا منع کرد؟

    در چنین شرایطی طبیعی است که هشدارهای لازم به شناگران نمی تواند کارساز باشد زیرا هر قدر نیروهای نظارتی را برای جلوگیری از ورود مسافران به نقاط ممنوع شنا دریا بیشتر کنیم نتیجه معکوس خواهیم گرفت، افزایش آمار مغروقین خود گواه این مدعاست.

    اما دو ضلع دیگر چالش غرق شدگی یعنی دریا و مدیریت و امکانات رفاهی و خدماتی باید گفت که در این دوضلع یکی را بدون دیگری نمی توان پیش برد زیرا بدون ارایه امکانات و تجهیزات، نمی توان گفت دریا، برای شنا مناسب نیست و یا مسافران را ملزم کرد تا دریا را فقط نگاه کنند نه شنا.

    هر چند مسئولان امر آشنا نبودن به فنون شنا و ویژگی های خاص جزر و مد خزر و کمبود طرح های سالم سازی دریا را از جمله دلایل افزایش غرق شدگی در دریای خزر اعلام می کنند و بعضی از این موارد چندان دور از واقعیت نیست ولی باید برای کاهش این مخاطرات از جمله مساله جریان شکافنده در خزرباید اطلاع رسانی و اموزش داده شود.

    بر اساس اطلاعات موجود پژوهشگاه ملی اقیانوس شناسی یکی از علت های افزایش غرق شدگی در خزر در یکی از مخاطرات دریایی به نام جریان شکافنده است.

    جریان شکافنده که بیشتر در دریای خزر دیده می شود و ضروری است مسافران خطه شمال از کم و کیف این دریا مطلع و آموزش ببینند جریان های تند و مرگباری هستند که از ساحل به سمت دریا حرکت می کنند و اگر فردی در این جریان ها گرفتار شود هرچه بیشتر تقلا کند، بیشتر به سمت دریا کشیده می شود. بنابراین افراد باید خود را با خونسردی به جریان بسپارند و با توجه به این که قدرت این جریان ها ناپایدار است و در طول مدت زمان کوتاهی قدرت جریان کاهش می یابد، بنابراین فرد نجات پیدا می کند.

    ضلع دیگر دریا در مازندران مساله مدیریت استفاده از سواحل و چگونگی هماهنگی نهادهای متعدد برای بهتر شدن امکانات رفاهی و خدماتی به مسافران و به تبع ان افزایش اطمینان به شنا در دریا است.

    کارشناس ارشد عمران و توسعه شهری و فعال در حوزه گردشگری در غرب مازندران می گوید نبود زیرساختارهای مناسب در دریا و ساحل، استقبال مسافران و گردشگران را برای حضور در مناطق ممنوعه شنا و خارج از طرح ها سالم سازی بیشتر کرده است.

    محمود اوستا توجه به گردشگران را از جمله هدف اساسی بهینه سازی طرح های سالم سازی دریا برشمرد و گفت: تخصیص اعتبار مناسب به طرح های سالم سازی دریا در شمال کشور ضروری است و این طرح ها با هدف توسعه گردشگری به الگوی مناسب نیاز دارند.

    این کارشناس تدوین آئین نامه ای جامع سرمایه گذاری برای احداث حوضچه دریایی در سواحل شمال را از جمله با هدف کاهش تلفات انسانی در خزر ضروری دانست.

    وی با بیان این که سرمایه گذاری در بخش سواحل و دریا باید یکی از برنامه های اولویت دار مسئولان استان های شمالی قرار گیرد، گفت: سرمایه گذاری همه جانبه در این حوزه در بحث کلان توسعه گردشگری اجتناب ناپذیر است.

    این کارشناس مطلع در امر صنعت گردشگری تاکید کرد : بخش خصوصی باید ورود کند و سواحل را به بخش خصوصی واگذار کنیم ودولت باید جهت احداث حوضچه آرامش در دریا با برخورداری از امکانات لازم در سواحل استان های شمالی از این بخش حمایت کند.

    وی تعداد حوضچه های آرامش موردنیاز در سواحل استان مازندران را که از یک جهت به دریا وصل است بیش از ۶۰ واحد برشمرد و گفت: با ایجاد این تعداد حوضچه ها مشکلات غرق شدگی خزر برطرف می شود زیرا هر مسافری در هر ساعت شبانه روز می تواند در دریا شنا کند و دغدغه ای نداشته باشد.

    یک مربی شنا و ناجی غریق در منطقه سی سنگان نوشهر گفت : تعداد طرح های سالم سازی دریا در این استان باید براساس نیازسنجی واقعی افزایش یابد.

    علی رضا محمدی افزود: مهم تر این که در حال حاضر در کنار طرح های سالم سازی دریا هیج کلاس آموزشی شنا برای شناگران مهیا نیست و اطلاع رسانی جامع در این خصوص به مسافران داده نمی شود.

    وی بیان کرد: با توجه به این مشکلات به مسافران و شناگران نمی شود گفت به دریا نرو بلکه باید امکانات و تجهیزات مقابله با غرق شدگی را در دریا زیاد کرد تا در صورت وقوع حوادث، شناگران را نجات داد.

    وی دریا و مسافران را بحث دائمی استان های شمال در هر تابستان اعلام وخاطرنشان کرد: نهادهای ذیربط در استان های شمالی باید برای کاهش غرق شدگی، ناجیان رسمی با دستمزد کافی استخدام کنند.

    به گفته محمدی برای کاهش غرق شدگی استقرار و افزایش قایق موتوری ها و جت اسکی در حوالی طرح های سالم سازی دریا امری ضروری است.

    یک متخصص گردشگری در استان مازندران با اشاره به ظرفیت های کم نظیر سواحل و دریا ایران در مقایسه با دیگر کشورهای دارای دریا در جهان گفت: هر ساله شاهد غرق شدن تعداد زیادی از هموطنان در دریای خزر هستیم و هیج نهادی، سازمان و شخصی پاسخگوی این همه تلفات انسانی نیست.

    محمدرضا اورمزدی اضافه کرد: عدم ارزیابی مناسب و امکان سنجی صحیح، فقدان ساز و کارهای اجرایی مناسب و عدم برنامه خاص و بودجه بندی مدون در امر گردشگری ساحلی باعث شده هر سال تعدادی زیادی غریق در دریای خزر داشته باشیم.

    اومزدی تصریح کرد: متاسفانه سهم مردم و گردشگران از۳۳۰ کیلومتر ساحل استان مازندران فقط در حدود ۲۰ کیلومتر است که این وسعت جوابگوی حضور سالانه ۲۰ میلیون مسافری که به مازندران سفر می کنند نیست.

    وی با بیان این که هدف غایی بیش از ۹۰ درصد مسافران خطه شمال دریاست ، خاطرنشان کرد : به خاطر مشکلات فوق شماری از هموطنان هر ساله جان خود را در دریا ازدست می دهند.

    معاون گردشگری سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی مازندران نیز گفت: در بحث سواحل دریای خزر باید از رویکرد سنتی استفاده از دریا خارج شویم یعنی باید گردشگری دریایی و ساحلی اتفاق بیافتد.

    مهران حسنی سرمایه گذاری بخش خصوصی در سواحل دریای خزر را اجتناب ناپذیر دانست و خاطرنشان کرد: دولت در این بخش زیرساخت های لازم را فراهم کند.

    وی سرمایه گذاری کنونی در طرح های سالم سازی دریا را به معنای واقعی ندانست و اظهار کرد: سرمایه گذاری در هر بخشی تعریف خاص دارد یعنی در طرح های سالم سازی دریا باید حداقل فرصت سرمایه گذاری میان مدت پنج ساله در اختیار سرمایه گذار قرار گیرد که اکنون این گونه نیست.

    وی خاطرنشان کرد: به خاطر انعقاد قرارداد سه ماهه باسرمایه گذار طرح های سالم سازی، سرمایه گذار هرگز در ارایه خدمات و امکانات رفاهی در طرح رغبتی از خود نشان نمی دهد چون تضمینی برای ماندن در سال بعد وجود ندارد.

    معاون گردشگری سازمان میراث فرهنگی و گردشگری مازندران تصریح کرد: مسئولان کلان کشور بدانند که چون دریای خزر خدمات ملی دارد، اعتبار ملی می خواهد و حتی داشتن یک ردیف بودجه ای خاص برای گردشگری این دریا لازم است.

    حسنی اقبال عمومی مسافران از دریا را روز افزون دانست و یادآور شد: دریای خزر یک ظرفیت بالقوه در حوزه گردشگری دریایی دارد که باید زیرساختهای آن را فراهم کرد.

    وی علاوه براین موارد، غرق شدگی را دیگر چالش های دریای خزر برشمرد و گفت: با افزایش طرح های سالم سازی متناسب و آگاهی بخشی مسافران در شناساندن دریا و نحوه شنا کردن در آن به طور قطع چالش غرق شدن در خزر کاهش می یابد.

    وی آموزش در مبدا سفر، برگزاری کلاس های آموزشی شنا در کنار طرح های سالم سازی دریا را از دیگر راهکار کاهش غرق شدگی در دریای خزر عنوان کرد.

    حسنی برای رفع این چالش همچنین احداث حوضچه های آرامش را تاثیرگذار می داند و می گوید: دولت باید علاوه موارد یادشده، زمینه احداث حوضچه های آرامش ساحلی توسط سرمایه گذاران بخش خصوصی را فراهم بکند.

    وی ساخت حوضچه های آرامش در سواحل خزر را منوط به نیازسنجی و شناسایی علمی سواحل در مناطق شمالی کشور دانست.

    وی ادامه داد: البته ساخت این حوضچه ها نیاز به تدوین آیین نامه های مربوط دارد تا دولت نیز در بحث کمی و کیفی خدمات رسانی سرمایه گذاران این بخش علاوه بر سیاست گذاری بر نحوه خدمات کمی و کیفی و قیمت گذاری آن نیز نظارت داشته باشد.

    این مسئول سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی مازندران با بیان این که در شرایط کنونی نگاه مسئولان باید به بحث گردشگری دریای خزر معطوف شود، گفت: در این مبحث باید نقشه راه داشته باشیم تا بدانیم ظرفیت هایمان چیست و به کجا می رویم و برنامه های کوتاه مدت، میان مدت و طولانی مدت ما چگونه است.

    حجت الله کیمیایی رییس هیات نجات غریق غرب مازندران از پرداخت نشدن به‌موقع حقوق ناجیان غریق در این مناطق انتقاد کرد و خواستار توجه ویژه مسئولان شد.

    وی شمار نجات یافتگان از غرق شدن از ابتدای فصل شنای امسال در آب های ساحلی منطقه را ۴۵۰ تن اعلام کرد و گفت: تاکنون ۱۱ نفر در مناطق ممنوعه آب های ساحلی غرب مازندران غرق شدند که در مقایسه با مدت مشابه سال قبل افزایش نشان می دهد.

    مدیرکل پزشکی قانونی مازندران نیز میانگین غرق شدن شناگران را در سواحل دریای مازندران در سالهای قبل سالانه به طور متوسط ۱۷۳ نفر اعلام کرد و گفت با تدابیر اتخاذ شده در قالب طرح سالمسازی سال ۹۳ این رقم به ۹۸ نفر کاهش یافت.

    علی عباسی افزود: در سال های ۸۸ تا ۹۳ تعداد یکهزار و ۳۵ نفر در دریای مازندران غرق شدند که بیشترین این تعداد مربوط به سال ۹۱ با تعداد ۲۱۴ نفر است.

    وی هماهنگی مسئولان استانی و شهرستانی برای کاهش تعداد غرق شدگان را تاثیرگذار دانست و گفت جا دارد مسوولان نجات غریق استان، شهرستان ها و فرمانداران با ادامه روند حرکت ارزشمند خود رقم غرق شدن را به پایین ترین حد ممکن برسانند.

    مدیرکل پزشکی قانونی مازندران بیش از ۹۱ درصد غرق شدگان را افراد غیربومی و ناآشنا به فن شنا در دریا دانست و گفت: با برنامه ریزی صحیح و نظارت و از هم مهم ترتبلیغات محیطی مناسب و نیز همکاری رسانه ها می توان از رویدادهای ناگوار در سواحل دریا جلوگیری کرد.

    برچسب ها :

    نظرات