آوای شمال(طبرستان)
  • گزیده اخبار :
  • شنبه ۳ آبان ۱۳۹۹ , Saturday 24 October 2020
    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 114889
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۱۱ مرداد, ۱۳۹۹ - ۰۴:۳۶
  • شما اینجا هستید :فضای مجازی
  •   

    عزادارى محرم و کرونا!

    ما در هیچ مسئله‏‌ای مخصوصاً در امور دینی و عبادی، اعمال و مستحبات نباید غیرعقلانی فکر کنیم. اگر پزشکان و کارشناسان بهداشت و درمان برای جلوگیری از فراگیری ویروس منحوس کرونا دستوراتی می‌‏دهند، آن را عین دستور شرعی بدانیم.

    عزادارى محرم و کرونا!

    آوای شمال/ بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامى در بحث عزادارى‌هاى ماه محرم و تأکید ایشان بر رعایت مصوبات ستاد ملى کرونا فصل‌الخطاب همه مباحث در این زمینه است. مرتضی نجفی قدسی با ارسال یادداشتی به تبیین موضوع محرم و کرونا پرداخته است که باهم می‌‏خوانیم:

    ‎بسم الله الرحمن الرحیم

    ‎«وَاتَّقُواْ فِتْنَهً لاَّ تُصِیبَنَّ الَّذِینَ ظَلَمُواْ مِنکُمْ خَآصَّهً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ»

    ‎بترسید از بلا و فتنه‌‏ای که چون فرا رسد تنها دامن ستمکارانتان را نخواهد گرفت و بدانید که خداوند سخت کیفر است.

    ‎ماه‌هاست جوامع بشری دچار ابتلایی به نام کرونا شدند که روز به روز در حال گسترش است و تاکنون حدود ۲۰ میلیون نفر مبتلا و حدود ۷۰۰ هزار نفر هم کشته شده‌اند و البته آمارهای غیررسمی بسیار بیشتر است. بحث و سخن در این مقوله بسیار شده است و کارشناسان گفته‌اند شاید با توجه به جهش‏‌ها و تغییراتی که در این ویروس رخ می‏‌دهد واکسن آن هم به این زودی‏‌ها فراهم نشود و احتمالاً‌ چند سال هم طول بکشد.

    ‎بحث بنده در این مقاله، پیرامون این بیماری نیست که مربوط به پزشکان و متخصصان فن است و لیکن بحث ما از منظر دینی و مذهبی و چگونگی مواجهه با این ابتلاء هست.

    ‎نگارنده این مقاله، خود یکی از کسانی هستم که حدود یک ماه پیش به کرونا مبتلا شدم و روزها و شب‌‏های سختی را گذراندم و الحمدلله حیات مجدد یافتم. از طرفی بنده از زمان طفولیت در مجالس عزاداری سالار شهیدان حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام بزرگ شدم و در سفرهای اربعین هم شرکت کرده‌ام و علاقه شدید به مجالس روضه و عزاداری و هیأت دارم، اما نکاتی قابل تأمل است که از باب احساس وظیفه مطرح می‌‏کنم.

    ‎درس‌های الهی از کرونا را دریابیم!

    ‎اولاً ما باید بدانیم که اداره جهان به دست پروردگار است و اینطور نیست که خدا بشر را آفریده باشد و سپس او را رها کرده باشد. طبق آیات قرآن بسیاری از بلیّاتی که بر انسان‌ها پدید می‏‌آید نتیجه اعمال خود آنهاست «وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّهُ وَلَکِنْ أَنفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ» یعنی خدا به آنان ظلم نکرده بلکه آنها خود بر خویشتن ظلم کردند چرا که نتیجه خوبی، خوبی است و نتیجه بدی هم بدی است. آنجا که می‏‌فرماید:

    ‎«إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِکُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا» (سوره اسراء، آیه ۷)

    ‎یعنی اگر کار نیک و خوبی انجام دهید در حقیقت این خوبی را به خودتان کرده‌اید و اگر هم بدی کنید نتیجه این بدی را خودتان می‌‏بینید.

    ‎بنابراین اگر هم عقوبت‏‌های الهی در جوامع پدید می‌‏آید در نتیجه رفتار خود انسان‌هاست و فلسفه و آن هم برای تذکر و بیداری بشر است. در سوره اعراف آیه ۱۳۰ می‌خوانیم: «وَلَقَدْ أَخَذْنَا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِینَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ یَذَّکَّرُونَ» یعنی به درستی که ما ال فرعون را دچار قحطی و کمی و کاستی محصولات گرفتار ساختیم شاید متذکر شوند.

    ‎بعضی وقت‌ها بشر خیلی افسار گسیخته می‌شود و گاهی ستم‌ها، کشتارها و جنایاتی رخ می‌‏دهد که عرش الهی را می‏‌لرزاند و فرشتگان الهی به شِکوه به درگاه الهی عرض می‌‏کنند این همان انسانی است که ما باید بر او سجده می‏‌کردیم؟! و خدا نکند که غضب الهی غلبه کند و خدای مهربان را به مجازات و تأدیب بشر وادارد. چه کسی تصور می‏‌کرد ویروسی پیدا شود که قابل رؤیت نیست و برای دیدن او باید چند میلیون مرتبه بزرگ شود تا با وسایل علمی دیده شود و تازه این موجود بی‌نهایت ریز دارای هیکل و شاخک و شکل و قیافه و رنگ هم باشد!

    ‎تمام پیشرفت‏‌های علمی بشر ماه‌هاست به چالش کشیده شده است؛ چرا که نمی‌‏توانند برای آن چاره‏ای بیابند!

    ‎برای پروردگار کاری ندارد که این بلیه را به طرفهالعینی از سطح جهان پاک کند و این در قدرت پروردگار هست و خود فرموده است: «إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَیْئًا أَنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ» (سوره یاسین، آیه ۸۲).

    ‎یعنی قطعاً فرمان پروردگار چنین است که چون چیزی را اراده کند، همین که بگوید باش، بی‌درنگ و همان لحظه محقق می‏‌شود و یا در سوره نحل، آیه ۴۰ می‌‏فرماید: «إِنَّمَا قَوْلُنَا لِشَیْءٍ إِذَا أَرَدْنَاهُ أَن نَّقُولَ لَهُ کُن فَیَکُونُ» یعنی بی‌شک اگر ما چیزی را اراده کنیم، کافی است فقط بگوییم باش، و همان لحظه هست و موجود خواهد شد. البته گاهی هم ممکن است رفع بلیه در یک سیر طبیعی انجام شود و به دست خود بشر، راه حلی را خدا پیش پای او بگذارد و لیکن علیرغم همه دعاهایی که تاکنون توسط مردم و خوبان شده است، این ویروس همچنان به کشتار می‌‏پردازد، نشانه آن است که هنوز بشر تأدیب نشده است و حکمت‌هایی در این امر محقق است که حتی خدا حاضر می‏‌شود تا حج خانه‌اش تعطیل شود! و درب مساجد و کلیساها و عبادتگاه‌ها همچنان بسته بماند! و عزاداری امام حسین علیه‌السلام و محرم و عاشورا و اربعین نیز بی‌تأثیر از این ماجرا نیست.

    ما باید در این مواقع و در این قضایا تفکر کنیم و درس‌های الهی را دریابیم که چرا قدر مساجد را ندانستیم، قدر نمازهای جماعت را، قدر بسیاری از اعمال و مناسک را ندانستیم و توفیق آن گرفته شد! قبل از کرونا چند درصد مردم در مساجد نماز می‏‌خواندند؟ غالب مساجد یک یا دو وعده بیشتر نماز جماعت نداشتند؛ آن هم با یک جمعیت بسیار اندک و سالخورده! وقتی قدر نعمت‏‌ها را ندانیم و یا حتی کفران نعمت کنیم، سلب نعمت می‏‌شود و حتی عذاب الهی پدید می‌‏آید: «لَئِن شَکَرْتُمْ لأَزِیدَنَّکُمْ وَلَئِن کَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِی لَشَدِیدٌ» (سوره ابراهیم، آیه ۷). اگر شکرگزار بودید، خدا نعمت‌هایش را افزون خواهد کرد ‎و اگر کفران نعمت کنید به عذاب شدید الهی دچار خواهید شد. اینها قواعد و سنت‏‌های الهی است که ما باید به آنها توجه داشته باشیم.

    ‎گاهی خداوند نعمتی را می‌‏گیرد تا انسان قدر آن را بداند؛ چون انسان معمولاً در آسایش و راحتی کمتر قدر نعمت‏‌ها را می‌‏داند و شکرگزار نیست. نعمت سلامتی، نعمت بسیار مهمی است. چند بار در روز از خدا بابت داشتن سلامتی شکر می‏‌کنیم؟ اصلا توجه به نعمت‏های پروردگار نداریم و حال آنکه می‏‌فرماید: «وَإِن تَعُدُّواْ نِعْمَتَ اللّهِ لاَ تُحْصُوهَا» (سوره ابراهیم آیه ۳۴) اگر بخواهید نعمت‏‌های پروردگار را شمارش کنید، هرگز نمی‌‏توانید.

    ‎خاطره‌‏ای جالب توجه از حفظ قرآن توسط اسیران در بازداشتگاه‌های صدام

    ‎نمی‌دانم خاطرتان هست هنگامی که اسیران جنگ تحمیلی بعد از سال‌ها اسارت در بازداشتگاه‌های صدام در عراق به میهن بازگشتند، بسیاری از آنها حافظ قرآن بودند! من خیلی تعجب کردم و دیدم چند هزار حافظ قرآن در بین اسیران، چیز عجیبی است و تحقیق کردم تا علت آن را بیابم. آخر به این نتیجه رسیدم که نبودن قرآن در کمپ‌‏های اسیران و حتی ممنوعیت شدید آن موجب شده است تا آن‌ها حافظ قرآن شوند!

    ‎یکی از آن‌ها گفت در بازداشتگاه چند هزار نفری ما حتی یک قرآن وجود نداشت و ما همیشه در حسرت قرآن خواندن بودیم و محفوظاتی هم نداشتیم تا اینکه با تلاش بسیار، به‌طور قاچاقی توانستیم یک جلد قرآن از طریق یکی از نگهبان‌های عراقی مخفیانه ‌به دست آوریم. ‌آن یک جلد قرآن را ورق ورق کردیم و بین اسیران توزیع کردیم و مقرر شد هر کس سعی کند ورق خود را ظرف یک یا دو روز حفظ کند و به دیگری بدهد و ورق او را بگیرد و بدین‌گونه هزاران نفر اسیر در زندان و تحت شکنجه با یک جلد قرآن حافظ قرآن شدند! حالا اگر در بازداشتگاه‌ها مملو از قرآن و مفاتیح بود کسی به فکر حفظ کردن می‌افتاد؟ بسیار عده‌ای قلیل! و همه اینها به خاطر آن است که قدر نعمتی را که داریم، نمی‏‌دانیم و تا از دست ندهیم متوجه نمی‌‏شویم.

    ‎الان در مساجد و حسینیه‏‌ها هر کدام صدها جلد قرآن موجود است و در هر خانه‏‌ای شاید چند جلد قرآن هست، اما چقدر به قرآن رجوع و استفاده می‏‌شود؟ لذا گفته‌اند:

    ‎آب کم جو تشنگی آور به دست
    ‎تا که جوشد آبت از بالا و پست

    ‎در اسلام عقل و شرع بر هم منطبق هستند

    ‎ثانیاً نکته مهمی که در این مقوله باید توجه داشت، این است که اساساً اسلام دین مبتنی بر عقل است و هیچ حکمی در اسلام خلاف عقل وجود ندارد. لذا فرموده‌اند: «کلما حکم به العقل حکم به الشرع و کلما حکم به الشرع حکم به العقل» یعنی هر چیزی که عقل به آن حکم می‌‏کند، شرع نیز به همان حکم می‌‏کند و هر چیز که شرع به آن حکم کرده است، عقل نیز به همان حکم کرده است.

    ‎پس ما در هیچ مسئله‏‌ای مخصوصاً در امور دینی و عبادی، اعمال و مستحبات نباید غیرعقلانی فکر کنیم. اگر پزشکان و کارشناسان بهداشت و درمان برای جلوگیری از فراگیری ویروس منحوس کرونا دستوراتی می‌‏دهند، آن را عین دستور شرعی بدانیم، همانطور که رهبری معظم انقلاب از همان ابتدا نظر متخصصان وزارت بهداشت و درمان را ملاک عمل داشتند و بارها بر رعایت نقطه نظرات آنان مانند استفاده از ماسک و حفظ فاصله‏‌های اجتماعی و شستن پیوسته دست‌ها و رعایت بهداشت و نظافت مکرر تأکید فرموده‌اند، در حقیقت حکم شرعی هم همین است چون عقل و شرع بر هم منطبق هستند.

    ‎ حفظ جان بر همه واجب است

    ‎در مسئله عزاداری حضرت ابا عبدالله الحسین علیه‌‎السلام هم باید عاقلانه فکر و رفتار کنیم و دچار احساسات نشویم. حفظ جان بر همه واجب است. رهبر معظم انقلاب حضرت آیت‌الله خامنه‌ای تاکید فرمودند در عزاداری‌ها معیار آن چیزی است که کارشناسان وزارت بهداشت می‌گویند و اگر ستاد ملی کرونا ضابطه‌ای را معین کرد همه ما موظفیم آن را رعایت کنیم. توصیه ایشان و مراجع عظام تقلید از همان ابتدا بر همین مبنا بوده است تا از گسترش ویروس کرونا جلوگیری شود و همه این تصمیمات برای حفظ جان مردم است.

    ‎در بحث حج تمتع واجب داریم که اگر بیم از دست رفتن جان باشد و حاجی مستطیع هم باشد،‌ حج واجب موقتاً از او برداشته می‌‏شود تا زمان مناسبش و با امنیت فرا رسد و اصلاً یکی از شرایط مستطیع شدن، علاوه بر استطاعت مالی، استطاعت جانی و امنیتی است.

    ‎شما ملاحظه می‌‏فرمایید که در خصوص یک عمل واجب که در عمر انسان یک بار هم اتفاق می‏‌افتد، دین اسلام چقدر عقلایی فکر کرده است. حالا در خصوص مستحباتی مانند عزاداری‏‌ها به طریق اولی باید حق‌النفس و حفظ نفوس مد نظر باشد.

    ‎همانطور که تاکنون هر گونه تجمع‌ مخصوصاً در فضاهای بسته ممنوع بوده تا مادامی که خطر رفع نشده است این قاعده پابرجا هست و عزاداری‌‏ها سعی شود در محیط‏‌های باز و با رعایت فاصله‌‏های اجتماعی باشد. مخصوصاً برای ورود و خروج مراسم‌‏ها طوری تدبیر شود که جمعیت به همدیگر نزدیک نشوند و فاصله حداقل یک متری یا دو متری رعایت شود و اجمالا دستورات ستاد ملی کرونا باید رعایت شود.

    ضمنا همانطور که در ماه رمضان صداوسیما در برنامه‏های مذهبی فعال بود در ایام محرم نیز از بهترین سخنران‌ها و مداحان استفاده کند تا همگان بتوانند بهره‌مند شوند و قطعاً توسل به امام حسین علیه‌السلام برای شفای بیماران و رفع این بلیه کارساز خواهد بود. عزاداری حضرت ابا عبدالله الحسین علیه‌السلام ان‌شاء الله به نحو احسن انجام می‏‌گیرد؛ منتها شکلش متفاوت می‌‏شود و بیشتر در فضاهای باز و با رعایت فاصله و استفاده از صداوسیما و همچنین شرکت آنلاین در مراسم عزاداری با استفاده از فضای مجازی می‌تواند باشد. امیدواریم خدای متعال به حرمت قرآن و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و اهل بیت مطهر او علیهم‌السلام، بشر را از خواب غفلت بیدار و این ویروس منحوس را از جوامع انسانی محو فرماید، بعون الله تعالی.

    برچسب ها :

    نظرات