آوای شمال(طبرستان)
  • گزیده اخبار :
  • جمعه ۱ آذر ۱۳۹۸ , Friday 22 November 2019
    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 15194
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۲۲ فروردین, ۱۳۹۴ - ۰۴:۳۶
  • شما اینجا هستید :اجتماعی > سیاسی > فرهنگی
  •   

    ناامنی در مرزهای جنوب شرقی تا کی؟!

    آوای شمال/ اکنون هم که این سطور را می‌نویسم، خبر آمده، در همان منطقه، دو نیروی مخابراتی که از تعمیر یک دکل برمی‌گشته‌اند، در کمین تروریستها افتاده و به شهادت رسیده‌اند.  اوایل دی ماه سال گذشته هم اتفاق مشابهی رخ داد و آن موقع در همین ستون نکاتی را گوشزد کردم و هشدار دادم اگر […]

    آوای شمال/ اکنون هم که این سطور را می‌نویسم، خبر آمده، در همان منطقه، دو نیروی مخابراتی که از تعمیر یک دکل برمی‌گشته‌اند، در کمین تروریستها افتاده و به شهادت رسیده‌اند.

     اوایل دی ماه سال گذشته هم اتفاق مشابهی رخ داد و آن موقع در همین ستون نکاتی را گوشزد کردم و هشدار دادم اگر دولتمردان ما محکم با طرف پاکستانی برخورد نکنند، این شیطنتها ادامه خواهد داشت. پیش از دی ماه سال گذشته نیز، بارها در این منطقه بچه‌های ما را شهید کرده‌اند. یک بار هم که تعدادی را به گروگان گرفتند. اینها از مرز پاکستان وارد می‌شوند، جنایت می‌کنند و هنگام تعقیب به آن سو می‌گریزند. در این حالت طرف پاکستانی از دو سو به ما جفا می‌کند. اول اینکه امنیت مناطق مرزی‌اش با ما را تأمین نمی‌کند تا عده‌ای دزد و جانی و آدمکش در آنجا بیتوته نکنند و خاک این کشور را به مأمن و پناهگاه خویش بدل نسازند. البته برخی نگاه متفاوتی دارند و می‌گویند، ارتش پاکستان از فعالیت این تروریستها و حضور آنها در این مناطق آگاه است و حتی پنهانی از آنها حمایت هم می‌کند. حالا ما نمی‌خواهیم خیلی بدبینانه نگاه کنیم، اما وقتی طی چند سال گذشته، بارها از داخل خاک پاکستان تروریستها به مرزهای ما حمله می‌کنند می‌تواند دومعنا داشته باشد. اول اینکه پلیس مرزی و ارتش پاکستان وقعی به خواهش و تمناهای ما پس از هر بار شهادت بچه‌هایمان نمی‌گذارد و همتی برای پاکسازی منطقه به خرج نمی‌دهد و هر بار قول همکاری می‌دهند و اما در عمل باز همان آش و همان کاسه است. معنای دیگر تکرار حملات تروریستی از مرزهای پاکستان با وجود هشدار و تذکر و خواهش ما این است که این یک برنامه غیرقابل تغییر برای آنهاست و به دلایلی نمی‌خواهند کاری بکنند. مثلاً ممکن است کشور ثاثی پول کلانی به پاکستانی‌ها داده تا چشم بر فعالیتهای تروریستی در این منطقه بسته و اتفاقها را دنبال نکنند. ما در منطقه کم دشمن نداریم.

    باری جفای دیگر پاکستانی‌ها در حق ما، جدای از عدم پیگیری و شهادت مداوم بچه‌های ما، عدم اجازه به پلیس ما برای تعقیب تروریستها در خاک پاکستان است، جالب است. آنها نه خودشان جلوی این قاتلان را می‌گیرند و نه خودشان قادر به تأمین امنیت این بخش از کشورشان هستند و نه به ما اجازه می‌دهند وقتی قاتلان بچه‌هایمان به بیابانها و کوهستانهای مرزی آنها فرار می‌کند، جنایتکاران را تعقیب و سرکوب کنیم. این در حالی است که آمریکایی‌ها از آن سوی جهان به بهانه حفظ امنیتشان می‌آیند وسط پاکستان و بن لادن را می‌کشند و می‌روند،اما پاکستان به ما در مرزهای خودمان اجازه نمی‌دهد تا برای تعقیب این قاتلان خونخوار لااقل تا یک شعاعی وارد بیابانها و کوهستانهای خالی از سکنه آنها بشویم. این رفتار نشان می‌دهد کاسه‌ای زیر نیم کاسه است معلوم نیست تا کی این خونها باید بریزد تا دولتمردان ما تکانی به خود بدهند و این وضع را تغییر دهند.

    برچسب ها :

    نظرات