آوای شمال
  • گزیده اخبار :
  • دوشنبه ۲۵ تیر ۱۳۹۷ , Monday 16 July 2018

    ابزار هدایت به بالای صفحه

    avayeshomal.ir
    آرشیو سایت





  • کد مطلب : 100749
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : ۷ فروردین, ۱۳۹۷ - ۰۹:۵۶
  • شما اینجا هستید :اخبار برگزیده > سیاسی
  •   

    نگاهی کوتاه به نامگذاری سال‌ها/

    دولتیان عزیز! دوصد گفته چون نیم‌کردار نیست/ به عمل کار برآید به سخن‌رانی نیست

    سال‌هایی برگرفته از دغدغه عمومی بنام اقتصاد نامگذاری می‌شد، اگر دولت‌ها برای رفع آن تلاش ممتد می‌کردند، امروز وضعیت جامعه ایرانی این نبود که امرار معاش آن دچار چالش جدی شود.سخن کوتاه اینکه تا چندسال دیگر مقام معظم رهبری متاثر از منافع ملی و مصالح کشور باید نامگذاری اقتصادی را تکرار فرمایند و همچنان پنبه از گوش دولت‌ها نیفتد و دولتمردان با ژست‌های تکراری و لفاظی‌های همگرایانه، وضعیت را ناگوارتر از قبل کنند.

    آوای شمال/ نامگذاری سال‌ها در ایران به طور رسمی توسط  رهبر معظم انقلاب  و اولین بار در پیام نوروزی سال ۱۳۷۸ رخ داد. در آن سال رهبر ایران عنوانی را برای آن سال انتخاب نمود و پس از آن این نام‌گذاری به شکل یک سنت همه ساله تکرار می‌شود.

    فلسفه این کار جلب توجه مردم به یک ارزش خاص و همین‌طور در نقطه مقابل آن به یک مشکل است. بر این اساس رهبرمعظم انقلاب با اطلاعات و گزارش‌هایی که از سراسر کشور دریافت می‌کند، و بررسی برخی پارامترهای اجتماعی، دینی و فرهنگی دیگر، مردم را به یک موضوع توجه می‌دهد.

    در سالیانی که رهبر انقلاب به نامگذاری سال می‌پردازند، بیشتر مطالب پیام‌های نوروزی معظم‌له نیز دربارهٔ دلایل این نامگذاری است. به نظر می‌رسد نامگذاری‌ها از سال ۱۳۸۲ به بعد، ارتباط مستقیمی با وظایف دولت و لزوم تلاش مدیران و کارگزاران دولتی در راستای رفع مشکلات مردم دولت پیدا کرده‌است.

    در هر صورت این نامگذاری‌ها چون از سوی عالی‌ترین مقام جمهوری اسلامی صورت می‌گیرد، هرساله تکاپویی در نهادهای حکومتی ایجاد می‌کند و با تبلیغات بسیاری همراه می‌شود که همواره تاکید رهبرمعظم انقلاب بر پرهیز از شعرگرایی و توجه عملی به موضوع نامگذاری سال بوده است.

    نگاهی کوتاه به نامگذاری سال‌ها
    پیامهای سکاندار انقلاب اسلامی به مناسبت آغاز سال جدید از ابتدا تا سال ۱۳۷۸ بدین شرح است:

    ۱۳۶۹: تأکید بر “تحول درونی و اصلاح امور”.

    ۱۳۷۰: تأکید بر “صبح روشنی”.

    ۱۳۷۱: تأکید بر”تحکیم معنویت”.

    ۱۳۷۲: تأکید بر “عدالت اجتماعی”.

    ۱۳۷۳: تأکید بر “صرفه‌جویی”.

    ۱۳۷۴: تأکید بر “وجدان کاری، انضباط اجتماعی، انضباط اقتصادی”.

    ۱۳۷۵: تأکید بر “ضرورت پرهیز از اسراف و حفظ ثروت و منابع عمومی کشور”.

    ۱۳۷۶: تأکید بر “توجه به معنویات و فضایل اخلاقی”.

    ۱۳۷۷: تأکید بر “صرفه‌جویی و پرهیز از اسراف، قناعت و پایداری بر مواضع اسلامی و انقلابی”.

    ۱۳۷۸: سال امام خمینی نامیده شد. این نامگذاری به دلیل همزمانی آن با یکصدمین سال تولد روح‌الله خمینی، رهبر پیشین جمهوری اسلامی بود.

    ۱۳۷۹: سال امام علی بود. دلیل آن نیز وجود دو عید غدیر در آن سال بود.

    ۱۳۸۰: سال اقتدارملی و اشتغال‌آفرینی نامیده شد. سالی که با مشکلات فراوان اقتصادی آغاز شد و به‌دلیل بی‌پاسخ ماندن نیازهای اقتصادی جامعه از ناحیه دولت، از سوی رهبر معظم انقلاب به این عنوان نامگذاری شد.

    ۱۳۸۱: به عنوان سال عزت و افتخار حسینی نامگذاری شد. دلیل این نامگذاری نیز تقارن ماه محرم قمری در فروردین و اسفند ماه همان سال بود، در واقع دهه محرم که روزهای سوگواری شیعیان است دوبار در یک سال قرار گرفته بود.

    ۱۳۸۲: سال خدمت‌گزاری.

    ۱۳۸۳: سال پاسخگویی بود. بیشتر سازمان‌های دولتی سعی کردند تا با تهیه بولتن و جزواتی دربارهٔ عملکرد وزارتخانه یا سازمان مربوطه، خود را پاسخگو نشان دهند . برخی سازمان‌ها جلسات مردمی برپا می‌کردند و به سوالات مردم پاسخ می‌گفتند.

    ۱۳۸۴: تحت عنوان سال همبستگی ملی و مشارکت عمومی نامگذاری شد که برخی آن را به نوعی از دلمشغولی‌های رهبر جمهوری اسلامی دانستند. تهدیدات ایالات متحده و کشمکش اروپا و جمهوری اسلامی بر سر فعالیت‌های هسته‌ای ایران موجب گردید تا رهبر معظم انقلاب  تمامی مطبوعات، احزاب و سیاست‌مداران داخلی را به نوعی همبستگی و دوری از مناقشات داخلی دعوت کنند.

    ۱۳۸۵: سال پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله نامیده شد. اساس این نامگذاری از آن جهت بود که در آن سال دوبار تاریخ وفات حضرت رسول (صلی الله علیه و آله وسلم)، به تاریخ قمری، در تقویم بود. یکبار در ابتدای سال و یکی در پایان سال. برخی نیز آن را به دلیل چاپ کاریکاتورهای پیامبر اسلامر اقدامی بی‌سابقه در نشریه دانمارکی در سال قبل از آن می‌دانند.

    ۱۳۸۶: سال اتحاد ملی، انسجام اسلامی. آرزو و امید همه ایرانیان «استقلال ملی، عزت ملی و رفاه عمومی ملت» است و همه این اهداف به برکت «ایمان اسلامی، اتحاد کلمه»  حاصل خواهد شد و “ایجاد تفرقه و تضعیف وحدت ملی ایرانیان” و “به وجود آوردن مشکلات اقتصادی برای متوقف کردن پیشرفت کشور”  دو روش عمده دشمنان برای مقابله با ملت ایران و نظام جمهوری اسلامی است.

    ۱۳۸۷: نوآوری و شکوفایی.  در تشریح علت نامگذاری سال ۱۳۸۷به این عنوان، به «نوآوری بزرگ و تاریخی ملت ایران در پیروزی انقلاب می‌توان اشاره کرد. سال ۱۳۸۷ سی‌امین سال بعد از انقلاب ۱۳۵۷ ایران است.

    ۱۳۸۸: حرکت به سمت اصلاح الگوی مصرف.

    ۱۳۸۹: همت مضاعف، کار مضاعف.

    ۱۳۹۰: جهاد اقتصادی. به دلیل سال ابتدایی طرح هدفمندسازی یارانه‌ها در ایران و افزایش تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران در سال ۱۳۸۹، رهبر معظم انقلاب فعالیت‌های اقتصادی را کافی ندانست و ضمن نامگذاری سال ۱۳۹۰ به عنوان (جهاد اقتصادی) خواستار مجاهدت کلیه قشرها و نهادها در زمینه اقتصاد شد.

    ۱۳۹۱: تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی.

    ۱۳۹۲: حماسهٔ سیاسی و حماسهٔ اقتصادی.  توجه به تولید ملی به عنوان «حماسه اقتصادی» و برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ در ایران به عنوان «حماسه سیاسی»، دلیل نامگذاری این سال است.

    ۱۳۹۳: اقتصاد و فرهنگ، با عزم ملی و مدیریت جهادی

    ۱۳۹۴: دولت و ملت، همدلی و همزبانی

    ۱۳۹۵:اقتصاد مقاومتی؛ اقدام و عمل

    ۱۳۹۶: اقتصاد مقاومتی، تولید – اشتغال

    ۱۳۹۷: حمایت از کالای ایرانی

    سخن کوتاه اینکه تا چندسال دیگر مقام معظم رهبری متاثر از منافع ملی و مصالح کشور باید نامگذاری اقتصادی را تکرار فرمایند و همچنان پنبه از گوش دولت‌ها نیفتد و دولتمردان با ژست‌های تکراری و لفاظی‌های همگرایانه، وضعیت را ناگوارتر از قبل کنند.

    سرانجام چه زمانی نگرانی‌های اقتصادی در کشور اسلامی‌مان جای خود را به رفع نگرانی اصلی انقلاب که مسائل فرهنگی و اعتلای اخلاق و معنویت در تاروپود مناسبات فردی و اجتماعی است، خواهد داد؟!

    برچسب ها :

    نظرات